#79 | Czy wiesz, co dostałeś? (Dz. 913-918)

Dzisiaj w naszym podcaście jest z nami ksiądz Marek Chmielniak. Witamy cię, Marko, serdecznie. Witam, pozdrawiam wszystkich, siostrę i wszystkich, którzy nas słuchają, oglądają. Ksiądz Marek Chmielniak tak nawet podobnie trochę do mnie wygląda, jak tak się przypatrzeć górze tego habitu. Kto z was rozpoznaje, jaki to jest habit, jakie to jest zgromadzenie? Może jakiś konkurs? Może jakiś konkurs. Możemy kilka konkursów ogłosić w dzisiejszym odcinku. Napiszcie, jakie to jest zgromadzenie. I drugi konkurs, wygranie którego będzie zakończone satysfakcją, czyli nie obiecujemy nagród, ale będziecie mieć satysfakcję, że odpiszemy wam brawo. Drugie pytanie jest, w którym odcinku, zresztą w Miłości Pełnych, ksiądz Marek był wcześniej. Bo ksiądz Marek jest jednym z tych

paru gości, którzy... Dostąpili ze szczytu. Dostąpili ze szczytu. I wyróżnienia. Pojawić się u nas po raz drugi, także napiszcie. I kto z was był z nami na live'ie w zeszłym tygodniu? Bo rzeczywiście udało nam się tak za jednym razem księdza Marka tutaj przycisnąć, wycisnąć, ucieszyć się tobą i twoją całą bogactwą, które w sobie niesiesz, żeby... Cieszę się z tego wyciśnięcia, bo teologia to jakaś moja pasja i cieszę się, kiedy mogę o niej rozmawiać, dzielić się i też jakoś samemu odkrywać pewne rzeczy, pytany i skłaniany do tego, żeby dobrze coś wyjaśnić. Będziemy Cię dzisiaj pytać o bardzo ważne takie rzeczywistości. Faustyna niejednokrotnie w dzienniczku pisze i o Eucharystii i o Chrzcie Świętym, ale tak tutaj nam się połączyły takie te mocne fragmenty i o Chrzcie i o Mszy Świętej.

I tam jest jeszcze wiele, wiele innych bogactw, które można też wydobyć, skorzystać i żyć nimi. Więc będziemy te pudełka Eucharystii i Chrztu Świętego rozpakowywać dzisiaj, te prezenty, które Pan Bóg nam daje z wielkiej miłości. I tak, mnie już to bardzo cieszy, bo jestem przekonana, że sama nawet wyjdę z tego odcinka ubogacona i będę potrafiła tą Eucharystię codzienną naszą przeżywać głębiej, piękniej. I już Ci, Marko, za to dziękuję. Bez stresu, tak? Bez stresu. Nie przejmuj się, ale... To będzie początek. Każdy też potem po wysłuchaniu tych naszych treści będzie też zaproszony do tego, żeby samemu podumać, pomedytować i poodkrywać, co dla niego znaczy, że jest ochrzczony i że przywstępuje do Komunii Świętej i uczestniczy we Mszy Świętej.

Mówiło się nawet o takich anonimowych chrześcijanach, którzy nie wiedzieli, czy nie wiedzą, że są chrześcijanami, ale tak naprawdę w sercu przeżywają swoją relację z Jezusem, który im się objawia, choć go jeszcze nie rozpoznali. Czyli ufamy, że być może oni także, ze względu na tą zbawczą wolę Pana Boga, który chce, aby wszyscy byli zbawieni, być może także tego zbawienia dostąpią. Marku, a powiedz nam, nie jak to Faustyna rozumiała teraz Chrzest Święty, ale jak my rozumiemy dzisiaj. Oczywiście, że mnóstwo rzeczy bardzo podobnie rozumiemy, ale są pewne niuanse w stylu to, że on jest taki konieczny, że bez niego może człowiek się nie zbawić. które gdzieś wybrzmiewają u Faustyny, które już my dzisiaj inaczej postrzegamy, ale czym jest to pudełko z prezentem Chrztu Świętego?

Przyjęliśmy chrzest, czyli te śmiertelne skutki grzechu pierworodnego zostały jakoś wstrzymane dla nas. Owszem, to jest prawda, ale możemy powiedzieć, że w tej tajemnicy chrztu jest jeszcze ważniejsza prawda. Nie jest tylko ta wolność od śmierci taka istotna, ale w chrzcie otrzymujemy życie wieczne. To jest sakrament, który nas otwiera na życie w Chrystusie, na życie, którego chce dla nas Jezus, które przyniósł, powiedział, ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto przyjmuje chrzest, jednoczy się z Chrystusem. Chrzest łączy nas z Jezusem, stajemy się częścią Jego uwielbionego ciała. To znaczy, że chrzest także... prowadza nas, włącza nas do wspólnoty kościoła. Marku, na chwilę ci przerwę. Takie pytanie mi się rodzi w tym ciągu twojej myśli.

Procesja Bożego Ciała czy samo Święto Bożego Ciała wprowadzone w XIII wieku właśnie służyło temu, żeby o tym nie zapomnieć, bo trochę może ta wiara osłabła. Później ten okres kontrreformacji także skupił się na takiej obronie realnej obecności Jezusa w Eucharystii. Ale to nie jest znowu cała prawda Eucharystii. W tej Eucharystii jest też zaproszenie do miłości. Pytanie, na ile ja, adorując Najświętszy Sakrament, przyjmując Komunię Świętą, celebrując czy uczestnicząc we Mszy Świętej, pozwalam, żeby ona sprawiała we mnie to, co oznacza. Otwierała mnie na więź, na miłość, na wspólnotę, na Kościół. Marko, jeszcze zapytam tak na zakończenie, bo tutaj w tym pierwszym fragmencie, który czytaliśmy, Faustyna idzie na mszę świętą i tak sobie myśli, że zobaczy małego Jezusa podczas tej Eucharystii, bo rzeczywiście często widywała Jezusa, dzieciątko Jezus w czasie Eucharystii.

Czyli karmimy dzieci, dajemy im to, co jest im potrzebne. Najmłodsze dzieci karmią się mlekiem własnej matki. Eucharystia jest takim karmieniem nas, nas dzieci bożych, ciałem Jezusa Chrystusa. Jak mama oddaje siebie, karmiąc swoje dziecko, swój pokarm, tak analogicznie możemy powiedzieć, wszyscy jesteśmy dziećmi karmionymi, On trzyma nas przy swoim sercu i karmi nas sobą. Piękne, piękne. I tutaj dotknęliśmy trochę i też rzeczywistości Rahamim, tej miłości matczynej, takiej bliskości, czułości i bezwarunkowej miłości. I tym jest też Eucharystia, tak. Marku, czy jeszcze jest coś takiego ważnego na zakończenie, czy możemy podsumowywać?

I zapraszamy Was też do tego, żeby rozpakowywać te prezenty dalej, dalej. Czytać ulubioną książkę księdza Marka Chmielniaka, kakaka. I Pismo Święte najpierw. Tak, tak, właśnie tak czekamy. I też zaglądać do dzienniczka św. Siostry Faustyny. O, dzięki Marku. Która nas prowadzi do Słowa Bożego. Amen. I niech nas Pan Bóg Błogosławy prowadzi dalej, a Faustynę prosimy, żeby się z nami wstawiała. Święta Faustyna. Módl się za nami. Jezu, ufam Tobie. Amen. Z Bogiem.