Festiwal zbrodni

Był to Jesse Matthew. Mężczyzna, który studiował na trzech różnych uczelniach, bo z każdej uczelni przenosił się, jak się później okazało, z powodu oskarżeń o napaści seksualne na studentki. Ale żadna z tych spraw nigdy nie trafiła do prokuratury. Nigdy nie postawiono mu zarzutów. Policja umarzała te śledztwa. Jesse Matthews był lubiany przez kolegów. Był futbolistą. Twierdził, że do stosunków dochodziło za obopólną zgodą. Kobiety nie wnosiły ostatecznie oskarżeń. Uczelnia ich też do tego co najmniej nie zachęcała. Nigdzie w papierach Jesse'ego nie pojawiły się adnotacje dotyczące tych oskarżeń, no bo oficjalnie nie zostały one potwierdzone, nie było wyroków, więc Rozpowszechnianie takiej wiedzy mogłoby być uznane za pomówienia. Także Matthew miał czystą kartę, był niekarany, mógł robić co chciał, iść na studia, na które chciał, miał dobre wyniki w sporcie, a to jest ważne na amerykańskich uczelniach, jak wiadomo.

Ostatecznie udało się go aresztować, jego zdjęcie pojawiło się w mediach i jakaś kobieta rozpoznała go na plaży i wezwała policję. Paradoksalnie okazało się jednak, że może być problem ze skazaniem Jesse'ego Matthews za zabójstwo ostatniej z ofiar, czyli Hany Graham, bo te nagrania, które doprowadziły do zidentyfikowania go i powiązania z zabójstwem Morgan Harrington i gwałtem z 2005 roku, nie były dowodem na to, że Matthews zrobił coś samej Hanie. W tamtych sprawach były dowody DNA. Ale ostatecznie udało się go skazać za wszystkie trzy napaści. Jesse Matthew się przyznał w zamian za to, że prokurator wycofa żądanie kary śmierci. Za to dostał trzy wyroki do żywocia bez możliwości starania się o przedwczesne warunkowe zwolnienie. Natomiast Jesse Matthew nigdy nie złożył zeznań, nigdy nie powiedział w jaki dokładnie sposób porywał kobiety, czy dobrowolnie wsiadały do jego samochodu, czy je do tego zmusił, a jeśli to w jaki sposób udało mu się je do tego nakłonić.