Z ZIMNĄ KRWIĄ - ASHLING MURPHY

Mężczyzna trafił więc wtedy na szczyt listy podejrzanych. 14 stycznia detektywi ponownie przesłuchali go w szpitalu z udziałem tłumacza języka słowackiego. Gdy poinformowali, że jest podejrzany o zabójstwo Ashling Murphy, niespodziewanie mężczyzna przyznał się do tej zbrodni. Powiedział, że to on zabił Ashling, ale nie było to zaplanowane i bardzo tego żałuje. Nie skorzystał z prawa do zachowania milczenia i powiedział między innymi, zrobiłem to, zamordowałem, jestem mordercą. Podejrzany nazywał się Józef Puszka i był obywatelem Słowacji pochodzenia romskiego. Jego przyznanie się do winy miało dla śledczych ogromne znaczenie, ponieważ ujawniało szczegóły dotyczące sposobu śmierci Ashling, które nie były wówczas znane.

Mężczyzna przyznał również, że sam zadał sobie rany brzucha. Wkrótce przeszukano dwie nieruchomości i dwa samochody związane z podejrzanym, a także przeanalizowano około 25 tysięcy godzin nagrań z monitoringu. Dzięki nim śledczy odtworzyli trasę Ashling i powiązali charakterystyczny czarno-zielony rower marki Falcon Storm. Pozostawione w pobliżu miejsca zbrodni z Józefem Puszką. 18 stycznia, zaraz po wypisaniu ze szpitala, mężczyzna został zatrzymany. Pobrano od niego odciski palców, próbki DNA oraz krew, a następnego dnia oficjalnie usłyszał zarzut zabójstwa Ashling Murphy. Wtedy też po raz pierwszy publicznie ujawniono jego nazwisko.

W kolejnych miesiącach śledczy analizowali zgromadzony materiał dowodowy obejmujący między innymi nagrania, dane z telefonu i zegarka Ashling, ślady biologiczne oraz odciski palców i wszystkie te dowody miały później odegrać kluczową rolę podczas procesu. Po zatrzymaniu Józefa Puszki śledczy przyjrzeli się także jego przeszłości i życiu w Irlandii. Puszka urodził się w 1990 roku na Słowacji i należał do społeczności romskiej. W 2013 roku wraz z żoną i dziećmi przeprowadził się do Irlandii, a później osiedlił niedaleko Tullamore. W chwili zabójstwa mieszkał z żoną, braćmi i ich rodzinami. Od kilku lat nie pracował z powodu problemów z kręgosłupem i utrzymywał się ze świadczeń socjalnych.

Nie był wcześniej skazany za brutalne przestępstwa, jednak policja interesowała się nim w związku z dwoma zgłoszeniami dotyczącymi napaści na kobiety w Czechach oraz w Wielkiej Brytanii. Nigdy jednak nie usłyszał w tych sprawach zarzutów. Proces Józefa Puszki rozpoczął się 16 października 2023 roku. Mężczyzna nie przyznawał się do winy, a jego obrona próbowała podważyć zarówno nagrania z monitoringu, jak i przyznanie się do zabójstwa złożone w szpitalu. Ostatecznie jednak sąd dopuścił oba te dowody. Jednym z najważniejszych elementów procesu były nagrania monitoringu, które pozwoliły odtworzyć trasę oskarżonego w dniu zabójstwa. Kamery zarejestrowały, jak 12 stycznia jechał do Tullamore na charakterystycznym rowerze Falcon Storm z zielonymi elementami, dokładnie tym samym, które później odnaleziono w pobliżu miejsca zbrodni.

Prokuratura przedstawiła także nagrania i zeznania świadków sugerujące, że przed spotkaniem Ashling, Puszka zwracał uwagę na inne kobiety. Jedna z nich, Ann Marie Kelly, zeznała, że 31-latek przez pewien czas jechał za nią i śledził ją aż do mostu Digby Bridge. To właśnie tam chwilę później spotkała Ashling Murphy i zamieniła z nią kilka słów. Był to jeden z ostatnich momentów, kiedy młoda nauczycielka była widziana żywa. Podczas procesu zeznawali także świadkowie, którzy widzieli mężczyznę odpowiadającego opisowi Józefa później tego samego dnia. Kilka osób twierdziło, że po godzinie 20 widziało go w okolicy Tullamore i zachowywał się nietypowo. Chodził skulony, jakby próbował pozostać niezauważony.

Na nagraniu z godziny 21.14 widać, jak Puszka dociera do domu Rostisława Pokuty, swojego znajomego, także Słowaka. Kolega zeznał, że Józef wyglądał na przerażonego i był ranny. Miał podrapaną twarz, mokre ubrania i trząsł się. Nie wyjaśnił, co się stało. Powiedział tylko, że został ranny podczas bójki. Po powrocie do domu tamtej nocy Puszka poprosił członka rodziny o spalenie ubrań, które miał na sobie w dniu zabójstwa. Na rowerze Falcon Storm, które znaleziono przy miejscu zbrodni, zabezpieczono odcisk palca należący do Józefa Puszki. Ale największe znaczenie miały jednak dowody w postaci DNA. Materiał genetyczny zebrany z kierownicy roweru odpowiadał profilowi puszki.

Biegły ocenił, że prawdopodobieństwo przypadkowej zgodności z inną osobą wynosiło około 1 do miliarda. Pod paznokciami Ashling także zabezpieczono materiał genetyczny, który okazał się być zgodny z profilem 31-latka. Mimo przedstawionych dowodów, Puszka wycofał swoje wcześniejsze przyznanie się do winy i utrzymywał, że jest niewinny. Podczas procesu twierdził, że sam padł ofiarą brutalnego ataku. Według jego wersji wydarzeń jechał rowerem wzdłuż kanału, gdy został zaatakowany przez nieznanego mężczyznę w ciemnych ubraniach i maseczce. Miał zostać zepchnięty z roweru i trzykrotnie ugodzony nożem w brzuch. Twierdził, że w pewnym momencie na miejscu pojawiła się Ashling Murphy i próbowała mu pomóc, ale sama została zaatakowana przez tego samego napastnika.

Twierdził również, że nie pamięta swojego przyznania się do winy w szpitalu i że od pewnego czasu miewał problemy z pamięcią. Jego obrońcy próbowali tłumaczyć, że mężczyzna był wtedy świeżo po operacji i zaledwie dwie godziny przed rozmową z policją otrzymał oksykodon, Silny lek przeciwbólowy, który mógł wywołać dezorientację. Z drugiej strony jednak prokuratura podkreślała, że Puszka wielokrotnie zmieniał swoje zeznania i kilka razy wprost przyznał policji, że po prostu kłamał. Dowody w postaci nagrań z monitoringu, dowodów DNA oraz zeznań świadków tworzyły wystarczająco spójny obraz jego winy. I 9 listopada 2023 roku

Ława przysięgłych rozpoczęła swoje obrady. Po zaledwie dwóch godzinach jednogłośnie uznała Józefa Puszkę za winnego zamordowania Ashling Murphy. 17 listopada 2023 roku Puszka usłyszał karę dożywotniego pozbawienia wolności. Zgodnie z irlandzkim prawem będzie mógł ubiegać się o zwolnienie warunkowe po odbyciu minimum 12 lat kary, choć sędzia Tony Hunt skrytykował fakt, że przepisy nie pozwalają od razu ustalić dłuższego, minimalnego okresu. Nie był to jednak koniec wyroków w tej sprawie. Śledczy ustalili, że po zbrodni niektórzy krewni Puszki mieli pomagać mu w ukrywaniu dowodów i utrudniać dochodzenie.

W czerwcu 2023 roku zatrzymano jego żonę Lucie oraz dwóch braci Marka i Lubomira oraz ich żony Josefinę i Wierę. Prokuratura twierdziła, że rodzina wiedziała o zabójstwie i nie przekazała policji istotnych informacji. Żony braci spaliły zakrwawione ubrania, wiedząc lub podejrzewając, że mogą one stanowić dowód w sprawie. Proces członków rodziny rozpoczął się w maju 2025 roku. 17 czerwca ława przysięgłych uznała Marka i Lubomira Puszkę za winnych ukrywania informacji istotnych dla śledztwa. Josefina i Wiera zostały uznane za winne niszczenia dowodów, natomiast Lucia przyznała się do ukrywania informacji.

Bracia zostali skazani na 30 miesięcy więzienia, Wiera na 24 miesiące, Josefina 21 miesięcy, a Lucia 20 miesięcy. Część kar wobec kobiet została zawieszona ze względu na ich sytuację życiową. Rodzina Ashling oraz jej partner, Ryan Casey, byli obecni podczas całego procesu. Po ogłoszeniu wyroku brat zamordowanej powiedział, że decyzja sądu nie może zwrócić im Ashling ani załagodzić bólu po jej śmierci, jednak daje poczucie, że sprawiedliwość została wymierzona. Z kolei mama Ashling mówiła o bólu po stracie córki, o tym, że nie była w stanie je ochronić. Nazwała Puszkę złym potworem i stwierdziła, że nie powinien nigdy odzyskać wolności.

Ryan Casey, wieloletni partner Ashling, powiedział, że przez zabójstwo stracił nie tylko ukochaną osobę, ale również wszystkie marzenia, które razem mieli. Jego wypowiedź wywołała jednak kontrowersje, ponieważ poruszył również kwestie migracji i świadczeń socjalnych otrzymywanych przez Puszkę. Część osób uznała te komentarze za potencjalnie wzmacniające nastroje antyimigranckie. Mimo skazania sprawcy wciąż pozostawało pytanie dlaczego doszło do tej zbrodni. Podczas procesu nie ujawniono jednoznacznego motywu. Śledczy ustalili, że przed zabójstwem Puszka aktywnie korzystał z aplikacji randkowych i kontaktował się z kilkoma kobietami z regionu Midlands.