TELEFONY NA 911 - PIEKŁO DENISE AMBER LEE

Już w czasach liceum poznała i zaczęła spotykać się z chłopakiem, który później został jej mężem, z Nathanem Lee. Denise była nieśmiałym molem książkowym, jednak to właśnie ona zainicjowała ich pierwszą rozmowę. Nate wspominał później, że po prostu wszystko w niej było idealne. Od razu złapali świetny kontakt i wiedział, że jest dziewczyną, którą pewnego dnia poślubi. Zaledwie kilka tygodni po ich pierwszej randce Nathan podarował jej pierścionek z oczkiem w kształcie serca z okazji walentynek. Niedługo po ślubie na świecie pojawił się ich pierwszy syn, Noah, a później powitali jeszcze drugiego synka, Adama. Denise zajmowała się dziećmi, a Nathan pracował na trzech etatach.

Wynajmowali dom w Northport na Florydzie i chociaż przechodzili trudne chwile z powodu napiętych finansów, to wierzyli, że w ciągu kolejnych kilku lat uda im się przezwyciężyć te problemy i nie mieli wątpliwości, że chcą razem się zestarzeć. 17 stycznia 2008 roku Denise jak zwykle opiekowała się swoimi synami, którzy mieli wtedy 2 latka i 6 miesięcy. Nathan był w pracy i około 11 zadzwonił do żony i rozmawiali przez kilka minut. Wszystko wydawało się wtedy być w jak najlepszym porządku. Jednak gdy po kilku godzinach w drodze powrotnej z pracy mąż próbował ponownie skontaktować się z Denise, nie odebrała kilku jego telefonów. Dotarł do domu około 15.30 i znalazł synów w jednym łóżeczku.

Jednak żony nigdzie nie było. W domu została jej torebka, telefon komórkowy i kluczyki do auta, więc nie wyglądało na to, żeby po prostu wyszła. Tym bardziej, że z pewnością wychodząc nie zostawiłaby synów bez opieki. Zaniepokojony Nathan, nie tracąc czasu zadzwonił pod numer alarmowy i zgłosił zaginięcie żony. Ojciec Denise, Rick Goff, był detektywem i natychmiast uruchomił swoje koneksje, wzywając stanowe, powiatowe i miejskie organy ścigania i inicjując jedną z największych i najbardziej skoordynowanych akcji poszukiwawczych w historii regionu. Około godziny 16.00 detektyw Chris Morales z Wydziału Policji w Northport został powiadomiony o zaginięciu Denise, gdy przybył do domu przy Lator Avenue.

Nie stwierdził jednak żadnych śladów wskazujących na włamanie albo walkę. Przesłuchano sąsiadów i jedna z nich powiedziała, że między godziną 16 a 14 oglądała telewizję, mając widok na ulicę i w pewnym momencie zauważyła nieznany jej pojazd, ciemnozielonego Chevroleta Camaro, jeżdżącego bardzo powoli w tę i z powrotem po ulicy. Samochód okrążył ulicę cztery albo pięć razy, co zwróciło jej uwagę. Wyszła więc na zewnątrz sprawdzić, co się dzieje, sądząc, że może kierowca zgubił drogę i potrzebuje pomocy. Jednak wtedy samochód wjechał na podjazd przed domem Neytana i Denise. Sąsiadka nawiązała na moment kontakt wzrokowy z kierowcą i uznała, że jest to znajomy rodziny Lee i po prostu szukał ich domu.

Porywacz obiecał jej wtedy, że ją wypuści, jeśli odda mu telefon i w tym momencie połączenie zostało przerwane. Numer telefonu komórkowego, z którego dzwoniono, został zidentyfikowany jako należący do Michaela Lee Kinga. Funkcjonariusze organów ścigania udali się więc do jego domu w Northport i siłą weszli do środka. Jednak ani Denise, ani jej porywacza tam nie było. Kolejne zgłoszenie wpłynęło od Shauna Johnsona, który wczesnym wieczorem tego dnia zatrzymał się na światłach i usłyszał głos kobiety wołającej o pomoc dochodzący z samochodu stojącego obok. Na komisariacie później był w stanie wskazać zdjęcie Michaela Kinga jako mężczyzny prowadzącego zielone auto, z którego dochodziło to wołanie.

Pope zidentyfikował go jako idealnie pasującego do fotografii poszukiwanego Michaela Kinga. Podczas zatrzymania mężczyzna był mokry od pasa w dół i miał ślady żywicy na podeszwach butów. Policjant przeszukał jego kieszenie i znalazł portfel, w którym znajdowało się prawo jazdy Kinga ze zdjęciem, co potwierdziło jego tożsamość. Na bagażniku funkcjonariusz zauważył lepką substancję oraz pasma włosów. W samochodzie zabezpieczono telefon komórkowy bez baterii i kartę SIM oraz kanister na benzynę, a na tylnym siedzeniu leżał koc oraz pierścionek z oczkiem w kształcie serca, który jak później potwierdzono należał do Denise Lee.

Zaginionej kobiety niestety nie było w samochodzie. Michael King został aresztowany, jednak podczas przesłuchania twierdził, że on także został porwany razem z Denise przez innego sprawcę. Jego samochód został odholowany i poddany szczegółowej analizie. Pod siedzeniami znaleziono łopatę pobrudzoną zaschniętą ziemią i Harold Maxwell potwierdził, że to dokładnie ta sama, którą pożyczył kuzynowi po południu 17 stycznia. Testy DNA wykazały, że włosy znajdujące się na i w samochodzie należały do Denise Lee, podobnie jak odcisk dłoni na szybie, a ślady jej krwi znaleziono na kocu znajdującym się w pojeździe oraz na karoserii.

Wydano wtedy nakaz przeszukania domu i posiadłości Michaela Lee Kinga. Po wejściu do domu technik zauważył, że na ścianie wiadalni wisiało kilka prostokątnych luster, jednak wyglądało na to, że jednego brakuje i zostały po nim tylko haczyki. Po wejściu do głównej sypialni zauważono, że okna zasłania żółty koc. Na podłodze leżał koc z kubusiem puchatkiem, poduszki i zwitek taśmy klejącej z przyklejonymi włosami. Naprzeciwko poduszek i koca oparte o ściany znajdowało się lustro, identyczne jak te wiszące w jadalni. W kuchni zabezpieczono nienaruszoną rolkę taśmy klejącej, a w worku na śmieci w spiżarni było więcej taśmy klejącej z włosami.

Piasek dodatkowo wyglądał jak pobrudzony krwią. Zespół kryminalistyczny zaczął rozkopywać to miejsce rankiem 19 stycznia. Podczas usuwania ziemi znaleziono ślady pozostawione przez okrągłą łopatę wbijaną prosto w ziemię. Na głębokości niecałego metra odkryto nagie ciało Denise Amber Lee leżące na boku w pozycji embrionalnej. Na ciele widoczna była rana postrzałowa głowy. Kilka dni później w trawie w pobliżu odkryto pojedynczą łuskę pocisku kalibr 9 mm, jednak samego pocisku nigdy nie znaleziono. Kilkaset metrów od miejsca zakopania ciała technik kryminalistyczny znalazł koszulkę ofiary i parę bokserek należących do Nathana Lee, ale które Denise często nosiła.

Na bieliśnie zabezpieczono nasienie Michaela Kinga. Kobieta była przetrzymywana w promieniu zaledwie półtora kilometra od miejsca, gdzie znajdowało się kilka radiowozów. Sama Denise zrobiła wszystko, co w jej mocy, żeby wezwać pomoc, podobnie jak wielu innych świadków, jednak niestety to wszystko poszło na marne. Nieefektywność systemu i problemy z komunikacją uniemożliwiły udzielenie pomocy. Na tamten moment jednak zebrane dowody nie pozostawiały najmniejszego cienia wątpliwości co do sprawstwa Michaela Lee Kinga. Mężczyznę widziało wielu świadków, w tym członkowie jego rodziny i każdy był w stanie wskazać go spośród licznych zdjęć, Mężczyzna został postawiony przed sądem i podczas procesu jeden ze świadków oskarżenia, Robert Salvador, zeznał, że w dniu, gdy doszło do porwania, on i King ćwiczyli strzelanie do celu.

4 grudnia 2009 roku w sprawie ostatecznie zapadł wyrok. Michael Lee King został skazany na śmierć. 9 lutego 2012 roku złożona apelacja została odrzucona i wyrok podtrzymano. Egzekucja odbyła się 17 marca 2026 roku. 54-letni Michael King został stracony przez tzw. zastrzyk śmierci. Przed egzekucją udostępnił oświadczenie, które nie zawierało jednak ani przeprosin, ani prośby o wybaczenie. Na swój ostatni posiłek poprosił o pizzę, ziemniaki i napój gazowany. Kilku członków rodziny ofiary rozmawiało z dziennikarzami po egzekucji.

Ojciec Denise powiedział, że jego córka doprowadziła do skazania zabójcy, wykazała się ogromną odwagą i sprytem, zwracając na siebie uwagę i zrobiła wszystko, co w jej mocy, żeby uratować swoje życie. Od czasu tragicznej śmierci Denise, jej rodzina stara się o uchwalenie nowych przepisów dotyczących szkolenia operatorów numeru alarmowego 911. W kwietniu 2008 roku ustawa nazwana imieniem Denise Amber Lee, która reguluje ujednolicenie szkolenia dla operatorów w całym stanie, została jednogłośnie uchwalona przez Senat Florydy. W 2010 roku stan podpisał kolejną ustawę, która nakłada na wszystkich operatorów obowiązek odbycia co najmniej 232 godzin szkolenia.

Nathan Lee nadal zabiega o udoskonalenie szkoleń z zakresu obsługi telefonów alarmowych, i jego celem jest zagwarantowanie, że żadna inna osoba, rodzina ani społeczność nie będzie musiała ponosić straty, której tak łatwo można było zapobiec. I to jest już koniec tej sprawy. Jest szczególnie poruszająca, ponieważ nie była to zbrodnia wynikająca z emocji czy osobistego konfliktu, był to przypadkowy akt przemocy, który zbiegł się z serią błędów i opóźnień, które kosztowały życie młodej kobiety. Niestety, gdyby nie popełnione błędy, Denise mogłaby żyć. W tej historii najważniejsze nie jest więc pytanie, dlaczego doszło do porwania i zabójstwa.