KOSZMAR BOBBI-ANNE MCLEOD - NAŚLADOWCA TEDA BUNDY'EGO

Następnego dnia pojechał do wsi Tamerton-Foliot i tam wrzucił młotek do rzeki. Policja dokładnie przeszukała te okolice, ale nie udało się znaleźć narzędzia zbrodni. Akland pozbył się również torby z zakrwawionymi ubraniami swoimi oraz należącymi do Bobby-Anne, wyrzucając ją w pobliskie ogródki działkowe. Po ataku zachowywał się tak, jakby nic się nie wydarzyło. Poszedł z przyjacielem na pizzę, uczestniczył w próbie swojego zespołu rockowego i pił z przyjaciółmi podczas imprezy w pubie, aż do wczesnych godzin porannych. Osoby, które spędzały z nim wtedy czas, wspominały, że wydawał się szczęśliwszy niż zwykle. Na co dzień postrzegano go jako raczej ponurego i poważnego, a tamtej nocy dużo mówił, śmiał się i nawet przytulał znajomych.

Nigdy wcześniej nie zwrócił na siebie uwagi policji, a osoby, które go znały, opisywały go jako inteligentnego, spokojnego i zupełnie zwyczajnego chłopaka. Mieszkał z matką, chodził do pracy, grał na gitarze w zespole i spotykał się ze znajomymi. Nikt nie podejrzewał, co od lat, Mogło dziać się w jego głowie, a śledczym udało się odkryć, że od dłuższego czasu Cody fascynował się historiami seryjnych morderców i makabrycznymi materiałami. W jego telefonie znaleziono ponad 3000 drastycznych zdjęć przedstawiających zwłoki, ofiary morderstw, sekcje zwłok, rozczłonkowane ciała, miejsca zbrodni, broń oraz zakrwawioną odzież. Szczególnie silną fascynację wzbudzał w nim Ted Bundy.

To w połączeniu z odnalezionymi w telefonie Acklanda licznymi niepokojącymi zdjęciami ofiar brutalnych przestępstw budowało obraz zaburzonego człowieka, który miał niezdrową fascynację Tedem Bundym i innymi seryjnymi sprawcami. Istotne było jednak to, że Ackland nie pasował do stereotypowego obrazu brutalnego przestępcy, nie miał wcześniejszych wyroków ani historii przemocy, a znajomi nie zauważyli żadnych niepokojących zachowań. Śledczy określali jego przypadek jako wyjątkowo trudny do wyjaśnienia właśnie dlatego, że nie znaleziono żadnego konkretnego wydarzenia w jego życiu, które mogłoby wywołać tak gwałtowną eskalację. Czegoś, co pozwoliłoby przewidzieć, że jest zdolny do takiej zbrodni.

Zbrodnię określił jako mrożącą krew w żyłach. A kiedy później, po ogłoszeniu wyroku, akant był wyprowadzany z sali sądowej, brat Bobby-Anne krzyknął w jego stronę, jesteś trupem. Po ogłoszeniu wyroku, jeden z krewnych skazanego, który poprosił o zachowanie anonimowości, powiedział, że nie potrafi zrozumieć, co doprowadziło do popełnienia takiej zbrodni. Stwierdził, że wszyscy bliscy sprawcy są zdruzgotani i że to absolutnie tragiczny czas dla wszystkich, choć oczywiście szczególnie dla rodziny Bobby-Anne. Tego samego dnia wieża Smithona, czyli zrekonstruowana górna część trzeciej latarni morskiej Eddystone, została podświetlona na pomarańczowo ku pamięci osiemnastolatki. Pomarańczowy jest symbolem jedności oraz sprzeciwu wobec przemocy wobec kobiet.

Warto również w tym miejscu wspomnieć, że morderstwo dziewczyny w listopadzie 2021 roku nastąpiło zaledwie 3 miesiące po innej tragedii, która wstrząsnęła Plymouth. 22-letni Jake Davison, mający skrajnie misoginistyczne poglądy, Zastrzelił pięć osób w dzielnicy Kijam, a następnie odebrał sobie życie. 12 sierpnia 2021 roku po kłótni z matką chłopak zastrzelił ją, a następnie wyszedł z mieszkania i otworzył ogień w kierunku zupełnie przypadkowych osób. PLEMET w ciągu zaledwie kilku miesięcy doszło więc do wyjątkowo brutalnych wydarzeń, które sprawiły, że mieszkańcy przestali czuć się bezpiecznie w mieście, które do tej pory było uznawane za wyjątkowo bezpieczne miejsce.

Matka dziewczyny powiedziała, że boi się o córkę za każdym razem, gdy ta wieczorem wychodzi na spotkanie ze znajomymi. Ale nawet w ciągu dnia krzyki i porządliwe spojrzenie na ulicach są codziennością młodych kobiet. Śmierć Bobbi-Anne McLeod wywołała szeroką dyskusję o problemie strachu przed samotnym poruszaniem się po mieście i o tym, jak wiele kobiet na co dzień doświadcza zachowań, które sprawiają, że czują się zagrożone. Przerażające w tej sprawie jest to, że Bobbi-Anne nie znała swojego zabójcy i nie zrobiła nic, co mogłoby go sprowokować. Znalazła się po prostu na drodze człowieka, który postanowił urzeczywistnić swoje mroczne fantazje. I ta sprawa zwraca również uwagę na inny problem śmiertelnych konsekwencji, jakie może nieść za sobą obsesja na punkcie zbrodni i kiedy następuje ten moment, kiedy ciekawość zaczyna przenikać do rzeczywistości.