William Suff - Morderca prostytutek z Riverside. ZŁO - Zbrodnia Łowca Ofiara

ZŁO Zbrodnia ŁOWCA-OWIARA Był 25 września 1973 roku. Teryl Saff obudziła się około siódmej rano. Jak zwykle wstała, by zmienić młodszej córce pieluchę. Janet miała dwa miesiące. Była to już codzienna tradycja, że kobieta przed wyjściem do pracy zajmuje się dziećmi. Pożegnała się z córeczką, a także starszym, niespełna dwuletnim synkiem. Przed domem czekała już na nią sąsiadka, Irene, która zawsze podwoziła Terryl. Dzieci zostały w domu z ojcem, Williamem. Gdy minął poranek, kobieta, jak później twierdziła, dostała niepokojący telefon od swojego męża.

Rodzice trafili do aresztu, a wkrótce potem usłyszeli też zarzuty. Zarówno Terrell, jak i William stanęli przed sądem. Ten uznał, że oboje przyczynili się do śmierci dwumiesięcznej Janet. Według Paula Zellerbacha, zastępcy prokuratora Okręgowego Hrabstwa Riverside, między parą była dziwna relacja. Związek Bilasteryl od samego początku był bardzo dysfunkcyjny. SAF był bardzo zaborczy i kontrolujący. Do tego pojawiły się oskarżenia, że żona mogła go zdradzić. Zaczął wpadać w spirale i doszedł do wniosku, że dzieci nie są jego. To miało zapoczątkować przemoc, która wkrótce zaczęła być regularnie stosowana wobec maleńkich dzieci.

Ale i tu pojawia się kolejna, delikatnie mówiąc, bulwersująca kwestia, bo William odsiedział zaledwie 10 lat z zasądzonego wyroku i po upływie tego czasu ponownie był na wolności. Wypuszczając go z więzienia, sędzia nawet nie przypuszczał, że właśnie popełniał najgorszy błąd swojego życia. William Saff trafił za kratki jako oprawca i kat własnego dziecka. Wyszedł z niego jako seryjny morderca. William Saff urodził się 20 sierpnia 1950 roku w Torrance w Kalifornii. Był najstarszym z pięciorga dzieci. I choć na zewnątrz jego rodzina sprawiała wrażenie niezwykle zgranej i tradycyjnej, to za zamkniętymi drzwiami rozgrywały się zupełnie inne sceny.

Młody Saf, jako najstarsze dziecko, szybko zrozumiał, że to na jego barkach spoczywa teraz odpowiedzialność za rodzinę. Jako nastolatek zaczął pracę na pół etatu, by pomóc matce w utrzymaniu domu. To oznaczało jedno. William musiał bardzo szybko dorosnąć i zapomnieć o dziecięcej beztrosce. Nie nawiązywał przyjaźni. Stał się też osobą samotną. Stronił od ludzi, skupiając się na powierzonych mu obowiązkach. Tymczasem jego matka wkrótce po rozwodzie związała się z innym mężczyzną. Dla Williama był to wstrząs na wielu płaszczyznach.

Stąd decyzja o wstąpieniu do sił powietrznych. Saf wyjechał do Teksasu, skąd regularnie pisał do Terryl. Ich znajomość przetrwała rozłąkę, a w maju 1969 roku Bill poprosił swoją dziewczynę o rękę. Ale zanim Teryl się zgodziła, najpierw wyznała partnerowi, że pod jego nieobecność została zgwałcona i zaszła w ciążę. William powiedział jej jednak, że to mu nie przeszkadza i nadal chce się z nią ożenić. Zakochana Teryl zgodziła się i para wkrótce potem wzięła ślub. Ale mimo zapewnień Billa, cała ta sytuacja była dla niego sporym problemem.

Nie zaakceptował dziecka i faktu, że to nie on był jego ojcem. Saf już wtedy był niezwykle podobny do swojej matki. Tak jak ona uwielbiał kontrolę, a dziecko innego mężczyzny było dla niego oznaką utraty tej kontroli. Dlatego zaczął manipulować żoną i wmówił jej, że w bazie w Teksasie nie wolno mieszkać z dziećmi. Kobieta uwierzyła mężczyźnie i zostawiła syna z matką oraz ojczymem Williama, a sama pojechała do męża. Dla Billa był to wymarzony scenariusz. Miał przy sobie kobietę, którą wkrótce całkowicie zdominował.

Do tego pozbył się dziecka, które postrzegał jako swoje zagrożenie. Przestał się więc hamować i zaledwie kilka miesięcy później zaczął pokazywać swoją prawdziwą naturę. A ta była wybuchowa i agresywna. William widział w swojej żonie doskonały obiekt do wyładowywania swoich skrajnych emocji, a Terryl nie była w stanie się zbuntować. Sam fakt, że dla partnera porzuciła własne dziecko, wiele mówi o jej osobowości. Zło. Zbrodnia łowca-owiara. Zachowanie Safa stawało się problemem również w siłach powietrznych.

Jego agresja zaczęła się odbijać na pracy i wkrótce zdecydowano o wydaleniu go ze służby. Zbiegło się to w czasie z kolejną ciążą Terryl. William w wieku 21 lat po raz pierwszy został ojcem i kompletnie nie poradził sobie z tą rolą. Brak pracy i wychowywanie dziecka było dla niego szokiem. Jego frustracja rosła z każdym dniem, tym bardziej, że nie mógł znaleźć pracy. Choć wydalono go z sił powietrznych, małżeństwo zdecydowało się pozostać w Teksasie. Saf odbijał się od drzwi do drzwi, aż wreszcie udało mu się zatrudnić jako parkingowy.

Ale i tej pracy nie utrzymał, bo wkrótce po tym został oskarżony o kradzież samochodu jednego z klientów. Terryl, wiedząc, że nie może liczyć na zarobki męża, zdecydowała, że sama pójdzie do pracy. Zatrudniła się w restauracji i to ona stała się głównym żywicielem rodziny. William źle znosił taką hierarchię, bo czuł, że w ten sposób traci kontrolę nad żoną i synem. W jego odczuciu to mężczyzna powinien utrzymywać dom, a kobieta powinna skupić się na opiece nad rodziną. Gdy Terryl poszła do pracy, Saf stracił grunt pod nogami i zaczął podważać własną męskość.

To doprowadziło do licznych awantur, bo Bill nie potrafił poradzić sobie z własną frustracją. W takiej atmosferze w 1973 roku na świat przyszło drugie dziecko małżeństwa, córeczkę Janet. Opieka nad noworodkiem spadła na Williama, a Teryl wróciła do pracy. Saf był jednak jak tykająca bomba. Przyzwyczaił się, że wszyscy dookoła robili to, co chciał, a jeśli ktoś protestował, wpadał we wściekłość i reagował agresją. Taką samą metodę zaczął stosować nawet wobec noworodka. Gdy córeczka płakała, bił ją. Przemoc trwała właściwie od pierwszych chwil dziewczynki na świecie.

I ciągnęła się przez kolejne dwa miesiące, aż do tragicznego wrześniowego poranka, gdy William skatował dziecko tak bardzo, że to wkrótce zmarło w męczarniach. I tak jak wspomniałam na początku, za te zbrodnie skazano zarówno Safa, jak i jego żonę. 20 miesięcy później kobieta została jednak uniewinniona ze względu na niewystarczającą ilość dowodów. Terryl mówiła, wyszłam z sali sądowej i po prostu krzyczałam, bo wtedy mogłam spróbować iść dalej. Natychmiast wystąpiłam o rozwód i to był jeden z najlepszych dni w moim życiu. Na Williama czekała odsiadka, choć nie tak długa jak pierwotnie orzeczono.

I miał w tym ogromny udział sam Saf. Mężczyzna był doskonałym manipulatorem i wkrótce po tym jak trafił za kratki, rozpoczął wieloletnią kampanię na rzecz przedterminowego zwolnienia. Wiedział, w jaki sposób powinien się zachowywać, by komisja spojrzała na niego przychylnie. Starał się pokazać jako łagodny, dobry człowiek, który dąży do resocjalizacji. Na potrzeby utworzenia nowego wizerunku stał się nawet uległy, choć przecież gardził wcześniej taką postawą. Był zupełnie inny niż poza więziennymi murami. Zaczął pracować w zakładowej bibliotece, ukończył nawet dwa kierunki studiów.

Nigdy nie sprawiał problemów, unikał konfliktowych sytuacji, a swoją agresję i wybuchowość doskonale potrafił zamaskować. Uznano go za wzorowego więźnia i po zaledwie 10 latach odsiadki wyszedł na wolność. Był 1984 rok, a William Saff był zdeterminowany, by wrócić do społeczeństwa. Po opuszczeniu zakładu karnego wrócił do Kalifornii. Zamieszkał w hrabstwie Riverside, gdzie zatrudnił się jako sprzedawca biletów autobusowych. Kontynuował kreowanie wizerunku porządnego obywatela i wkrótce wszedł w kolejny związek.

Zaczął spotykać się z nauczycielką Bonnie. Para szybko zamieszkała razem, bo William zaproponował pomoc w opiece nad chorą babcią kobiety. Chciał w ten sposób pokazać, że jest troskliwym i opiekuńczym mężczyzną, choć prawda była zupełnie inna. Saf do perfekcji opanował życie pod maską, w które uwierzyli mu niemal wszyscy. Związek z Bonnie nie przetrwał próby czasu. Saf okradł babcię kobiety i para rozstała się w burzliwej atmosferze. William zaczął coraz więcej czasu spędzać w dzielnicach czerwonych latarni. Obserwował zarabiające tam prostytutki, pielęgnując w sobie coraz większą nienawiść do kobiet.

Zaczął obwiniać je o wszystkie swoje niepowodzenia, a według niektórych informacji również matka Safa w przeszłości pracowała jako prostytutka, co miało zapoczątkować jego nienawiść do tej profesji. William patrzył na prostytutki z wyraźną pogardą. Uważał je za ludzi drugiej kategorii. Według niego były zaprzeczeniem tego, czym w jego odczuciu powinna być kobieta. Ta rusnąca i buzująca nienawiść była coraz trudniejsza do zatrzymania, aż wreszcie wybuchła z ogromną siłą. Ta eksplozja nastąpiła na początku stycznia 1989 roku.

Saff przemierzał autem ulicę miasta Lake Elsinore. Zauważył wtedy młodą kobietę, która próbowała złapać klientów. Była to Rhonda Jetmore, 27-letnia prostytutka. Gdy William do niej podjechał, zaproponowała mu seks. Mężczyzna zgodził się i przedstawił jako Bob, a później zapytał kobietę, czy posiada jakieś mieszkanie, do którego mogliby się udać. Ronda przytaknęła i wsiadła do auta. Para pojechała we wskazanym przez kobietę kierunku. Znajdował się tam lokal, w którym Ronda często przejmowała klientów. W środku nie było niczego poza łóżkiem.

Mężczyzna szybko ją dogonił, złapał i zaczął zrywać z niej ubranie. Próbował ją zgwałcić, a zrozpaczona kobieta błagała, by ją wypuścił. Obiecała też, że nikomu o tym nie powie. Zdołała ugryźć go w palec tak mocno, że ukruszył jej się ząb. Udało jej się wyrwać z uścisku i podbiegła do drzwi wejściowych. Przerpała się jednak z zamkiem tak długo, że napastnik zdążył ponownie do niej dobiec. Podczas przepychanek Saf zgubił okulary. Powiedział rondzie, że puści ją wolno, jeśli ta pomoże mu odnaleźć wspomniane okulary.

Kobieta zgodziła się i wskazała mu miejsce, w którym leżały. William poszedł w tamtą stronę, co Jetmore natychmiast wykorzystała. Udało jej się wydostać z mieszkania, a przed budynkiem zatrzymała przejeżdżający tamtędy samochód. Rozpoznała mężczyzn, którzy znajdowali się w środku i poprosiła ich o pomoc. Szybko wyjaśniła im, co się stało, a gdy z budynku wyszedł saf, mężczyźni oddali w jego stronę kilka strzałów. Żadna z kul nie trafiła w Williama. Szybko odjechał z miejsca, a przerażona ronda zdecydowała się na wyprowadzkę z miasta. Nie zgłosiła sprawy na policję.

Pół roku później, 28 czerwca, 28-letnia Kimberly Little, jak co wieczór, wyszła na ulicę Lake Elsinore, by zarobić. Podobnie jak Rhonda, ona również była prostytutką. Podjechał do niej William Saff, którego kobieta dobrze znała. Był jednym z jej stałych klientów, dlatego bez przeszkód wsiadła do jego wana. Mężczyzna zawiózł ją w odosobnione miejsce, ale to czerwcowe spotkanie wyglądało zupełnie inaczej niż wszystkie poprzednie. Tym razem William nie chciał jedynie seksu. Gdy był z Kimberly sam na sam, stał się niezwykle agresywny.

1 lipca przeprowadzono sekcję zwłok Kim. W aktach czytamy. Kobieta zmarła trzy dni wcześniej z powodu uduszenia. W chwili śmierci we krwi znajdowały się zarówno benzodiazepiny, jak i opiaty. Miała złamaną kość gnykową, a na niej oraz chrząstce tarczowatej występowały krwotoki. Na szyi znajdowały się siniaki i liczne ślady paznokci. Krwotok pod skórą głowy nieco powyżej czoła wskazywał na przedśmiertny uraz z tępym narzędziem. Na ciele miała trzy ślady poparzeń papierosami. Morderca zostawił też mnóstwo śladów DNA, ale na tamtym etapie na niewiele one się zdały. Na ujawnienie tożsamości sprawcy trzeba było więc jeszcze poczekać. Tymczasem Saff już myślał o kolejnej ofierze. W tym samym roku, 12 grudnia, William ponownie pojawił się w dzielnicy Czerwonych Latarni.

ale według patologa morderca musiał poświęcić na to dużo czasu, bo żarówka była w nienaruszonym stanie. Nie pękła w żadnym miejscu. Ta informacja wstrząsnęła policjantami. Mieli do czynienia z prawdziwym potworem, który nie tylko morduje, ale i torturuje swoje ofiary, a później znęca się nad zwłokami. Nikt nie miał wątpliwości, że jego polowanie dopiero się rozpoczęło. 18 stycznia 1990 roku, a więc nieco ponad miesiąc po brutalnym zabójstwie Tine, Saff uderzył ponownie. Zabrał do samochodu prostytutkę Darlene Ferguson i pojechał z nią w okolice zalesionych terenów Cottonwood Canyon niedaleko Riverside.

Dopiero później sprawca włożył zwłoki do auta i podrzucił właśnie w te zarośla. Jeden z detektywów badających sprawę przyznał po czasie... Nie łączyliśmy tych morderstw ze sobą. Jedynym podobieństwem było to, że ofiary były prostytutkami i przebywały w okolicach Elsinore. Te zabójstwa były po prostu osobnymi wydarzeniami. Mundurowych zmylił sposób działania mordercy. Niektóre ofiary były okaleczone, inne nie. Czasem były duszone i innym razem ranione nożem. To wszystko sprawiło, że każde z tych zabójstw przypisywane było innemu sprawcy, choć w rzeczywistości stała za nimi jedna osoba – William Saff.

Nie potrafili jednak ustalić, kim była. Zwłoki odnajdowane były w miejscach, z których korzystali też inni kierowcy, dlatego często pojawiało się tam wiele śladów opon. Mundurowi musieli znaleźć te, które do siebie pasowały. Między kolejnymi zabójstwami William po raz kolejny próbował poukładać sobie również prywatne życie. I to ze znacznie młodszą od siebie partnerką. Na początku 1990 roku 40-letni Saf poznał 18-letnią wówczas Sheryl Lewis. Dziewczyna po szkole dorabiała na stacji benzynowej, którą odwiedzał również Saf.

Para zaczęła się spotykać, a wkrótce po tym zamieszkała razem. Zaledwie miesiąc później Bill i Cheryl pobrali się w Las Vegas. Według ekspertów wybór tak młodej żony nie był w przypadku Safa zaskoczeniem. jego obsesja kontroli i dominacji sprawiała, że szukał kobiety, którą mógłby całkowicie zmanipulować. Nieświadoma zagrożeń nastolatka, pełna naiwności i braku doświadczenia była więc najlepszym celem. Po ślubie Saf pracował jako magazynier i zazwyczaj wychodził z domu około 6.30. Jak mówiła później Cheryl, podczas wspólnego mieszkania nie zauważyła niczego podejrzanego.

W 1991 roku na świat przyszła córka małżeństwa, Bridget Ann. Gdy dziewczynka skończyła trzy miesiące, trafiła do szpitala z poważnymi obrażeniami kończyn oraz mózgu. Zarówno William, jak i Cheryl zaprzeczyli, by mieli z tym cokolwiek wspólnego. I choć może to zaskakiwać, zwłaszcza gdy weźmie się pod uwagę wcześniejszy wyrok Safa, w sprawie Bridget Ann nie usłyszał żadnych zarzutów. Cheryl próbowała później odejść od męża, zarzucając mu przemoc psychiczną i fizyczną, ale William przekonał ją, by go nie porzucała. Małżeństwo nie sprawiło, że Saf zrezygnował z polowania na prostytutki.