JAK WYJŚCIE NA PIWO ZNISZCZYŁO MENTZENA?
Z kodem ZGRZYT otrzymaj darmowe 20 godzin słuchania do wykorzystania w ciągu 30 dni! Wystarczy wejść na: https://www.bookbeat.com/pl/zgrzyt?utm_source=youtube&utm_medium=influencer&utm_campaign=Pl-zgrzyt-action-28603&utm_content=textlink-yt-epi-description-30d&utm_term=deal3 📚💙➡️ Wykorzystaj możliwości XTB, klikając w link i wpisując w trakcie rejestracji kod “ZGRZYT”: https://link-pso.xtb.com/pso/jXTLf Inwestowanie jest ryzykowne. Inwestuj odpowiedzialnie.🎧 Posłuchaj nas również na Spotify: https://open.spotify.com/show/6ZMo9zeMT6Cf1xitvvKqq6?si=1629805b0d364370🕒Rozpiska czasowa:(0:00)Gdzie są okruchy życia? (2:22)Koszulki Zgrzytu (3:50)Jakie wino kupić na randkę? (18:11)Rozmowy z dorosłymi dziećmi alkoholików (23:59)Poradnik umierania dla początkujących (30:37)Podejście ludzi do chorób bliskich (37:08)Michał Piróg ratuje psa (43:55)Socjalizacja zwierząt z dziećmi (49:16)Reagowanie przemocą w konfliktach (1:01:58)Ruszył proces Kawiaqa (1:08:53)Pudzian uczył Gimpera uderzać (1:13:45)Upadek freakfightów (1:20:36)Gimper kupił nowy zegarek (1:24:33)Revo kupił karwasze (1:25:59)Trzaskowski vs Nawrocki (1:40:11)Mentzen robi ogromne wyniki na Youtube (1:47:50)Mentzen poszedł na piwo z Trzaskowskim🔴GIMPER:https://www.youtube.com/@Gimperhttps://www.instagram.com/gimperowski/https://twitter.com/t_dzialowy🔴REVO:https://www.youtube.com/@REVOtojahttps://www.instagram.com/revo_toja/https://twitter.com/REVOtoja📧 e-mail: [email protected]
Rzeczywiście jest tak, że trochę eksperymentujemy z formułą, co słusznie zauważyliście, że nie ma takiej wyznaczonej na początku sekcji, w której gadamy sobie na jakieś luźniejsze tematy, co u nas słychać i takiego wstępniaka. Natomiast stwierdziliśmy, że chcemy poeksperymentować i że te okruchy będą przeplatane pomiędzy różnymi tematami, które poruszamy sobie w odcinku. I w związku z tym mam wrażenie, chociaż nie liczyłem tego, jeżeli chodzi o sam czas, że tak ogólnie ich nie jest mniej, tylko po prostu są porozstrzelone. po całym odcinku. Tak, są rozstrzelane po całym odcinku, dając trochę oddechu pomiędzy tematami, gdzie, no wiadomo, że te tematy są różne, czasami jakieś lżejsze, czasem cięższe, ale generalnie dają jakiś oddech pomiędzy tym wszystkim i staramy się to gdzieś tam wplatać. No i w ten sposób eksperymenty z formułą, bo...
też myśleliśmy o tym, no jak nowe osoby, które przychodzą i chcą słuchać podcastu i wiecie, to jest jak, ja to tak trochę porównywałem też na streamie, że to jest jak grupa znajomych i w momencie, w którym ta grupa znajomych gada o swoich rzeczach, takich bardzo insight, to ciężko jest podejść i do tego dołączyć, coś tam staniesz, posłuchasz, ale się zmyjesz. Natomiast w momencie, w którym ta grupa gada o jakichś takich ogólnych rzeczach, które się właśnie wydarzyły, łatwiej się włączyć. I od czasu do czasu wplata... to łatwiej się włączyć w tę rozmowę. Więc taki jest pomysł. Natomiast to też nie jest tak, że jesteśmy jakoś na to super uparci. Po prostu sobie zobaczymy, jak to funkcjonuje, jak nam się tak nagrywa, jak wy to też odbieracie i potem będziemy eksperymentować. Natomiast troszkę chcieliśmy pokombinować z formułą i dlatego stąd takie lekkie zmiany. Natomiast naprawdę, jak się wsłuchacie, to tych okruchów wcale nie ma tak mało.
No tak. Ale w komentarzach pod oryginalnym postem to bywało tam różnie i w ogóle chyba na początku było tak, że właśnie część osób przyszła, która pizgała w to wino i Dopiero potem przyszli ci obrońcy, nie? Tutaj w ogóle ten Łukas się kłóci o to wino bardzo w tych komentarzach, nie? A no tak, bo jak komuś coś innego smakuje, to jest zły. Odpisał Sopuś i zrobił rejtio, a Łukas dalej ten. Ja tylko powiedziałem, że wybieranie Carlo Rossi pokazuje, że nie masz pojęcia, jak wybrać dobre wino. No i jak ktoś pije Carlo Rossi... No to pewnie można się zgodzić, że no, że no nie zna się na dobrych winach, nie? Czy się zna? Ja tam widziałem jakieś komentarze, tam ludzie pisali, że tam wino z proszku, coś tam, wiesz, jakieś takie różne rzeczy już tam wjeżdżali w ten temat. No ja powiem tak, no... Zakładam, że po prostu ziomek albo ma świadomość, że na przykład to wino smakuje tej partnerce, może mają jakieś wspomnienia z tym związane, może kiedyś siedzieli na schodkach nad Wisłą i popijali sobie to wino i ma to dla nich jakieś znaczenie symboliczne, że kiedyś to, mimo na przykład, że teraz mają jakieś inne możliwości, to wtedy popijali coś takiego.
to on delikatnie zmienia wam smak, bo jest taki gigachemiczny. Czekaj, to jest dobry lifehack. Jak się narzesz tego słodzika, to na chwilę wszystko, co jesz, jest dużo słodsze. Ja na przykład opędzlowywałem ten słodzik, żeby zjeść trzy skyry z rzędu, te naturalne, albo sobie do miski wywalałem i szybko jadłem i wtedy smakowały jak danio. A może dlatego, że nie wiem, to się w buzi gdzieś odkładało? Tak, bo zostawał taki nalot. po prostu i wszystko było dużo słodsze. Był na tyle mocno chemiczny i słodki, że zmieniał ci smak, jak są te tabletki do zmiany smaku. I wtedy te skiry wsuwałem i ktoś mówił, nie, no daj sobie jakiś miód, syrop klonowy, wiesz, czymś to zrobią. Mówię, nie, no bo cukier podbije, no co ty, nie, nie, nie. To jakby musi być pure białko najlepiej. No ma się takie etapy w życiu.
No mi pamiętam, Kopyra bardzo imponował w The Brain, jak on tam był i te piwa na ślepo rozpoznawał, bo ja się czasami zastanawiam, czy oni tak nie gadają, żeby gadać, wiesz o co chodzi, że mają jakieś informacje i ci je przedstawiają tak po prostu, ale potem nie wiem, czy ty widziałeś ten shot, on był mega popularny, parę milionów wyświetleń to miało, że Kopyra ten od piwa właśnie, miał zasłonięte oczy, 50 chyba piw, I on na ślepo po smaku określał jakoś bardzo dużo parametrów. Rocznik, gatunek, aromaty, w jakich tych beczkach było leżakowane. W ogóle mówię, wow! Skąd... Jak? Ja ci powiem, że to da się też wyczuć, bo różne kanały sobie oglądałem i są tacy ludzie, którzy widać, że przeczytali wcześniej recenzję, czytali czym jest dana rzecz i potem ci to recytują.
I widzisz, że on tam, no wyczuwam tutaj nutkę cytryny. I to widzisz, że to jest takie sztuczne. A jak ktoś rzeczywiście tak z pasją opowiada o tym, wącha i widzisz, że ogarnia temat, to jest zupełnie co innego. Da się to łatwo wyczuć, jak się ogląda tego typu filmy. No to prawda, ale z drugiej strony ja nigdy nie zapomnę, zawsze jak widzę, że ktoś recenzuje alkohole i wokół tego gdzieś lukuje swoje życie zawodowe tak in general, no to mi się przypomina Tomek Kopyra i jego spowiedź pod kątem tego, że no przyznał się, że miał problem z alkoholem i to taki spory, konkretny i to testowanie pi, wjeżdżenie na turnieje, tu jako juror, że on sobie tego wszystkiego używał jako też usprawiedliwienia. żeby po prostu się napić.
No ma to sens, szczególnie jak ludzie mówią, że to nie chodzi o to, znaczy inaczej, też tak może być scenariusz, że po prostu raz w tygodniu się nawalisz i potem wchodzi to w nawyk i wpadasz w nauk, ale często ludzie zwracają uwagę właśnie na tę podstępną wersję, czyli małych dawek, ale regularnie, codziennie, które sobie dostarczasz i że to cię pędza w ten... To jest najgorsze, tak ogólnie, takie wiesz, dzień w dzień i zaczyna dzień w dzień piwo, albo dzień w dzień lampka wina. Później masz dwie lampki wina. No bo taka praca, nie? A później, dobra, te dwie lampki, no to zostaje w butelce, ten no to już butelkę można sobie na wieczór otworzyć. No tak, bo zwietrzeje. No, no, no. I zaczynasz rytuał robić albo jakiś nawyk z tego po prostu, nie? Jest to powalone. Ja na szczęście mam coś takiego, że rzeczywiście tak jak zrezygnowałem z alkoholu, tak się tego trzymam. I to nie jest dla mnie jakieś wyzwanie, to nie jest tak, że ja codziennie o tym myślę, że o, tam w sklepie jestem, ja bym sobie piwo wypił, a tutaj nie, nie.
Już 213 tydzień abstynencji. Nie, nie, w ogóle nie mam czegoś takiego, to nie jest dla mnie wyzwanie, po prostu mnie do tego nie ciągnie i głównie myśl o tym, że to, że teraz bym wypił jakiś tam alkohol, by sprawiło, że następnego dnia się gorzej czuję i w mniej fajny sposób spędzę ten dzień, po prostu tak mnie odpycha, tak mi się nie chce tego robić, tak mi szkoda tego kolejnego dnia, że w ogóle nie mam tego gdzieś tam w jakiejś swojej perspekcji. Ale masz do zera, do zera wycięty faktycznie alkohol u siebie? Jedyny, jaki spożywam, to jak mam takie krople na jelita i tam są wyciągi ziół, no to tyle. To cały mój alkohol. Ale czasami sobie jakiś wieczorek spędzacie, no co, piwo zero pewnie. Piwo zero to rzeczywiście od jakiegoś czasu, ale to też nie jest tak, że wiesz, codziennie, tylko rzeczywiście raz na jakiś czas, nie wiem, raz w tygodniu załóżmy, sobie wypiję jakieś piwo zero, nawet właśnie dla tego smaku, żeby...
poznawać te różne, bo szczególnie w Piwach Zero jest mnóstwo smaków, jakichś tych aromatów, rzeczy, tam bardzo jest szerokie pole, jeżeli chodzi o to. I dla takiej poszerzania sobie, wiesz, gdzieś tam świadomości, co jest dostępne na rynku, no to sobie co jakiś czas sprawdzę, jakieś właśnie piwo kawowe, jakieś borówkowe, jakieś coś tam. Tak o. Ale zerówki wszystko. Zerówki. Wszystkie są zerówki. No, spoko. Powiem Ci, że ja ostatnio nawet też z Karylą na jakiejś randce byliśmy i ja mówię, to co, taki mamy wieczorek nasz, to może coś się napijemy, nie? I ona mówi, a chce ci się, że dawaj może sobie zerówki weźmiemy. Ja mówię... Dobra, w sumie wolę zerówki. Że jak nie pijesz, to taki efekt następuje, że przestaje ci się podobać stan po alkoholu. Ja nie lubię w ogóle już teraz, znaczy jeszcze jak jest Sylwester, jakieś urodziny, gdzieś taka, wiesz, duża zabawa i wypijesz faktycznie sporo.
Ale to jak już, to już, wiesz, czystą wódkę, jakąś cytrynówkę na przykład, czy coś. No wiesz, że no coś takiego. Ale na przykład piwo, ja kiedyś potrafiłem, nie wiem, iść ze znajomymi do knajpy i 7-8 piw wypić. I dzisiaj? I mówię, nie no, jakim cudem ja byłem w stanie to zrobić, wiesz, albo na randce, nie wiem, po dwie butelki wina i to z perspektywy na przykład teraz patrzę, mówię, nie no, straszne, jeszcze wina dużo pijesz, masz taki osad na zębach, tu wiesz, w gardle ten, nic przyjemnego. Nie no, no też to pamiętam, wiesz, tam jako nastolatek to trochę tego wszystkiego szło, ale wiadomo, że potem człowiek jest po trzydziestce i patrzy na to inaczej. Inaczej, oby, oby, bo nie każdy. No nie każdy, ale przynajmniej mam nadzieję, że większość ludzi trochę jakieś tam wnioski wyciąga, że to się nie opłaca. Wiadomo, że jak teraz nas słucha jakiś osiemnastolatek, to pewnie... Co oni gadają, wapniaki?
I opowiadałem, jak to wpływało na dzieciństwo, jak to wpływało na wychowanie, jakie mechanizmy tam działały, jak rodzice sobie to usprawiedliwiali, tłumaczyli. I wszędzie masz troszeczkę coś innego. No i powiem ci... mocna pozycja, ale to polecam pod warunkiem, że macie przestrzeń mentalną na przeżycie trudnych emocji akurat. Tak powiem, bo niektóre zdania, jak się czyta, słucha się historii, obserwuje się mechanizmy, to mrożą krew w żyłach, można się zbeczeć. Ja miałem zaraz tak, że na jednym momencie musiałem zapauzować, bo mi się oczy zaszkliły. To chyba była druga historia, jak w ogóle starsza babka taka już po sześćdziesiątce i ona opowiadała o tym, że jest ogólnie samotna i nie ma praktycznie przyjaciół, przyjaciółek, bo ona nauczyła się przez to, co siedziało w domu, żeby nie ufać ludziom, zamknęła się emocjonalnie i ona nie potrafi się otworzyć.
Do dziś jest po sześćdziesiątce i nie ma praktycznie nikogo bliskiego przez to. Nie wiem, jakoś mnie to wtedy złamało, nie? Ale mnie bardzo rozczula też w ogóle, jak ktoś tak świadomie mówi o takich trudnych rzeczach. I też samotność u ludzi starszych to jest taki przykry temat i trudny często. No a szczególnie jak wynika z takich rzeczy, już pomijając jakby różne aspekty społeczne, że starsi ludzie często zamykają się w domu, ten, tylko że jeszcze wynika to z jakiejś takiej traumy. No, to to jest gdzieś tam mocne. Są też historie takie troszeczkę bardziej optymistyczne, gdzie komuś udało się to przerobić, wyszedł z tego. Są historie często, tam parę takich babeczek było około trzydziestki, czterdziestki, które były na takim etapie mocno antagonistycznym na przykład. Alkohol jest zły, to były takie mechanizmy, tego nie wybaczę, to mi się nie podobało. Bo to chyba tak jest, że czasami jest, znaczy inaczej, że albo właśnie ludzie idą tak, że też idą w ten nałóg, mają te problemy i muszą jakoś to ogarniać, albo są właśnie totalnie antyalkohol.
Że mówią, nie chcę tego zaserwować sobie i swoim bliskim tej samej traumy. Tak, i to, co mi się podoba w tej książce, to są dwie rzeczy. Po pierwsze, że każda rozmowa pokazuje trochę inne mechanizmy, które mogą się wydarzyć, ale nie muszą. Czyli u jednych osób masz kompletne anty, na alkoholi taki wstręt, pogarda wręcz czasami, używanie mocnych słów tak mocno antagonizująco. U innych masz... na przykład dużo skupionej rozmowy na podwójnej lojalności. Czyli z jednej strony chcę zadbać o siebie, nie chcę być w tych toksycznych mechanizmach, chcę od tego odbić, ale z drugiej strony poczucie winy, bo na przykład nie wspieram rodziców, zostawiam ich i pomimo, że mają problem, no to są rodzicami i powinienem, nie? Jakieś takie dylematy. I to jest fajne, że w każdej rozmowie jest nacisk na trochę inne rzeczy.
A druga rzecz, która mi się bardzo podoba... że rozmowy są absolutnie bez żadnego komentarza. To znaczy, nie ma tam później, że jest fragment rozmowy i autorki książki wchodzą, bo to dwie dziewczyny napisały, wchodzą dziennikarki, wchodzą autorki i mówią, no to tu były takie mechanizmy, to się działo, to psychologowie mówią, to psychiatrzy, takie są badania. Nie. W sensie ta książka jest taka mega surowa, że to są po prostu zapisy rozmów. Po prostu jasz. Po prostu i aż. Bez żadnego komentarza i każdy wyciągnie sobie z tego coś dla siebie i z każdym zarezonuje troszeczkę coś innego, nie? No pamiętam na przykład mama mojej byłej dziewczyny była DDA. Mamy bingo.
Może, nie wiem, sami jesteście chorzy, różnie bywa. To generalnie polecam, żeby sobie przesłuchać z różnych takich punktów wejścia w ten temat, żeby sobie przesłuchać. I też tam z innych książek to też polecam księdza Jana Kaczkowskiego. To też mi bardzo... Swego czasu te książki akurat mi pomagały gdzieś tam z trudną sytuacją sobie poradzić, więc jak już o tej tematyce mówimy, to akurat... A on też w podobnej tematyce psał? Tak, on w ogóle prowadził hospicjum. Ostatecznie sam zmarł na raka, na glejaka. Natomiast fantastyczny człowiek. W sensie nie ksiądz, bo tam wiem, że niektórych zaraz to odpycha, bo tam słyszą ksiądz i już tam ten. To zajebisty człowiek, nie? Po prostu. Tak, po prostu zajebisty człowiek i fantastyczne książki zostawił, jeżeli chodzi o takie rzeczy w podobnej tematyce. Więc jak coś, to być może są tacy ludzie, że mają gdzieś tam takie problemy, to tym bardziej polecam.
Nie, no tak, no z bardzo trudną sytuacją, w której nie do końca wiesz, jak się zachować i nie wiesz, jak się na to przygotować. Nawet nie wiem, czy się da jakoś tak ostatecznie przygotować i uważam, że żałoby samej w sobie nie da się na przykład skipnąć, nie? To jest taki proces, który każdy musi przejść. na swój sposób, więc nie da się tego przeskipować, moim zdaniem. Nie da się tak, że wiesz, ile byś tam terapii nie robił przed, nawet mając świadomość o takiej możliwości, no to jest ten moment, że jest po prostu smutek, jakieś tam brakuje tej osoby i trzeba sobie z tym poradzić, nie? I z czasem jakoś z tego wyjść, wyciągnąć co najlepsze mimo wszystko, mimo takiej sytuacji, więc... No takiego zdrowego nihilizmu można spróbować trochę złapać czasami, nie? W obliczu takich sytuacji. Tak, no wiesz, no Ja na przykład uważam też, że jest taki moment, kiedy, bo inaczej, wiesz, są ludzie, którzy uważają, że tam, wiesz, walczą do końca, mówisz o tym jednym scenariuszu, nie, że walka do końca, to jest też często motyw, w którym ludzie wpadają w te wszystkie sidła medycyny alternatywnej, ale takie już, wiesz, odklejone w stylu jakiś tam szaman w Amazonce cię wyleczy, nie.
Już coś zdesperowanym, oczywiście. Oczywiście, jasne, że tak, tylko ja też czasami mam wrażenie, że ludzie wtedy gubią ten czas na spędzenie tych ostatnich chwil z tą osobą, nie, że potem latasz, jeździsz, kurwa, wstrzykujesz sobie tam coś, nie wiem, whatever, A z drugiej strony, wiesz, masz mnóstwo badań, że nastawienie do choroby i podejście bardzo mocno wpływa na szansę, wiesz, wyleczenia. Tak, ale są sytuacje beznadziejne. Jak masz rozsianego raka po całym organizmie, to... No to jest wiadomo, nie chodzi o to, żeby siebie oszukiwać. Tak, jest taki moment, kiedy uważam, że po prostu już wiadomo, co będzie i nie latać, nie szaleć, tylko jak najlepiej spędzić te ostatnie chwile z tą osobą i skorzystać z tego czasu, który został, a niekoniecznie... Pogodzić się trochę może. Tak i uważam, że też później ten proces żałoby całej to mocno ułatwia, kiedy masz świadomość, że zrobiłeś, co się dało.
A co by było, jakbyśmy zrobili więcej? Ale szczerze, mi się wydaje, że one zawsze są. Że zawsze masz potem to poczucie w ramach tej też żałoby, że można było coś zrobić. A jak nawet zrobiłeś wszystko, to będziesz miał wrażenie, że mogłeś zrobić szybciej. I jakbyś zaoszczędził tego czasu, to pewnie wtedy by się udało. Możesz, jeżeli sobie nie jest głowa. Ale tak wiesz, żeby niczego kardynalnego, żadnego błędu nie popełnić, na zasadzie, żeby sobie nie mówić, a co gdybym spróbował? Tak po prostu. Tak po prostu. Natomiast też, no mówię, moja perspektywa jest też taka, że jest taki moment graniczny, kiedy już wykorzystałeś różne rzeczy, kiedy człowiek zaczyna się motać, latać, bo po prostu się nie może z tym pogodzić i uważam, że trochę marnuje wtedy ten czas, który mógłby spędzić z tą osobą. No może. Jest taki moment. Ja wiesz co, też mam perspektywy, ostatnio się tak zorientowałem, mi nigdy nie odszedł nikt bliski, w sensie człowiek, taki w serio bliski, bliski.
Był jakiś tam wujek, który wpadał, którego lubiłem, tak, do tego już byłem dorosły, ten. Babcia, no ale to jak byłem bardzo mały, ale tak, to nie miałem takiej sytuacji i trochę się boję, bo nie wiem jak zniosę, bo czuję, że nie wiem jak to jest, to będzie mega nowe doświadczenie, więc pewnie będę tak latał sinusoidalnie, nie? No pewnie tak. To właśnie jest bardzo indywidualna sprawa, dlatego o tym mówiłem. Na pewno to, że wiesz, chodzisz gdzieś na terapię, że większą taką świadomość masz w siebie o bycia z emocjami, to jest zawsze pomocne. No tak. To jest w ogóle kapitał na całe życie, niezależnie od tego, co się dzieje. Ale są rzeczy, na które się nie da. Nie, ja nie mówię, że cię przygotuję, mówię, że będzie trochę ci łatwiej być może tym zarządzać. Nie mówię, że to cię uchroni przed cierpieniem, oczywiście, że nie. Tyle negatywne emocje też trzeba przeżyć, to normalne, one po to są. Więc to wiadomo, że się nie uchroni, ale na pewno sprawi, że będzie trochę łatwiej.
Przepraszam bardzo, czy ja będę jedyną osobą, która nie pochwala. Brawo za reakcję, ale są inne sposoby. Agresja w stosunku do dziecka nie różni się agresją w stosunku do zwierzęcia, trzeba reagować, ale to, że kogoś uderzamy, to jedynie oznaka braku panowania nad naszymi emocjami. nie ma pozwolenia na agresję i w ogóle, czy zadzwoniłeś po służby, by pies został odebrany, no i tam sobie ludzie dyskutują. A co ty byś zrobił? Albo inaczej, dobrze czy niedobrze zrobił? Ja mam specyficzne podejście do zwierząt, w ogóle też zaraz to też rozwinę lekko. Myślałem, że powiesz, w życiu nie ma tak, że dobrze albo niedobrze. Nie no, to zaraz rozwinę i powiem, dlaczego moja odpowiedź jest taka. Często ludzie mówią, że tam bez emocji i taki robot, ale akurat do zwierząt mam bardzo dużą wrażliwość i rzeczywiście na zwierzęta mam zupełnie... Mój układ nerwowy jakoś potrafi czuć współczucie do zwierząt.
Natomiast raczej, tak jak siebie znam, nie zrobiłbym czegoś takiego, żebym po trzecie uderzył to dziecko. Raczej bym tego nie zrobił, nie? Mimo wszystko. Jak siebie wyobrażam sobie, to też raczej, że ja w ogóle tak myślę, żebym w ogóle nagrał, jak on to robi, kawałek, bo rodzice często nie wierzą, jak do nich przychodzisz. Jeżeli młody ma takie zachowania, to może być tak, że wiesz. Plus jednak jak zobaczysz, to co innego, jak ktoś ci opowiada. Dokładnie. Więc ja bym kawałek nagrał i potem podejść za ramię, no i mów, gdzie mieszkasz, nie? Idziemy do rodziców, opierdzielić go, no i ten. Bo samo uderzenie... jakby nie jest boczny. Znaczy jest ujściem emocji dla niego, ale niekoniecznie czymś dla tego dziecka. No właśnie, ja bym tą energię władował w mocny chwyt za ramię, żeby się nie wyrwał, żeby go na pewno do rodziców doprowadzić.
I powiem Ci, że wiesz, założy się, że to w ogóle cały ten temat wzbudzi ogromną dyskusję i ona będzie wynikała nawet nie tam, czy chodzi o piruga, czy chodzi o jego super reakcję, tylko o podejście do zwierząt. że ludzie mają zupełnie różne. Ja właśnie ostatnio na streamie dyskutowałem, bo Dejni Majewski wrzucili aktualizację odnośnie tego psiaka swojego, jak idzie ten proces socjalizacji i przyzwyczajenia do dziecka, bo tam był ten temat, tutaj zajawię, jak ktoś nie wie, o co chodzi, tam był temat, że zostali rodzicami, mają syna Romeo, no i jak przyjechali z nim do domu, no to ich pies bardzo agresywnie reagował na to dziecko, w ogóle piszczał całą noc, były z nim problemy. Oni stwierdzili, okej, no to zabieramy go na szkolenie. No i ten pies jest u babci i tam przyjeżdża właśnie behawiorysta i trener psów, który zajmuje się tym psem, Majewski bierze w tym udział, no i zaczęli relacjonować, jakie są postępy, bo ten pies po iluś tam, nie wiem, po dwóch tygodniach wracał i żeby właśnie był ten element, zobaczymy jak teraz zareaguje.
Oswajania go z dzieckiem i całą sytuacją. No i rzeczywiście było dużo lepiej. Natomiast cały ten temat wzbudził taką dyskusję też u mnie na czacie. Czy jeżeli jest ryzyko, że pies pogryzie dziecko, to czy powinieneś tego psa oddać? Albo w tym sensie pozbyć się w jakiś tam sposób z domu. To za zbyt ogólny opis. Zależy od sytuacji. Mi się wydaje, że zawsze... Bo tak jak mówiliśmy o doświadczeniach, wiesz, z jakimiś chorobami, zawsze walczysz, ile możesz. No ja pamiętam, wiesz, jak bilona brałem, strzał po całym domu, no to moja dziewczyna ówczesna mówiła, że oddajmy go. Ja mówię, nie no, w sensie popracujmy najpierw, to wiesz, zrób jedną, drugą, trzecią, czwartą, piątą rzecz. Jeżeli konfrontujesz się dopiero z tym, że ileś miesięcy próbujesz, na przykład nie działa, nie umiesz, nie potrafisz, nie masz doświadczenia, no to wtedy myśl o takich rzeczach, ale nie od startu w ogóle.
Pewnie trochę to, trochę to, ale zakładam, że można wypracować pewien rodzaj wrażliwości albo przynajmniej, nie wiem, nawet jak nie czujesz tej wrażliwości, no to żeby ci ktoś wytłumaczył, że to nie jest w porządku, że nie robi się tak, nie? No tak, i wiesz, potem jak słyszymy te historie, które czasami trafiają na Twittera, że jakiś tam nastolatek znęcał się nad jakimś zwierzakiem, czy tam kotem, czy psem, nieważne, i słyszysz o jakichś makabrycznych historiach i się zastanawiasz, jak to możliwe, no to czasami to się właśnie tak zaczyna, że z domu nie masz w ogóle jakiejkolwiek wrażliwości do innej żywej istoty, albo wiesz, umniejszasz temu, albo tam oglądałeś, jak ojciec zakopuje szczeniaki w dołku, czy inne takie rzeczy, i potem ci to siedzi w głowie i tak zostaje, nie? Mnie ostatnio bardzo ruszył, ale ja unikam po prostu ostatnio X-a jak mogę, takiego swobodnego przeglądania, że wchodzę, te rzeczy, co tam potrzebuję do odcinka na przykład, to sobie zaznaczam do zakładek i jak już mi się zaczynają mielić takie losowe rzeczy, które mają mnie zatrzymać na platformie, to wyłączam i ostatnio gdzieś tego nie zahamowałem, wyskoczył mi filmik...
Jak dziewczynki, chyba jakieś takie dziewięciodziesięciolatki, mam wrażenie, czy trochę starsze, koleżankę tam biły i się znęcały. Nie wiem, czy ty to widziałeś, to nagranie. Że dwie tam chyba ją trzymały i jedna chodziła taka szefowa, wiesz, mówi, co kurwa, co będziesz na mnie gadać? Przepraszaj, całuj. I ją tam, wiesz, lała i ta dziewczynka taka przerażona tam przepraszała i w ogóle tak się we mnie zagotowało, Tyle agresji we mnie narosło, wiesz, po obejrzeniu tego nagrania, wiesz, też taki smutek do tego, tego. Wziąłem to, zamknąłem w ogóle w cholerę. I tak, wiesz, aż musiałem chwilę pooddychać. Nie wiem, jakbym wszedł na taką scenę, rozniósłbym je chyba po prostu za coś takiego.
Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Z kodem ZGRZYT otrzymaj darmowe 20 godzin słuchania do wykorzystania w ciągu 30 dni! Wystarczy wejść na: https://www.bookbeat.com/pl/zgrzyt?utm_source=youtube&utm_medium=influencer&utm_campaign=Pl-zgrzyt-action-28603&utm_content=textlink-yt-epi-description-30d&utm_term=deal3 📚💙➡️ Wykorzystaj możliwości XTB, klikając w link i wpisując w trakcie rejestracji kod “ZGRZYT”: https://link-pso.xtb.com/pso/jXTLf Inwestowanie jest ryzykowne. Inwestuj odpowiedzialnie.🎧 Posłuchaj nas również na Spotify: https://open.spotify.com/show/6ZMo9zeMT6Cf1xitvvKqq6?si=1629805b0d364370🕒Rozpiska czasowa:()Gdzie są okruchy życia? ()Koszulki Zgrzytu ()Jakie wino kupić na randkę? ()Rozmowy z dorosłymi dziećmi alkoholików ()Poradnik umierania dla początkujących ()Podejście ludzi do chorób bliskich ()Michał Piróg ratuje psa ()Socjalizacja zwierząt z dziećmi ()Reagowanie przemocą w konfliktach ()Ruszył proces Kawiaqa ()Pudzian uczył Gimpera uderzać ()Upadek freakfightów ()Gimper kupił nowy zegarek ()Revo kupił karwasze ()Trzaskowski vs Nawrocki ()Mentzen robi ogromne wyniki na Youtube ()Mentzen poszedł na piwo z Trzaskowskim🔴GIMPER:https://www.youtube.com/@Gimperhttps://www.instagram.com/gimperowski/https://twitter.com/t_dzialowy🔴REVO:https://www.youtube.com/@REVOtojahttps://www.instagram.com/revo_toja/https://twitter.com/REVOtoja📧 e-mail: [email protected]