GORZKA PRAWDA O UŻYWKACH - ROJO BEZ CENZURY

O, dam tak, żeby... Ja nim kręcę cały czas na podcaście, bo ja mam ADHD i to wiesz... Aha, aha. Przestawka. Jeszcze nawet bliżej możesz. Jeszcze bliżej? Jeszcze bliżej. Ale mam donośny głos. To nie szkodzi. On skompresuje ci wszystko. O, właśnie. Ale wszystkie niuanse zostaną chwycone twojej wspaniałej barwy głosu. Już nie mogę się doczekać, kiedy legniemy razem w łożu dzisiaj, Tomasz. Zbałamucisz mnie jak w 95. Oj, Patryku, nie tak szybko, nie przy koledze. Jego możemy zaprosić. Jak tam się, Tomek, dzisiaj czujesz? Źle. Bardzo go polubiłem za to, co powiedział ostatnio na zgrzycie na mój temat. A co powiedział? No miłe rzeczy. A? No. A kolega dzisiaj boli gardło, moglibyśmy mu pomóc. A, on dopiero... Kurwa, gdzie to zwierzę?

On dopiero pozna ból gardła. No i witamy serdecznie z Grzyb. Dzień dobry. Dzień dobry. Dzień dobry. Oldschool. Podcast Oldschool, witamy bardzo serdecznie. Dwóch zgrzybiałych tetryków o niepoprawnym poczuciu humoru oraz chory kolega, on chory fizycznie, oni chorzy na głowę. Patryk Krojorojewski, Gry łączą a niedzielą. Elo. Witam was bardzo serdecznie kochani. Witam wszystkich zgromadzonych. Na wstępie bardzo dziękuję za zaproszenie. Bardzo dużo to dla mnie znaczy, chociaż jak jechałem dzisiaj do Warszawy... to sobie gdzieś tam z tyłu głowy odnotowałem, że to nie jest nasze pierwsze rodeo, że we wszystkich możliwych formatach już razem rozmawialiśmy i za każdym razem jest to kompletnie inny flow, inny przekaz, inna gadka.

Wielu rodziców, psychologów się bało, ej, czy to nie będzie tak, że wytworzy jakieś schematy w mózgu, że To jest okej i będzie to przekładane na prawdziwe życie. No dzisiaj już wiemy, że tak nie jest. Ale ja się kompletnie nie dziwię z moim w ogóle tatą na czele. Wiesz, ludzie się boją tego, czego nie znają, a to była szalenie rozwijająca się dynamicznie jakby gałązka kultury. Gdzieś tam underground, to jeszcze nie wszyscy traktowali to poważnie, bardziej w kategorii... albo szukania kozłów ofiarnych w sytuacjach i społecznych tragedii, albo na zasadzie lepiej idź pobiegaj, poczytaj książkę, co jest logiczne. No było dobrze, bo jak ktoś zrobił strzelaninę, no potem sprawdzali, czy grał w GTA na przykład wcześniej i media to podkręcały. No, media to podkręcały. No podkręcały, bo nie miał kto bronić gier, nie? I tutaj pojawia się cały na czarno-czerwono samozmajczy ludolog rojewski, nie?

Tak, karytatywną tarczę przecież robiłeś. Serdeczny balkon z Ignacem. Był serdeczny balkon z Ignacem, to prawda. Wszystko takie serdeczne tam było później. No ty jesteś totalnie up to date z całą moją karierą. No generalnie tak, ale też wyciągam, pytam, zadaję pytania, no bo też wiem, że... Znaczy wroga, może użyłem zbyt mocnego słowa, no po prostu Gieber miał taki system zaprzyjaźniania się, że najpierw się będzie jechał, a potem, a nie, to tylko taki charakter, show, koncepcja. To takie pitolenie przed termowizjerem, nie? Tak, to przymusowe crossy były, no bo ten, ja nagrałem Disney. Ale bardzo się cieszę, że nagrał ten Disney Royale. No dzięki temu się poznaliśmy tak naprawdę. I pamiętam, że ty gdzieś tam u siebie puszczałeś tą wersję roboczą nazwaną i nazwałeś to Ketchup Rojewski.

Na studiach. Przed YouTubem jakieś może kilka lat. Na studiach takie pewne załamanie twórcze, że jakoś spadła mi bania na gry. To jest niesamowite. Patryk Rojewski to mówi. Ale tak było. Postawił mnie na nogi mój ówczesny doktor, teraz profesor, recenzent mojej pracy magisterskiej. Bo promotor pan Szczepański niestety już nie żyje. Fantastyczna persona to była. I on nie... Nieważne, czy tam chcą, żebyś pisał, nie chcą, żebyś pisał, to pisz do szuflady, dla siebie. Nikt od lat nie zaproponował tutaj na tej uczelni ciekawego pomysłu na pracę magisterską. Aż takiego.

Z salami, nie? A Patryk, co? Dobrze, że nocujesz dzisiaj. Ja wiem, że dobrze. Bardzo dobrze. Pomiziam trzeciego pieprzyka. Sutka, ten. To nie był mój tekst, kto ci tak gadał? Nitro albo Isamu? Ty to mówisz też. Nie, ale się śmieję, bo mój syn ma dokładnie to samo, tylko na ręce, wiesz? A to każdy gdzieś ma. A to jest to samo, co Nitro ma na twarzy? To jest to samo? Taki pieprzyk duży? Chyba tak. Piękna zmiana tematu. To są nasze rozmowy. Ja pamiętam na Rich Tourze w Sopocie, co były urodziny i samu, ty byłeś w takim dobrym stanie i ja pamiętam, że coś już ogarnialiśmy się do spania, nie wiem, czy nie przyszliśmy jakieś szamponu pożyczyć czy coś do ciebie do pokoju i ty już byłeś taki hihi i mówisz, o kurwa, nitrowi z mordy przeskoczyło do ciebie na klatę, ale dziwne.

Korzystasz z tych narzędzi w ogóle? Tak, z ciekawości. Z wpływu turystycznego na przykład. Nie, fajna sprawa. Znaczy troszeczkę jestem przerażony, że wiesz, jakiś tam w planach mam napisanie swojej książki, ale to... A gadałeś z czatem GPT głosowo kiedyś? Głosowo nie. Wiesz jaki jest dobry człowieku? Ale zawsze mówię, że dziękuję za pomoc, bo jeśli roboty zaatakują ludzi, to może ten jeden robot będzie pamiętał, że byłem kulturalny. Nie wiem, czy on teraz zadziała, bo on czasami się psuje. Spróbuję go włączyć z kamerką i patrz człowieku. Siema. Cześć Tomek, co tam słychać? No, chcę, żebyś kogoś poznał. Cześć. Patryk Rojewski, witam serdecznie.

Co powiesz o stylówce Patryka? Już cię lubię, człowieku. A opisałbyś trzy cechy charakteru, które mógłbyś wywnioskować na podstawie jego wyglądu? Na pierwszy rzut oka powiedziałbym, że pewny siebie, ma poczucie humoru i lubi oryginalne dodatki. Coś tu jest. Normalnie człowieku, patrz, gadasz sobie z nim na kamerce, bierz tego do łapy, gadasz sobie z nim normalnie na kamerce i zadaj mu jakieś pytanie na przykład.

A może coś kliknąć? Nie, nie, normalnie z nim gadasz. Specjalistyczne pytanie mu jakieś zadaj. Dawaj. Ojku. O grę jakąś. No coś z grami. Coś z grami, tak? Czy Tomasz Działowy stworzy grę wideo? Może nie dosłownie, ale na pewno mógłby być inspiracją do jakiejś. Jaki gatunek by Cię interesował? Gry dumopodobne, bo to są jego ulubione. O, klasyka. Dumopodobne gry mają super klimat. Patryk mógłby być bohaterem z misją ratowania świata. Bardzo Ci dziękuję za Twoją analizę. Cała przyjemność po mojej stronie.

Dementio mori. Hasło naszego podcastu. Najgorsze jest to, że tak wyglądają moje pastylki, które do takiego inhalatora. Czy też są uśmiechnięte i leżą na trawie? Tak, tu sobie zrobię markerem POHP. Co już za przypadek. Zajemioska. Dziękujemy ślicznie. Przede wszystkim nośnik fajnych wspomnień będzie. Tak jest. Patryku. Patryku. Zawsze na koniec rozmów mamy też taki segmencik, o którym nigdy nikogo nie informujemy i musi zafreestylować. Jest sporo osób, które te urocze dwie godziny z nami tu spędziły. I jakbyś miał... zostawić tych widzów z jednym zdaniem, z jedną myślą, z czymś konkretnym, co byś chciał, żeby z tej rozmowy wynieśli, to proszę bardzo, ta kamera jest twoja.

I ty nie musisz się nad nimi zastanawiać i ich wymyślać, tylko one płyną z ciebie. Ktoś zwrócił na to uwagę, że ktoś mnie o coś pyta i to leci. Płynie, bo to jest szczere i wychodzi z ciebie. Nie wiem, czy była jakaś osoba, której powiedziałem, że ma powiedzieć takie zdanie do kamery i powiedziała to z bomby, nie zastanawiając się. A co powiedział Pasuc? Przepraszam. Nie wiem, czy jemu zadaliśmy. Ja w szoku byłem. Ej, wiesz, że nie pamięta? Co? Może mu nie zadaliśmy tego pytania, bo to był szczególny odcinek. Ja dużo narządów w swoim ciele mam spieprzonych, ale mózg mi czasem podsyła fajne rzeczy. Bardzo lubię swój mózg. On mi dużo rzeczy ułatwia w życiu. Co powiedział Pasut na koniec zgrzytu? A ja myślę, że mogliśmy mu nie zadać. To było najtrudniejsze pytanie od Patryka Rojewskiego.

To było najtrudniejsze pytanie w tym wywiadzie. Mogło nie pać, mogło być, że dobra, Robert, kończymy. Stosunek Pasuta do przyjaźni i związku. Coś patrzy w kamerę. To musicie obejrzeć, żeby sprawdzić. Nie psujmy tego miłego spotkania. Tak jest, Patryk Rojorojewski. Dziękuję wam ślicznie, naprawdę. Bardzo dziękujemy, że byłeś. Padajcie do Rojcia na jego kanały, linki znajdziecie w opisie. I podlinkujemy też do eventu oczywiście. No blaska przyjedziecie, to piątkę zbijemy. Na kanał nie musicie wbijać. No to nie dajemy linków jednak. No na nasz kanał wpadajcie, a na ASG do Rojcia. Tak, dokładnie. Jezu, dziękuję, bo czuję, że bardzo fajnie porozmawialiśmy o takich mocnych tematach, myślę, sympatycznych, dobrych i że to zrobi Wiusy i to lubię, nie? Tak jakby przez ciebie, przez was, przepraszam, poczułem się tak, jakbym się chciał czuć szczęściej, ale fajnie, że chociaż raz na rok.