Neutralna emisyjnie Polska 2050

Neutralność klimatyczna, czyli mówimy ogólnie o wpływie człowieka na środowisko. I tutaj emisje są jednym z czynników. Dodatkowo będzie to oczywiście też wpływ na wodę, na glebę, na czystość powietrza, taki problem na przykład smogu, który nas dotyka w Polsce, a to nie jest problem ostatecznie emisyjny, no bo jednak emisje, czy to tlenków azotu, czy to metanu, one nie powodują smogu. Także smog jest osobnym problemem, ważnym z punktu widzenia zdrowia, ważnym z punktu widzenia społeczeństwa, natomiast nie jest to problem emisji sensu stricte, więc czyli mamy neutralność klimatyczną, to co pani Magdalena na początku zapytała. Potem mamy, dobra, neutralność emisyjną. I tutaj chyba takim kluczowym punktem, do którego wszyscy się odwołują, jest porozumienie paryskie, czyli ten moment na COP w Paryżu, kiedy tak naprawdę cały świat umówił się na to, że chcielibyśmy ograniczyć ocieplenie klimatu do półtora stopnia, well below najlepiej, i w najgorszym razie poniżej dwóch stopni Celsjusza.

Potrzebna jest cała kaskada, czyli dlatego mówimy trochę o COP-ie jako konferencji na poziomie ONZ, bo po pierwsze konieczne jest, żeby osiągnąć ten cel zobowiązania się na poziomie krajów i bloków gospodarczych, takich jak na przykład Unia Europejska. Po drugie to się przekłada na cele krajowe, na polityki krajowe, na plany krajowe, które następnie przekładają się na regulacje. Biznes działa w ramach regulacji. Umówiliśmy się w pewnym momencie, że nie chcemy uwalniać feronów do atmosfery. Udało się to bardzo szybko przestawić, żeby przeciwdziałać dziurze ozonowej. Wyzwanie klimatyczne jest większym wyzwaniem. Tutaj można sobie pożyczyć anegdotę, czy taki eksperyment myślowy od Wacława Szmila, kiedy ostatni raz tyle procent PKB świat przeznaczył w skoordynowany sposób na jedno działanie. I tutaj ani projekt Apollo, ani projekt Manhattan nie są to w wystarczającej skali.