RECENZJA. Victimarum - "Seitsemän soihdun valossa" (Signal Rex, 2025)

Mowa o najnowszym wydawnictwie fińskiego oczywiście Victimarum. Jest to zarazem ich pierwszy pełnowymiarowy album wydany przez portugalską Signal Rex. Płyty z tej wytwórni zawsze dosyć późno do mnie docierają, więc też dlatego dopiero teraz mówię o tym materiale. Co prawda wspominałem o nim w październikowej miesięcznicy. Ale też tak jak mówię, podkreślę to jeszcze raz. Bardzo mi się ten album podoba. To jest naprawdę bardzo solidny, dobry krążek od początku do końca. Natomiast nie jest to żadne wybitne dzieło, które nie wiadomo czym by się tam gdzieś wybijało ponad inne.

Ale jego zaletą jest to, że Wpisuje się idealnie w to, co zwykło się nazywać fińską szkołą grania black metalu, fińską metodą grania black metalu, czy po prostu fińskim black metalem, ale w tym ujęciu Że to jest coś charakterystycznego, no bo wiadomo, jest wiele zespołów fińskich black metalowych. Wszystkie one grają fiński black metal, ale nie wszystkie grają go w taki sposób jak Victimarum. A Victimarum robi właśnie dokładnie to, co ja często nazywam fińską tansbudą. Może nie tak bardzo Wybuchowo jak niektóre zespoły, ale właśnie dlatego też mówię o tym, że jest to po prostu solidny album.

Victimarum, album Seitsemän soihdun valossa. Bo jak to na prawdziwy fiński black metal przystało, tutaj jest wszystko po fińsku. Signal Rex wydał, jak już mówiłem, w Jewel Case'ie na szczęście. Fajnie to wszystko tutaj wygląda. W środku mamy zdjęcia, nie ma tekstów. Płyta jest do góry nogami. Jakie życie, jak to fiński black metal. Wszystko postawione jest na głowie, ale wydanie bardzo ładne, schludne, także brawo. Dziewięć kompozycji, w tym intro. 43 minuty trwa ten album i są to naprawdę 43 minuty fińskiej tancbudy.

Zresztą to przed chwilą słyszeliście, to był fragment pierwszego numeru. Ja wiem, że są zespoły, które idą w tej tancbudzie jeszcze dalej, typu Cielun Vicholinen, Norhem. Ale na przykład taki Ceylon Wycholinen bardzo mocno też bazuje na już mocno wyraźnych inspiracjach folkowych, jeśli chodzi o melodykę oczywiście. Ludowe takie są tam elementy. Tak samo w Norem. Natomiast Victimarum tego nie robi. Jest tutaj masa tej takiej często pszaśnej wręcz melodyki fińskiej, ale właśnie tutaj ona jest na szczęście bardzo fajnie też Okryta dosyć gęstym kocem black metalowym.

Subskrybujcie! A muzycy w Victimarum, bo jest ich kilku, oni grają też w innych projektach, ale to nie są jakieś znane nazwy, więc nie będę nawet przytaczał.

No Victimarum nie jest jakąś super znaną nazwą, bo to jest ich pierwszy pełniak. Wcześniej wydali Demo i Jebkę. Także to też nie jest jakiś, nie wiadomo jak, rozhulany zespół. No ale proszę bardzo, pierwszy pełniak i naprawdę można by powiedzieć, że jest to takie mocne, mocne 7 na 10, jak i nie 8 na 10 w porywach. Naprawdę bardzo solidna rzecz. Ale co najważniejsze, wszystko, dosłownie wszystko się tutaj zgadza. Od wokali, które są bardzo, bardzo fińskie. Oczywiście mocno pomaga w tym to, że jest po fińsku ten wokal, ale sama barwa głosu. Kojarzy się od razu z fińskim graniem, czasami tutaj jest trochę takiego growlu gdzieś w tle, co też Finowie lubią czasami wrzucić, żeby coś podkreślić.

Także, moi drodzy, podsumowując, no jeśli fiński black metal to wasza bajka, no to w ogóle tutaj nie ma o czym rozmawiać i musicie tę płytę usłyszeć. Jeśli chcecie się przekonać, co to jest fińska szkoła grania black metalu, to jak najbardziej także powinniście właśnie posłuchać tego krążka Victimarum. A jeśli po prostu lubicie dobrą, skoczną muzykę black metalową, tworzoną z pasją, no to Też album Victimarum jest dla Was. Polecam. Ja wiadomo, ze względu na moje fińskie zboczenie, no to musiałem się zaopatrzyć w ten krążek. Natomiast musu nie ma, album jest dostępny w sieci.