RECENZJA. Victimarum - "Seitsemän soihdun valossa" (Signal Rex, 2025)

Zresztą to przed chwilą słyszeliście, to był fragment pierwszego numeru. Ja wiem, że są zespoły, które idą w tej tancbudzie jeszcze dalej, typu Cielun Vicholinen, Norhem. Ale na przykład taki Ceylon Wycholinen bardzo mocno też bazuje na już mocno wyraźnych inspiracjach folkowych, jeśli chodzi o melodykę oczywiście. Ludowe takie są tam elementy. Tak samo w Norem. Natomiast Victimarum tego nie robi. Jest tutaj masa tej takiej często pszaśnej wręcz melodyki fińskiej, ale właśnie tutaj ona jest na szczęście bardzo fajnie też Okryta dosyć gęstym kocem black metalowym.

Także to, co nam się przebija, to tak naprawdę jest black metal. Okej, z melodiami jak najbardziej, bo Finowie przecież właśnie w tej swojej szkole grania słyną z tego, że oni tych melodii wrzucają dużo. No tylko można iść tak daleko w tę melodykę, jak na przykład Silon Wicholinen czy Norem, czy jeszcze parę innych zespołów, a można Troszkę to wyśrodkować i pozostać w konwencji totalnej black metalowej, nie rezygnując z tej czasami wręcz wesołej melodyki. Finowie mają taki talent, ja już o tym nieraz mówiłem, finowie mają talent do właśnie wplatania tych melodii i robienia tego tak, że to potem wszystko na koniec nie smaczy nas, słuchaczy black metalu, którzy są raczej przyzwyczajeni