RECENZJA. Soerd - "Keldrikojast" (Signal Rex, 2025)

No Lloyd's kocham bezgranicznie. To jest wspaniały zespół. I pojawia się ktoś, kto wreszcie też gdzieś mnie mocno naprawdę chwycił i tym czymś jest Soert. Zapraszam.

Poza Lloyd's jeszcze przypominam sobie o Haswalt, o którym też mówiłem w miesięcznicach, bo to też jest ciekawe granie, ale tak czy siak to przecież nie jest bardzo dużo. Soert pojawił się dla mnie osobiście znikąd i bardzo szybko wziął mnie szturmem. Ten album, który oni w lutym wypuścili za sprawą Signal Rex z Portugalii, To jest rzecz bardzo trudna do opisania. To nie jest album prosty. To jest album, którego na pewno nie da się wrzucić do jednej szufladki i sobie ją tam zamknąć i tam go trzymać. I tak to jest właśnie takie granie. Nie, to jest naprawdę rzecz bardzo, bardzo złożona, szczególnie aranżacyjnie.

wyróżniających Soert spośród innych wydawnictw, ale będą też takie bardziej standardowe, bo jednak, powiedzmy sobie szczerze, pomimo całej złożoności tego krążka, pomimo tego wszystkiego, co się tutaj dzieje, to on przede wszystkim jest bardzo agresywny, gęsty, potężny momentami, ale zachwycająca tutaj najbardziej właśnie jest ta mieszanka.

To znaczy, często jest tak, że kiedy słuchamy jakiejś płyty, chłopaki grają, grają, tną fajnie do przodu i generalnie wiadomo, co będzie dalej. A przynajmniej możemy się tego spodziewać. W przypadku Keldri Kojast od Soert No już tak nie jest. Tutaj zaskoczeń jest naprawdę sporo i niektóre większe, niektóre mniejsze, ale wszystkie takie, które jak najbardziej są akceptowalne w takim właśnie black metalu.

To jeden z moich ulubionych fragmentów na tym albumie. Wiadomo, on nie jest niczym jakimś tam niespotykanym, wyjątkowym itd. Natomiast ja bardzo lubię takie kotły i to jest tutaj ta potęga ich, no to jest po prostu świetne. Mnie ten fragment naprawdę urzeka. Sowert to w ogóle jest zespół Stalina. Przy okazji, jak ktoś nie był, to bardzo polecam. Piękne, piękne miasto. Zespół Stalina, który od 2021 roku jest aktywny. Oni wcześniej wydali Demówkę, potem była jeszcze Epka, która zresztą też jest wydana na fizycznym nośniku. Też muszę się za nią rozejrzeć. No i potem był Keldrikojast w lutym tego roku. Jak już mówię Signal Rex, bałem się, że tego nie dorwa, ale się okazało, że East Hate ściągnął sporo rzeczy z Signal Rex i patrzę, bach, jest i Keldrikojast.

Wydanie wydaniem, no cóż, ale na szczęście ta muzyka jest jednak tutaj podstawą i ten album zachwyca. Ja pamiętam, kiedy ja miałem mówić o nim, znaczy szykowałem miesięcznicę z lutego i tam dosyć było sporo fajnych rzeczy, naprawdę, no ale usłyszałem ten Soert, jeszcze wtedy z YouTube oczywiście i mówię, kurczę, Blade, no to jest naprawdę strzał bardzo mocarny. Od niedawna mam to CD i zdążyłem oczywiście już przemielić ten album wielokrotnie, natomiast To jest świetna sprawa, ja to bardzo lubię, bo tutaj za każdym razem możecie odkryć coś nowego. Soert teoretycznie nie używa wcale jakichś wielu tych środków wyrazu. Mamy klawisze, mamy gitary, oczywiście perkusje, bas, wokale.

Bardzo udanie. Bardzo mi się to u Lloyds podobało. I zrobił to też w jednym tutaj z utworów Soert. I też mi się to bardzo podoba.

To od razu Wam powiem. To jest dzieło, któremu trzeba poświęcić uwagę przede wszystkim, żeby wyłapać wszystkie smaczki. On chwyta słuchacza od razu, przynajmniej ja tak miałem, ale potem, żeby go dobrze, dokładnie poznać, to naprawdę trzeba mu poświęcić trochę uwagi, skupienia, czasu przede wszystkim. Także świetna rzecz. Bardzo fajnie, że udało mi się na to trafić. Bardzo się cieszę, że udało mi się nabyć tę płytę. Jak poszukacie, to też znajdziecie. Albo po prostu uderzcie do Portugalii, do Signal Rex, ale z tego, co wiem, kiedyś ten pan miał dosyć dużo obsuwy, jeśli chodzi o wysyłki. Także może jeszcze jest Vizcade, nie wiem. Bardzo polecam ten Soert. Dla mnie to jest jedno z większych, pozytywnych odkryć tego roku.