Pokolenie JPII to dinozaury

Będziemy mówić nie z tajemnicą o Janie Pawle II dzisiaj dość dużo. To jest człowiek, który wzmocnił bardzo mocno te prawicowe ekstremizmy. Mam na myśli Opus Dei. Nie wiem, czy to są ekstremizmy, czy to nie jest po prostu norma pewna w Kościele. Legionici Chrystusa. Dużo by można wymienić takich organizacji. Przywołałem te, które przychodzą mi teraz do głowy. Jest pytanie, jak z tą lewicą i z tym Kościołem jest, że jest mu nie po drodze, bo przypomina to odtępienie teologii wyzwolenia. W Ameryce Łacińskiej chyba najbardziej znany taki przykład takiego tłumienia tych robotników Pana Boga. A z drugiej strony pompowanie tej popularności Ronalda Reagana, tego wyzysku.

No ale jak ci zacznę mówić o spotkaniu Jezusa w swoim życiu, to obawiam się, że właśnie potraktujesz to jako frazes i rozumiem, bo dopóki nie usiądziemy, a nie, chodzi mi o to, że dopóki nie usiądziemy na dłużej i nie porozmawiamy, co to konkretnie oznacza, to to brzmi jak frazes, tak? Znaczy ja to wiem. Czy potrzebny jest do tego Kościół? Nie, Kościół do chrześcijaństwa oczywiście, że nie jest potrzebny. Ludzie na świecie i nie tylko, w Polsce również, realizują swoje chrześcijaństwo, swoje podążanie za Ewangelią, za jej przesłaniem i za osobą Jezusa Chrystusa na bardzo różne sposoby. Więc oczywiście Kościół rzymskokatolicki nie jest niezbędny do realizowania chrześcijaństwa. To byłoby jakieś skrajnie antyakumeniczne. Skąd inąd podejście. Ale dlaczego ja jestem w kościele rzymskokatolickim?

Ta opowieść, również rzymskokatolicka, o powszechnym kapłaństwie byłaby znacznie lepiej widoczna, no to zgoda. Jak była pandemia COVID-19, to w Polsce tematem eucharystycznym było to, czy można przyjmować komunię na rękę, co jest jakimś kompletnym standardem. W bardzo wielu miejscach na świecie, ja sam też od lat przyjmuję na rękę, ale to jest jakiś bzdet kompletny. To jest kwestia jakiejś osobistej wrażliwości, a nie żadnej teologii poważnej. No a na świecie dyskutowano o tym, czy bardziej zgodne z tym, czego chciał Chrystus i z teologią Kościoła, również z teologią obecną Kościoła Rzymskokatolickiego nie powinna być, bardziej zgodna nie jest sytuacja, w której wierni celebrują Eucharystię, w pełni ważną, bez wyświęconego księdza, niż kiedy ksiądz to robi bez wspólnoty. Jeżeli mówimy o komunii, to mówimy o komunii, o jakiejś wspólnocie właśnie.

To są pytania, które oczywiście sobie zadaję, ale bez tej liturgii, bez sakramentów, to znowu jest cała długa opowieść o tych głęboko zakorzenionych rozpoznaniach dotyczących świata. ...relacji Boga ze światem, relacji tego, jaki miał plan wobec człowieka i kim jest Chrystus. No to trudno oczywiście mi szybko opowiedzieć, dlaczego sakramenty są dla mnie ważne. Ale jest to dla mnie jakiś sposób zapraszania Pana Boga do mojego życia i Chrystusa do mojego życia w całej codzienności tego życia w sytuacji, w której księża Też nie ma co wrzucać oczywiście wszystkich księży do jednego worka, ale mówię, ten kościół hierarchiczny dla mnie jest wtórny wobec jednak właśnie doświadczenia wspólnoty, doświadczenia liturgii.

Mówię tutaj już ogólnie, nie w swoim imieniu, bo ja nie biorę udziału w praktykach religijnych, ale że bierzemy udział w praktykach religijnych, rzucimy coś tam na tacę, czasami na jakiś Caritas, a nie potrafimy zadbać o przyszłość naszych dzieci i na przykład poruszać je trochę na rowerze. Czy też, no nie wiem, ostatnio jest ta wojna o mięso tutaj w Warszawie, że to o wiele bardziej mówi o tym, że nie mamy jakiejś głębi po prostu w tym naszym myśleniu i no właśnie, jak to jest, że w tym katolickim społeczeństwie, które non stop wyciera sobie twarz Ewangelią, Jezusem Chrystusem, papieżami, wszystkimi świętymi, no jest to takie nieobecne. To jest, myślę, dziedzictwo lat, w których Kościół również rzymskokatolicki wypłukiwał te tematy.