Jak się żyje na wsi?

Ta praca się nazywa Cepelia z chlebu. Pomnik przyłączenia wsi do Polski, bo ja uważam, że w 2004 roku wieś została dopiero przyłączona do Polski. I teraz pod względem ekonomicznym, pod względem takim To było absolutnie wspaniałe dla wsi, dlatego że Polska wieś pierwszy raz dostała coś za darmo. Zaczęły się dopłaty do pól, zmieniła się infrastruktura. Po 2004 roku więcej ludzi przeprowadziło się z miasta na wieś niż ze wsi do miasta, co było absolutną rewolucją. Poprawiła się jakość szkół, w ogóle wszystko zmieniło się na lepsze. Natomiast, no właśnie, bardzo trudnym tematem jest, który też nie było jeszcze takiej przestrzeni, żeby o tym mówić, zresztą tej przestrzeni teraz też do końca nie ma, jakby w czasach PiSu, żeby krytykować Unię Europejską, ale trzeba pamiętać, że to się wszystko to dobre, co się wydarzyło, wydarzyło się za dużą cenę.

Po to powstaje ta wystawa, bo to jest proces, który się bardzo przyspieszył po roku 2004, że właściwie w ciągu 10 lat od roku 2004 wszystkie te gospodarstwa zniknęły. W tej chwili na wsi tylko 12% mieszkańców Wsi to są rolnicy, to jest bardzo mało. Ludziom się wydaje w mieście, że chłop potęgą jest i basta, że to jest jakaś wielka siła, która wybiera nam PiS, której się nie da zatrzymać, a ludzie nie wiedzą, jak mało jest rolników, że tak naprawdę tym elektoratem PiS-u to są gospodarstwa socjalne, czyli gospodarstwa, które już nie prowadzą rolnicy, tylko to są ludzie, którzy żyją właśnie z Unii Europejskiej,

Wiesz co, przypomina mi się taka moja rozmowa z cyklu właśnie Wysłuchanie z Tomkiem Stawiszyńskim, który opowiadał o tym, że no właśnie ta dyzenwultura liberałów, którzy mówili, no mieliście takie same prawa, dostaliście takie same wędki, tak? Pani skorzystała, ten pan skorzystał, a pan nie skorzystał. No miał pan program unijny, mógł pan napisać wniosek i tak dalej. Wiesz i przyszedł ten PiS i tym prostym językiem mówił my nie jesteśmy jakimś salonem warszawskim, my nie jemy tofu marynowanego generalnie, ani że tak powiem Nie popijamy tego mlekiem sojowym. My lubimy wasze schabowe, wy się nie bójcie. My was akceptujemy, wy nam pomożemy.

I tutaj w zasadzie to może nawet nie chodzi o jakąś wielką ideologię, tylko o takie elementarne poczucie po prostu bezpieczeństwa. Tak słyszę tego, o czym ty mówisz. Ja często powtarzam, że planowanie PiS w Polsce skończy się wtedy, kiedy skończy się pogarda dla wsi. I to, co ja robię, można nazwać sztuką ludową. Cała ta moja sztuka, te wszystkie moje performancy, działania można nazwać nową sztuką ludową, dlatego że sztuka ludowa to jest w ogóle coś, co zostało wymyślone na przełomie XIX i XX wieku, czym inteligencja warszawska chciała scalić polskie społeczeństwo. Polskie społeczeństwo było wtedy rozbite. Nie było narodu. Trzeba było chłopom wytłumaczyć, że są narodem polskim. Trzeba było ich jakoś połączyć z tymi panami, którzy przed chwilą ich więzili, którzy byli niewolnikami.

I potem po 89 roku te relacje jakby zostały, ponieważ już nie było interesu państwowego, żeby inwestować jakby w te relacje wiejsko-inteligenckie, one upadły. Dopiero wrócił do tego PiS. Dlatego to, co ja robię w sztuce, to jest to budowanie mostu między Warszawą, między wsią i dlatego to nazywam nową sztuką ludową, bo tym się zajmowała właśnie sztuka ludowa. Łączenie sztuk. A powiedz mi, proszę cię, czy powiedz nam kilka słów jeszcze o swoim udziale w filmie, tak? No bo ja myślę, że to jest jakiś taki bardzo ważny krok generalnie, znaczy w twojej karierze to jest złe słowo, w twoim życiu, tak? Ja pamiętam, co się działo z moim życiem po filmie, tylko nie mów nikomu, nie?