Polak, który został postępowym prezydentem Kostaryki
Teodoro Picado Michalski z wykształcenia był prawnikiem, z powołania pedagogiem, z zamiłowania historykiem, a z wyboru politykiem. Przyszło mu działać w trudnych czasach, do których nie pasował. Był człowiekiem używającym siły argumentów, podczas gdy najpopularniejsze wówczas były argumenty siły. Miał wielki sentyment do Polski niezależnie od tego czy była akurat piłsudczykowska, czy też komunistyczna. Mimo to w decydującej dla Kostaryki chwili nie zachował się jak stereotypowy Polak - nie walczył do końca. Postąpił jak typowy polityk kostarykański, poszukując kompromisu. Gdyby wybrałby opcję „romantyczną”, doszłoby do wojny wszystkich ze wszystkimi, co skończyłoby się masakrą i doprowadziłoby ten wówczas niezbyt bogaty kraj do ruiny. Postarał się zatem o najbardziej zgodne z konstytucją przekazanie władzy, zawarł ze zwycięzcami układ gwarantujący bezpieczeństwo pokonanym i wyjechał w podróż zagraniczną, z której nigdy nie wrócił. #costarica #president #michalski #theodoromichalski
Praca w kongresie i kancelarii nie zerwała związków Picado z edukacją. Od 1937 roku prowadził wykłady dla dorosłych w Collegio Superior de Senioritas oraz w Szkole Prawa w swojej Alma Ater, gdzie wykładał prawo cywilne. Pod koniec kadencji prezydenta Contesa aktywnie poparł kandydaturę Rafaela Angela Calderona Guardii Na trzeciego z kolei prezydenta z ramienia Partii Narodowych Republikanów. Stał się motorem napędowym kampanii prezydenckiej, jeżdżąc po kraju i przemawiając na wieczach wyborczych. Calderona popierał także kończący kadencję prezydent Cortez. Rafael Angelon Cardelon Guardia wygrał z niemal 90% poparciem, pokonując kandydata komunistów Manuela Moré Valverde.
Zdaniem prezydenta, który objął urząd 8 maja, w kraju demokratycznym nie powinno być wygnańców politycznych. Już 23 maja 1944 roku Figueres Ferrer triumfalnie wjechał do stolicy, hucznie witany przez tłumy swoich zwolenników. Dwa lata na wygnaniu utwierdziły tego wygnańca w przekonaniu, że rząd należy usunąć. Jeżeli nie da się inaczej, to siłą. Dlatego w kraju zrobiło się niespokojnie za sprawą zamachów i akcji terrorystycznych prowadzonych przez opozycję. Jedną z nich było Altaticaso, próba opanowania rozgłośni radiowej Almatica. Nieudany przewrót sfinansował syn nieżyjącego już wówczas Leona Cortesa. W akcji wzięli udział nikaraogłańscy najemnicy i opozycyjnie nastawiona młodzież kostarykańska.
Pokazano wszystkie 2 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kariéra w Kostaryce, praktyka prawnicza, wykłady i działalność polityczna.
Reformy społeczne Calderona Guardii, ich wpływy i konflikty z opozycją.
Anulowanie wyborów, rewolucja i kapitulacja prezydenta Picado Michalskiego.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Teodoro Picado Michalski z wykształcenia był prawnikiem, z powołania pedagogiem, z zamiłowania historykiem, a z wyboru politykiem. Przyszło mu działać w trudnych czasach, do których nie pasował. Był człowiekiem używającym siły argumentów, podczas gdy najpopularniejsze wówczas były argumenty siły.
Miał wielki sentyment do Polski niezależnie od tego czy była akurat piłsudczykowska, czy też komunistyczna. Mimo to w decydującej dla Kostaryki chwili nie zachował się jak stereotypowy Polak - nie walczył do końca. Postąpił jak typowy polityk kostarykański, poszukując kompromisu. Gdyby wybrałby opcję „romantyczną”, doszłoby do wojny wszystkich ze wszystkimi, co skończyłoby się masakrą i doprowadziłoby ten wówczas niezbyt bogaty kraj do ruiny. Postarał się zatem o najbardziej zgodne z konstytucją przekazanie władzy, zawarł ze zwycięzcami układ gwarantujący bezpieczeństwo pokonanym i wyjechał w podróż zagraniczną, z której nigdy nie wrócił.
#costarica #president #michalski #theodoromichalski