Kiedy AI zastąpi pisarzy?

Dzień dobry. Dzisiaj chciałabym się dowiedzieć, czy na kolejną książkę Jakuba Żulczyka będę musiała czekać dwa lata, czy może wygeneruję ją sobie czatem GPT. Dzień dobry, to jest nowy program Dziennika Gazety Prawnej. Wittenberg rozmawia o technologiach. Wittenberg to ja. A z nami jest wspaniała gościni, Pamela Krzypkowska, Ministerstwo Cyfryzacji. Cześć, dzień dobry. Cześć, dzień dobry. Słuchaj, pomysł na ten program jest taki, że rozmawiamy o technologiach, które są w jakiś sposób gorące, ciekawe, ale w taki sposób, żeby wszyscy zrozumieli o co chodzi. I z tą książką Żulczyka, co powiedziałam na początku, to naprawdę mnie interesuje, bo to jest mój ulubiony pisarz.

No a na razie wychodzi tak, jak klejam w czata GPT prompt, słuchajcie, pokażmy to. No właśnie, napisz książkę, wstyluje Kuba Żulczyka. To czat GPT nie radzi sobie z tym najlepiej. Podlasie, narkotyki, miłość. To są takie tematy, które mogłyby się znaleźć. No i co? On nie dość, że mówi, że nie wygeneruje mi jeszcze tej książki, no to jeszcze zobacz, jaka jest jakość tego, co pisze. Gdzieś na skraju Polski, gdzie wschód styka się z zachodem. Historia przeplata z nowoczesnością. Leży Podlasie. Co za cringe.

Przepraszam pana Jakuba, że takie coś pojawiło się koło jego nazwiska. Powiedz mi, czy to kiedyś tak będzie, że będzie się udawało generować przy pomocy modeli językowych porządne treści? W taki prosty sposób. Znaczy, myślę, że najpierw powiedzmy sobie może, co to są w ogóle modele językowe. Myślę, że fajnie jest zacząć od tego, żeby wszyscy, bo dużo się o tym mówi. ChatGPT, tak jak powiedziałaś, to jest taka nazwa, która wszędzie gdzieś się tam kręci, słyszymy o Bardzie, słyszymy o Lamie, więc co to w ogóle ten model językowy jest? LLM-y, czyli duże modele językowe, To jest technologia, która za pomocą modeli uczenia maszynowego, sztucznej inteligencji, tak naprawdę sieci neuronowych pod spodem, czyli metody uczenia maszynowego, tworzy nam możliwość generowania różnych treści.

No właśnie, wiemy już czym jest ten model, a teraz co on tak naprawdę zjadł? Czym on się nakarmił? Takie modele językowe duże, jak tutaj na przykład pokazałaś Chata, one uczą się na bardzo dużej ilości danych z internetu, czyli danych tekstowych, od takich forum jak potencjalnie Reddit, Twitter, X, przepraszam. To jest niesamowite, co? Że to już tam rok temu zmienili nazwę i dalej w tekstach ja piszę X, dawniej Twitter, bo nikt nie rozumie. Symbol dawniej Prince, to też było takie a propos właśnie różnych osób zmieniających swoje nazwy albo firm barwy, ale właśnie one uczą się na dużej ilości tekstów z różnych miejsc, to od razu nie są teraz tylko akademickie, nie są tylko książki Jakuba Żulczyka czy treści akademickie, ale są także posty, generalnie wszystko co może się w internecie znaleźć.

Druga kwestia to jest oczywiście dogadywanie się potencjalnie z twórcami, czyli jakieś umowy udostępnienia np. tekstów albo artykułów przez twórców. To też jest ważne, żeby w takie rozmowy się włączać. No i kwestie danych, które po prostu są na licencji otwartej, dostępne np. książki, które już nie są objęte prawem autorskim. No tak, tylko, bo to jest właśnie duży problem, że potencjalnie dane, które my tworzymy, my twórcy, bo siebie tutaj tak nieśmiało do tego zbioru też zaliczam, służą do trenowania modelu, który potem może nas wykosić z rynku. Wracam do tego mojego ulubionego pana pisarza Jakuba Żulczyka.