What’s Funk? 16.01.2026 - Vol. 500

A dzisiaj zrobimy podróż trochę sentymentalną, ponieważ odtwarzamy to, co się działo na tej pierwszej audycji, te 500 numerów temu. Więc te wszystkie kawałki, które gramy dzisiaj, były też wtedy poza jeden. Jeden jest więcej, bo wtedy jeszcze było tak, że nie gadaliśmy na muzyce. Czyli była cisza, gadaliśmy, gadaliśmy i dopiero leciała muzyka. Więc było mniej muzyki niż gramy teraz. A teraz gramy pełną godzinę muzyki dla was funkowej. Więcej cukru w cukrze. Dokładnie. Więc dzisiaj po prostu same piękne klasyki i pierwszy pomysł na tą pierwszą audycję, którą robiliśmy, którą znajdziecie normalnie na naszym xCloudzie cały czas, był taki, że to jest imprezowa muza. I wszystkie te utwory, które dzisiaj gramy są po prostu takie, że tam w tle słychać jak ludzie się bawią nagrywając te kawałki. Więc taki był pomysł. No więc odtwarzamy to. Chcieliśmy tu dzisiaj zebrać dużo ludzi z warszawskiego fanku, ale wiecie, życie jest jakie jest.

Środek tygodnia. Środek tygodnia, dzieci, choroby, treningi. Jesteśmy dziesięć lat starsi. Jesteśmy dziesięć lat starsi. Z wyjątkami. Nasza stała ekipa dzisiaj jest. Czy jestem ja, Kuba, jest Fab i jest oczywiście nasz nowy nabytek Janek. Moi drodzy, więc zostańcie z nami przez najbliższą godzinkę, pogadamy sobie trochę o tych ostatnich dziesięciu latach, jak to ten funk się zmieniał. A tymczasem widać tutaj cool and the gang, funky stuff.

Jedyna w zasadzie różnica też, jaka jest pomiędzy tą pierwszą audycją, a tą, jest taka, że dzisiaj ustawiliśmy utwory tak, że będą przyspieszać. A wtedy jeszcze nie umieliśmy tego zrobić. Wtedy było losowo. Wtedy były po prostu jakoś tak ustawione w miarę, chyba nie wiem, jak nam się podobało. Więc dzisiaj... Zaczynamy spokojnie, aczkolwiek sami usłyszeliście, to już jest funk, jaki kochamy i będzie tylko coraz lepiej. Aczkolwiek teraz Donny Hathaway ze swoim pięknym utworem, to jest taki jeden dla mnie też topowych utworów. I on nie jest stricte funkowy, ale jest przepiękny, więc dlatego trafiał do tej audycji wielokrotnie. Sugar Lee. Tak jest, moi drodzy, Donny Hathaway ze swojej pierwszej solowej płyty. Let's go.

Ale ładnie. Tak jest, moi drodzy. No, trochę ludzi spotkaliśmy przez te 10 lat. To byli Mama's Gun. Dzisiaj z nich nie gramy, bo oni grają jednak zdecydowanie bardziej chilloutowo, a to nie ta audyt ja dzisiaj. Tak, poza tym 10 lat temu nie lecieli. No nie no, znaczy już pewnie grali, ale... Ale mówię, że nie lecieli. A tak. Tu nie lecieli. Ale my jeszcze ich wtedy nie znaleźliśmy. Moi drodzy, ale no zespół, który był od samego początku ze mną to oczywiście Lettuce i mieli też taki kawałek, który na tą pierwszą audycję się nazywał idealnie, bo się nazywał Sounds Like a Party! Tak jest!

Prężni. Prężni, a teraz już no właśnie życie... Młodość, energia. Tak jest. Była. No i też pewnie dlatego nas Wojtek Rodek ściągnął wtedy po prostu, bo widział właśnie takich zapaleńców funkowych i od tego się zaczęło. A teraz jest jak jest, jesteśmy wiecie. Tutaj dalej z wami po 10 latach, my się dobrze bawimy, tylko właśnie w mniejszym gronie. Ale ja wiem, że reszta tej ekipy pewnie siedzi teraz gdzieś tam w domach i słucha. Dzieci usypiają po prostu, a te dzieci spać nie chcą, bo do bramu zalecimy. Tak to jest. Tak to bywa, moi drodzy. A tymczasem kontynuujemy imprezę z kolejnym utworem o tytule... Party! O, jest. Abraham i metronomy.

No więc właśnie, Sam Greenfield wam wszystko powiedział. A my co? Jak ci minęło te 10 lat? Pod względem funkowym pytam. Bardzo. Chociaż pamiętam twoje długie narzekania, że nic się w Polsce nie dzieje. To pod tym względem jesteśmy... Mamy tylko rodzynki. No i niestety. Ale tak poza tym to... Dużo. Słuchajcie, no funk też się mocno zmienił.

Przez te lata ta audycja też się zmieniała, zmieniały się pomysły na nią. Na początek oczywiście chcieliśmy grać klasykę, żebyście powiedzieli, jak nazwa wskazuje, chcieliśmy wam pokazać, czym jest ten cały funk. Więc grałem na początku różne, różniste rzeczy. I te stare, i te nowe, i różnych artystów. A potem gdzieś zacząłem szukać tej współczesnej muzyki i stwierdziłem, że to jest to. w czym mi najciekawiej, co mnie najbardziej interesuje, więc dlatego obecnie ta audycja to zdecydowanie jest współczesny funk, taki najnowszy, ale jak trzeba, to oczywiście należy wracać do klasyków, no bo to jest piękniejsze, co istnieje. No, trzeba pamiętać, nie? Skąd się to wzięło. No więc, piękny Tower of Power z kawałkiem... Drop It In The Slot! Dzień dobry.

Chciałem powiedzieć, że dzisiaj gramy te klasyki piękne sprzed dziesięciu lat, a tak naprawdę sprzed jeszcze więcej, ale sprzed dziesięciu lat, które były tutaj w tej audycji, bo z ciekawostek staram się grać zawsze coś nowego, w sensie nawet jeżeli gramy jakiś artystę po raz któryś, to staram się znaleźć utwór, którego jeszcze nie grałem w tej audycji. A że zapisuję sobie wszystkie audycje, to w miarę jestem w stanie to sprawdzić. Więc oczywiście pojawiło się trochę utworów, jak trzeba było, jakichś klasyków takich, bo była jakaś okazja. Są kawałki, które po prostu trzeba zagrać czasem, nie? Tak, ale generalnie przez te 10 lat naprawdę udało mi się w większości zagrać inne utwory. Najczęściej większość z tych klasyków była bardzo... Płodna. Zabrzmiało płodna. No tak, to były inne czasy, no wtedy po prostu musiałeś wydawać muzykę, żeby być, sprzedawać je, a tam się te płyty wychodziły, wiecie, trzy płyty w ciągu roku wychodziły po prostu.

To, co się na pewno nie zmieniło, to że mam tych kilka swoich utworów, zwłaszcza takich właśnie imprezowych, które bardzo lubię. I ten, który jest następny, leciał na tej pierwszej audycji, a leciał też całkiem niedawno, bo święta w zeszłym roku, w sensie no tam trzy tygodnie temu, tak? W tym zeszłym roku. W tym zeszłym roku leciał. Święta Bożego Narodzenia. Puściłem na koniec świąt, po prostu wyróżniłem taką playlistę utworów do spalania nabytego dobytku świątecznego. I ten utwór zawsze po prostu jest idealny. Werdon Barge, gościu, którego możecie nie kojarzyć, ale ten utwór jest przebiegny sztosem, więc warto go znać. Get up! Yes!

No i drodzy, słuchacie cały czas audycji What's Funk w Radiocampus, audycji numer 500. No, 500, 500. Ale jak ja mówiłem na początku, dzisiaj robimy po prostu taką swoinkową audycję, a właściwie świętowanie zrobimy w maju, kiedy po prostu będzie dokładnie 10 lat od naszej pierwszej audycji. Jezu, 10 lat, to jest spokojnie. Dlaczego od razu Jezusa w to wciąga? Z tym akurat nie miał nic wspólnego. Moi drodzy, ostatni na dzisiejszej playliście utwór, nazwijmy to współczesny, no bo sprzed tych dziesięciu lat, ale zdecydowanie w porównaniu z innymi utworami, które gramy dzisiaj, to należy do tych współczesnych. Uda Ci się to przeczytać? Orisha's Party. Pięknie. Speedometer, moi drodzy.

trochę latynoskie gdzieś tam. Zdecydowanie. No i oczywiście miejcie świadomość to, że te 10 lat temu też głównie była to muzyka do lockingu po prostu. Tak jest. Zdecydowanie jako warszawski funk byliśmy ekipą, która powstała dzięki połączeniu tancerzy, którzy po prostu kochali tańczyć locking, więc to jest to, co też mnie wciągnęło do funku i od tego się wszystko zaczęło, więc ta audycja Pierwsza, kiedy tu po prostu byliśmy wszyscy i tu robiliśmy imprezę taneczną, to wybrałem muzę taką, do której nam się dobrze tańczy. Tylko też oczywiście to jest muzyka do lockingu, do której tańczyliśmy te 10 lat temu. No już dzisiaj, jakbym ktoś to puścił na zawodach, to już bym miał takie, o Jezu, coś nowego. Tak, bo już na wszystkich zawodach na świecie latają. To i zmienia faktu, że też już na tyle dawno nie... To też jest tak, że już też na tyle dawno nie grali tych staroci, bo grają nowe rzeczy, że czasami jak ktoś tak gdzieś rzuci taki jeden, to jest tak, uuu, a jednak, dobra, to jeszcze potrafi pociągnąć.

I ten utwór rzadko lata akurat na zawodach, a powinien częściej. Willie J się nazywa Gościu, a kawałek się nazywa Boogie With Your Baby.

I to było tak, że wtedy starałem się zdobyć wszystkie utwory, które tam były, wiecie, na tej całej playliście, która była na zawodach. I to był taki utwór, którego długo szukałem, pamiętam. A w którym roku my byliśmy na Justach? My byliśmy w 2007 też chyba. I trzy lata później. Tak. Nie, czekaj. W 2007 to mogłem być ja sam jeszcze, a z tobą był w takim razie na kolei. Nie, to ja w 2007 też byłem tylko z białym i z innym anturażem, że tak powiem. A mogliśmy się jeszcze nie znać wtedy. Tak. No dobra. Czyli ten zespół... The KG's. KG's, tak jest. Właśnie to jest utwór, który jest po prostu ich tematem przewodnim. To jest The KG's Theme Song.

No i tak, audycja 500 na dobiega końca. Kończymy playlistę, tak? Kończymy playlistę. Kończymy audycję numer 500 What's Funk w Radiu Campus, więc myślę, że należy złożyć na ręce radia nasze wielkie podziękowania, że nas trzymacie tu już tyle czasu i że możemy ten funk wam grać, a że wy słuchacie cały czas. Dzięki! Jest tak, że faktycznie słuchacie, no. mamy to sprawdzone. Tak, sprawdziliśmy. Też regularnie na Mixcloudzie jesteśmy na miejscu pierwszym, jeżeli chodzi o funk w Polsce, więc to też fajnie. Także dzięki, kochani, że te 500 audytów już z nami jesteście, prawie 10 lat, a tak jak mówię, główne świętowanie przekładamy na maj, kiedy będzie dokładnie 10 lat, które spędziliśmy w tym radyjku.

A na razie zapraszamy na następne 500. Tak, a teraz zapraszamy kolejne 500, no i do maja jeszcze chwilę, więc jeszcze te parę cyferek nam się tu dołuzbiera. No dobra, a na koniec chyba najbardziej szalny kawałek, który pamiętam z tamtych lat, który zawsze jak potrzeba było tak dodawać teraz coś takiego energetycznego, to właśnie leciało to. Czyli Graham Central Station i utwór Release Yourself. Moi drodzy, wielkie dzięki. Ja jestem Kuba. Ja jestem Pop. A ja Janek. I słyszymy się za tydzień bez zmian i przez kolejne pięce. Trzymajcie się. Pa, pa.

Don't you be no fool and wait too late. Think back rather to now how long you had to wait. This might be your last chance. This might be your first. To try it on and it might only make things worse. You need something. You don't like that. You need something. She needs you to let yourself go.