Frogszoposting - Viola Kowalska: Gdzie jest granica inspiracji? | WINI ROZMAWIA

A z drugiej strony, ej stara, ktoś ci coś tutaj chyba trochę pod... nie? To jak się prowadzi żabkę, to się dychy nie zarobi? Ktoś, kto ją prowadzi, nie zarobi dychy, mówisz? I nagle wrzucają rzeczy, które zaczynają być zupełnie inne i bardzo takie podobne do tego, co ja mniej więcej robiłam. Jakie punkty wspólne były w tych nowych treściach? O Boże, panie mecenasie. No i jesteśmy w zapisie. Dzień dobry Państwu. Dzisiaj moim specjalnym gościem jest Wiola Kowalska. Cześć. Cześć. Tak zwana Żabiara. Wiola tworzy content, gdzie opowiada o różnych sytuacjach z żabki np.

Ja myślę, że to jest chyba nawet lepsze. Czytanie przez ser brzmi jeszcze bardziej fascynująco, ale wiem, że to jest tak, że to tak średnio z tym czytaniem takim, wiesz, takim losowo, że to już jest takie trochę, że można czasem się doprowadzić do błędnych wniosków, że to raczej nie jest takie natchnione Duchem Świętym i to tak nie wolno. Tak? Więc no, to nie jest tak, że dla losowej strony... Myślisz, że ser ujmowałby Pismu Świętemu, jednemu, drugiemu czy trzeciemu? Słuchaj, powiem Ci tak, tylko Bóg może nas sądzić. Uważam, że jest to jedno z najdurniejszych powiedzeń jakie ludzie wymyślili. Dobra, jesteś gotowy? Wymyślili to ludzie, którzy nie chcą być sądzeni. Ludzie ludziom gotowali taki ser. Tak. Dobra, czy Ty jesteś na to gotowy?

No tak. Ok. Ciekawi ludzie. Coś tam jeszcze jest. Chyba jest. Jest jeszcze. Możesz sprawdzić jeszcze, ale to już jest taki... Jak się oglądało jakikolwiek twój odcinek, to myślę, że wiadomo co to jest. Tak? Co? No dokładnie to, czego mi się spodziewała. Tak? Winisie. Są słodziutkie. Bardzo miło. No i na koniec tych prezentów kubeczek. Oczywiście podpisany. Boże, jak dobrze. Już się z nikim nie będę musiała kłócić. Wrzuciłem jeszcze twojego Instagrama. Dobrze są te psy? Tak. Ale spokojnie, ja się identyfikuję z obiema wersjami, że tak powiem, więc spoko, spoko.

No straszne to było. To jest coś, co na pewno załamuje, więc dlatego tyle żarłam tego, bo wiedziałam, że jak ja tego nie zjem, to nikt tego nie zje. Serio. Jak nikt tego nie zje? Zjedzą to drobne ustroje. Drobne ustroje, tak, tak. Słuchaj, nic w przyrodzie nie ginie. Dyskusja o marnowaniu się jedzenia na końcu filozoficznie jest dyskusją o tym, jakie organizmy w naszym zdaniem są warte tego, żeby jadły, a jakie nie są tego warte. Tak, tak, tak. Jeżeli się dobrze nad tym zastanowić, na pewno ta bułeczka się nie zmarnuje, nie bój się. Znajdą się amatorzy, je różne bakterie, nie bakterie, już nie wiem kto tam filmuje. Jak nie ja, to ktoś inny, jasne.