Filip Kalinowski: Czy polski rap jest tchórzliwy? WINI rozmawia

Kurna, to ja nie pamiętam. Nie wiem, to... Kto był w tej konstelacji... No, o, o, o, w tej konstelacji... Dobra, to... Stary, nie masz dużo do wyboru. Dobra, to... Nie masz prawie nic do wyboru. No, mało mam do wyboru. Jeśli to nie była osoba ze snuzu, to może to był, nie wiem, oreł. Z tego, co ja pamiętam, to był właśnie Orel. No, to jest ważna postać. Jak Ci się udało w ogóle z tym człowiekiem zrobić rozmowę? Przypadkiem trochę, jak dużo rzeczy u mnie w życiu. Ja to sobie po prostu jaram się rzeczami i tak sobie idę i jak coś znajdę, to do tego dążę. Najpierw mi kumpel dał kasetę Electric Root, bo jestem, nie wiem, 4 lata temu w takim pudełku starych kaset i mówię, kurde, nie słyszałem tego 15 lat albo 20, to odpalam.

No i co on Ci opowiedział? No, że musiał sobie wypracować ten taki właśnie, kurde, trochę zaśpiew, ten taki wokal głośny, którego nie zje ten bit. No bo... Tak, tak, tak, tak. No i posłuchałem sobie tej kasety i przypadkiem kilka dni później idę do kumpla się spotkać, kurde, popalić i pogadać. I jak przychodzę, to Herman pozdrawiam serdecznie. Mówi, że ty, jeszcze chwilę potrzebuję, bo tutaj mamy jakąś tam wideokola. I po 15 minutach wychodzi i mówi, kurde, z tym orełem to się zawsze przeciągnie. Ja mówię, jak to, z tym orełem z Electric Root Boys? No i no tak. No to dawaj mi go na wywiad.

I takim momentem też był tekst o Electric Root Boys, bo jak ja pogadałem z Orełem dobre ileś godzin, zredagowałem to, co zajęło mi kolejne ileś godzin i bardzo długo pracowałem nad tym tekstem, Bo też to jest historia Electric Root Boys, ale w tej historii odbija się całe lata dziewięćdziesiąte, ówczesny stan branży fonograficznej. Dodatkowo ja jeszcze nie wiedziałem wtedy, tego ty pewnie wiedziałeś, że Oreł, który stworzył Electric Root Boys, wcześniej grał w Analogsach. Widziałem o tym, ale szczątkowo, bo pewnie w tamtym czasie zespół Analogs nie był dla mnie szczególnie istotny.

W ogóle zdarza mi się, że dostaję wiadomości na Instagramie, gdzie jest tekst o Electric Root Boys, bo chcę sobie przypomnieć, albo ktoś pisze, że chciałby poczytać, bo właśnie po raz pierwszy w życiu usłyszał Słońce z deszczem wywołuje tęczę i chciałby wiedzieć, co stoi za tą piosenką. LGBT+, pochwała już bardzo wczesna. I nie ma tego. Jakby są te strony, co tam odzyskują nieistniejący internet i w taki sposób da się to znaleźć, ale strony już nie ma. I pamiętam, że w tamtym momencie mówię, Olko, ja to pierdolę, ja się przebranżowię, ja będę robił coś zupełnie innego. Może jojo? Może jojo, może kurde... Nie wiem, czy ten rynek jeszcze nie jest zagospodarowany dobrze.

Nie zapisanych i że tak ogromna ilość ludzi w Polsce, w przeciwieństwie do Wielkiej Brytanii, Francji, Stanów, to nie interesuje, że ja to muszę zrobić, bo kto to zrobi? Powiedziałeś, że w tej rozmowie z Orełem z Electric Road Boys właściwie mamy przekrój, kwintesencję lat 90. Jakie dokładnie historie właśnie taką kwintesencją były? No to jakby zaczyna się od tego zmienienia barw, czyli okresu punkowania i nagłej zmiany, akurat w przypadku Oreła to trochę rapowej, ale trochę od początku go fascynowała brytyjska muzyka klubowa, dżangle, dramy i tak dalej.

No tutaj Electric Root Boys i mamy dzisiaj prezdyj. A nie, no to nikogo nie ma, to w ogóle nie ma żadnego wywiadu, to... A nie mógł ktoś do nas zadzwonić, że my ze Szczecina nie musimy tyle set kilometrów jechać? A nie. Więc to wydaje mi się, że na takiej czysto ludzkiej płaszczyźnie po prostu ludzie byli traktowani jak nieludzie. Ale wiesz co, to zbudowało w Orelę moim zdaniem jednak nieprawdziwe przekonanie, że teraz wręcz jakiś Wspisek przeciwko jego płycie. Nie wiem czy on Ci o tym wspominał. Wspominał, wspominał. No właśnie. I jak Ty byś się do tego odniósł? No chyba to jednak nie było tak, że wytwórnia z Warszawy chciała sabotować projekt artystów ze Szczecina.

Pomaton to Warner dzisiaj? Wydaje mi się, że dzisiaj Warner. No i Wojtek Urbański jako osoba dosyć dobrze zainstalowana na tym rynku fonograficznym polskim odezwał się tam do kogoś i mówi, Mamy pomysł, żeby zrobić jakiś taki niskonakładowy winyl. A, to wyszło w ogóle od tego, że nigdy nie dostali winyla, chłopaki. W sensie, tak, w kontrakcie z Pomatonem miał być winyl, no i to było super ważne, no bo w całym obiegu klubowej brytyjskiej muzyki w tamtym czasie winyl to był punkt odniesienia. Winyl to była DJ-ka. Tak, dokładnie. A DJ to był promotor. A Electric Root Boys było tworem, który powinien istnieć w klubach na porządnych sound systemach.

Do dzisiaj. No i oni nie dostali tego, no więc jakby wszyscy wymyśliliśmy, że to będzie super. Posłowie do tego tekstu, że zrobimy ten winyl i że jakoś ładnie to się wszystko zrobi. Może Orel zrobi jakąś, kurde, wersję, z której będzie dzisiaj zadowolony. Może dołożymy na jakimś insercie tą rozmowę naszą. No i Wojtek tam zadzwonił do kogoś, kogo znał z Warnera, no i mówi, że jest taki pomysł, że Electric Rude Boys by chciał na licencji od nich wydać pewnie z 300-500 egzemplarzy zrobić na winylu. No i pani mówi, dobrze, to ja się dowiem, bo ja w ogóle nie wiem, co to jest i tak dalej, no i przez tam miesiąc nikt się nie odzywał, Wojtek zadzwonił z powrotem, no i pani mówi, bardzo dziękuję za ten pomysł, my już to zrobimy tutaj sobie własnym sumptem.

A negocjacja oparta na kłamstwie, no dla mnie w tym momencie jest nieważna i wydaje mi się, że w świetle prawa też byłoby o czym dyskutować. No tak, tak, być może ja za mało się znam na kwestiach prawnych, ale brzmi to rozsądnie, żeby taki kontrakt zerwać na takiej zasadzie. A stary nawet, żeby się domagać... Odszkodowania. Tak, no. Co to kurwa jest? Przecież oni sprzedali tej płyty w jakiejś przekrótnej ilości, oni kurwa powinni domy potem budować. No wiesz, no historia tego, jak duże wytwórnie w Polsce obsłużyły rap, czy też szczerze, jak weźmiemy Electric Root Boys, muzykę miejską w latach 90-tych,