Danuta Stankiewicz: W branży nie ma miejsca na przyjaźń | WINI rozmawia

Ja wiedziałem, że w szkole na historii mi kłamią. Powiedziano mi nie dyskutuj, broń Boże, nie mów o tym. Czy u Ciebie też był taki moment? Tak było też, tym bardziej, że mój tata całe życie marzył o historii. Ja mam, wiesz, zbiory, zresztą jak wpadniesz, to zobaczysz, z historii. Super, to sobie to wrzucimy na hero-hero. I to jest, słuchaj, i to jest, to była jego wielka pasja, ale mój tata nawet trzy razy chciał popełnić samobójstwo, wiesz, bo po prostu tak było Ciężko, wiesz, pod każdy względ, wiesz, on przeszedł wszystkie etapy jako, wiesz, żołnierz, wiesz, w szkole łączności. Przeszedł wszystkie etapy. Po prostu kochał, to była jego wielka pasja i ja, wiesz, i moja mama, gdyby nie moja mama, która też uczestniczyła nawet w powstaniu warszawskim, dopiero się od nauczycielki dowiedziałam z historii po bardzo wielu latach.

Coś niesamowitego, coś pięknego. Ale słuchaj, dlatego ja jestem szczęściarą, że po prostu oni byli w rezultacie z wykształcenia pedagogami, ponieważ mój tata wykładał na uczelniach. Wiesz, w ogóle i prywatnych i akademii, wiesz, tam się zmieniała Akademia Sztabu Generalnego, potem Akademia, wiesz, znowu zmienił, prawda, jak się władze zmieniły u nas, to, wiesz, za czasów Macierewicza były już inne, wiesz, Wojskowa Akademia, nie, jak to, to zmieniły się te nazwy. No tak, wiadomo, milicja, policja i tak dalej. Też upolityczniano. A wojsko, wiesz, bez względu na to, w jakim żyje systemie, po prostu spełnia rolę. Bóg, honor, ojczyzna są tym symbolem, wiesz, tego, do czego oni są powołani. A wiesz co, powiedziałaś bardzo ważną rzecz.

Chciałbym o tym zamienić słowo. Jak rozumiesz hasło Bóg, honor, ojczyzna? Bo ja chciałbym Ci przedstawić moją wizję tego hasła, a chciałbym usłyszeć najpierw Twoją. Słuchaj, ja kiedyś nawet chciałam jedną z płyt, którą poświęciłam mojemu tacie, ponieważ nastulecie powstania państwa polskiego. Nawet chciałam Bóg, Honor, Ojczyzna, ale nie było takiego, wiesz, dokładnie klimatu jeszcze i nazwałam to Nie rzucim ziemi skąd nasz ród. Rozumiesz? I kurczę, ale zahaczyłam przez to hasło PSL-u, tak? Nie, to ja nie wiem, kto wymyślił to hasło już. Ale też wydałam również płytę Serce dla Ciebie Polsko. I to dedykowałam moim, mojemu tacie i jego braciom, którzy też byli żołnierzami, na przykład mój wujek zginął w dziewiątym dniu wojny.

Wiesz, tutaj pod stoczkiem. Po prostu mój tata bardzo długo go szukał, dlatego moja babcia nie chciała w ogóle mojego taty puścić na wojnę. Po prostu. To były, wiesz, straszne czasy. No dobrze, że on przeżył. Ale wróćmy jeszcze, czyli te Bóg, honor, ojczyzna w Twoim pojęciu jest patetyczne jednak. Jest prawdziwe. Patetyczne, takie podniosłe. Tak, tak. Daje ten, wiesz, taki, tą charakterystyczność. A wiesz, że ja nie myślę o tym w sposób podniosły? A jak? A ja myślę o tym w taki sposób, wydaje mi się, przyziemny. Ja myślę sobie tak. Bóg, ja nie jestem przeciwnikiem takich religii, takich no po prostu, chociażby jaka u nas panuje w kraju. Bóg to jest dla mnie tak naprawdę rodzaj moralności, przyzwoitości i bądź życzliwy dla drugiego człowieka.

Wszystko to, wiesz, wyobraca się wokół tego typu pojęć. Ale chcę ci powiedzieć, jeżeli mówiłeś jeszcze o tym Bogu, to powiem ci, że ja jestem osobą niechrzczoną. Z tego względu, że mój tata właśnie był w wojsku i wiesz, w ogóle nie wchodziło to w rachubę. Kiedy wyjeżdżałam na stypendium jako pierwsza Polka w czasie stanu wojennego do Francji, to mój tata się tylko trząsł, żebym wróciła, bo wiesz, wyjeżdżały dzieci w tamtych czasach, w latach 80., jak się zmienił system w Polsce. Wyjeżdżały za granicę i zostawały. Mój tata się bardzo denerwował, bo wiedział, że następnego dnia po prostu będzie usunięty z wojska. A jak to się w ogóle udało, że Ty do tej Francji pojechałaś? Jak dostałaś paszport? Ale poczekaj, to jeszcze do tego Bogu.

Przypomnij mi, za chwilę mam Tobie mówić o to, co mnie teraz... Słuchaj, to ja troszeczkę będę pilnował, żebyśmy trzymali się wątku, bo ja wiem, że jesteś osobą, która opowiedziałaby mi o wszystkim, a ja Ci powiem, że ja już sobie studiując Twoją osobę, to doszedłem do wniosku, żebyśmy mogli 5 godzin rozmawiać. I tak byśmy nie przejechali przez nawet połowę tematów, więc jesteśmy przy Bogu. Potem porozmawiajmy jeszcze o Twoim rodzinie i dorastaniu, bo to jest dla mnie bardzo ciekawe. Dobrze, dobrze. No bo wiesz, byłam niechrzczona, a pierwsza wręczałam Ojcu Świętemu płytę. W 1991 roku. Potem wszyscy po mnie robili, wiesz, o tej tematyce płyty.

Jeździłam na wolę, rozumiesz, tam były zajęcia, także wyjeżdżałam też. Wiesz, wtedy na Węgry też między innymi. Także śpiewamy z Karamus piosenkami. Piosenkę, którą zresztą do dnia dzisiejszego wykonuje Jadwiga Irydze. Okej. Piosenka. Wiesz, miałam w ogóle zajęcia z Aleksandrem Bardinim, który zawsze mówił do Stankiewicz, ty masz talent, dziewczyno, taki, że ty przejdziesz przez sceny i wiadomo, że ty jesteś. To się nazywa charyzma. To jest to coś, o widzisz, dar od Boga. Ale to jest jeden procent. Zawsze mi mówił, jeden procent.

Takie okropne rzeczy się działy. I właśnie też on pisze o muzyce. I on pisze o tym właśnie o takim na przykład XIX wieku, gdzie mówiono kobietom coś takiego. Róbcie sobie muzykę, tylko to może być taki dodatek. Tam nie załóż się za dużo i broń Boże nie komponuj. No właśnie. A ona komponowała. Ona, ponieważ nie miała tej wiedzy teoretycznej muzycznej, rozumiesz, w tamtych czasach, bo nie mogła się kształcić, ona z Mławy przyjechała do Warszawy. Tatuś jej kazał rodzić dzieci. I ona mieszkała na Muranowie, tam kiedy moi rodzice sprowadzili się już do Warszawy. I ja na Muranowie, na Karmelickiej zamieszkałam. I po prostu chodziłam nawet po rybę do budynku obok, gdzie ona mieszkała do końca swojego życia.

I myśmy byli tak zachwyceni, że do tej pory są artystki młodszego mojego tego pokolenia, które wzorują się, że to co amerykańskie jest najlepsze. Jak ja, I widzisz, tę muzykę pop, to pojęcie muzyki pop wykorzystałam we wszystkich swoich płytach, bo w kościołach się śpiewało prosto. Muzyka poplana to jest taka muzyka, gdzie w kościołach się śpiewało, wiesz, prosto, żeby ludzie byli w stanie to śpiewać ze sobą. No, pomijając fakt, jak jeszcze była ta... O Boże, w czym jeszcze były? Po łacinie? W łacinie, tak. Słowo mi wypadło z głowy. No jeszcze, to wtedy utrudniali.

Już minęło 30 sekund. Ojejku! Słuchaj, wziąłem dwa z ziemi, a dwa ukradłem. Ale jaki piękny! Boże, skąd Ty to znasz to miejsce? A, bo ja bardzo lubię eksploatować... Poczekaj, umyję nam po jabłuszku. Pasuje? Dobrze, okej. Czekaj, wezmę tylko... A ja nie będę teraz jadła, jak gadamy, to ja nie będę jadła. Nie? Daj, ja sobie w domu zjem. Dobrze, to masz dwa. O, dziękuję bardzo. I ja mam dwa. Takie piękne, po prostu takie piękne. Tak. Super, ale przepiękne. Oj, to przykre, wiesz, to my możemy podjechać do niego. Ja przyjadę tu i będę 10 złotych wieszał.

Słuchaj, schowamy tu, a ja potem będę pamiętał, żeby wszystko Ci dać. Boże, Bortkowi jak pokażę to. Dobrze. Dziękuję, jesteś niesamowity. Znajdę tam dla Ciebie, wiesz, w domku. Jeszcze raz to poprawiam. On po prostu lubi moje piersi. Tak, to prawda. Dobrze. Z kim się kolegowałaś przez lata? Jakich artistów możesz wymienić, że to Twoje kumple, Twoje kumpele? To znaczy, o to duże słowo, wiesz, nie ma w branży pojęcia, wiesz, przyjaciółki. Moim zdaniem nie. Moim zdaniem uważam, że nie. Ale wiesz, podwieczorek dał mi przy mikrofonie możliwość spotkania się z największymi gwiazdami.

Modlitwa, prawda? Powtarzasz to samo, Boże, tamten, zrób mi Boże, znowu ten, wiesz, powtarzasz, to tak samo ten motyw muzyczny, napisany prostą fortepianówkę, bo ona nawet w oktawach pisała, wiesz, ten akompaniement, powtarza, to też jakby improwizowane jest przez różnych artystów. Jak Lang Lang przyjechał chiński pianista, to wiesz, też gra modlitwę i najlepiej zagrał modlitwę dziewicy, wiesz, Tekli, wiesz, Bontarzewskiej. To pokazuje, wiesz, tą wielkość tej muzyki, rozumiesz? I dlatego dla mnie to jest odkrywcze. Dla mnie, wiesz, rozmowa z tobą też jest odkrywcze. To co, chcesz usłyszeć bit od mojego producenta Pita?

I tak wystarczy, że już powiedziałam to co wiesz. Kurde. Dobra. Boże jaka nienormalna ta Stankiewicz jest. No jak nie. Właśnie normalna. Właśnie jest normalna. Właśnie jest normalna. O to chodzi. No. Ty wymuszasz, ty psychologu ty, tyźwa. Psycholog. Sią znalazł. Znalazł się, kurczę. Słuchaj. Sprowadza nas na... Zgromadowcze? Kurde, że to okropne to jest, po prostu niedopuszczalne. Skandal to jest po prostu. Właśnie w ogóle nie. Ja w ogóle nie wprowadzę takiej narracji, zupełnie odwrotną, że to jest dopuszczalne. Bądźmy ludźmi. No pewnie. No i o to chodzi. Wszystko co ludzkie nie jest nam obce, prawda?