Czego boi się O.S.T.R.? „Ludzie mówią ci do widzenia” - KONIEC RAPU?

A właściwie bałbym się przeżywać go jeszcze raz, żeby czegoś nie spierdzielić, nie? No to fajnie. Tym bardziej, że ja mam talent do spierdzielenia. Wiadomo, mogłem zrobić parę rzeczy lepiej. Jak każdy na pewno. No wiadomo, to jest normalne, nie? Ale słuchaj, jeszcze to dokończę, bo jest jeszcze drugi rodzaj kariery, czyli... Jest bardzo szybki wzlot jak rakiety na Księżyc. Bardzo szybki, wiesz, zjazd w dół. Rzecz w tym, to powiedział Nietzsche i ja się z tym zupełnie zgadzam. Może inaczej. Ale zanim co Nietzsche powiedział, to najpierw powiem jedną rzecz. Ja nigdy nie myślałem o tym, żeby zrobić karierę. Ja po prostu bardzo chciałem w ten sposób, to był mój sposób na życie. Ja chciałem tak żyć, ale mnie nie interesowały splendory, imprezy branżowe, nie wiem, wożenie się, pokazywanie itd., w futrach, noszenie jakiś blinków na szyi, jakieś diamenty itd.

Że to jest dostęp do nich. Oczywiście, że to jest dostęp do fanów. Nie robiąc tego, to w jakiś sposób zamykasz się. Wiesz co, i tutaj dochodzimy do tego, co chciałem powiedzieć o Nietzsche. Wydaje mi się, że największym błędem, jaki możemy zrobić, to jest dać siebie w całości w momencie, kiedy najlepiej smakujemy. A Nietzsche mówił, nie dawajmy nigdy siebie w największej ilości wtedy, kiedy jesteśmy najbardziej pożądani, najbardziej i najlepiej smakujemy. Zwyczajnie, moim zdaniem, nie możemy dochodzić do takiej sytuacji, w której osoba, która kupuje twoją płytę, otwiera lodówkę i macie też na mleku i na szynce i na parówkach i gdziekolwiek. No już trzeba znaleźć balans. Chodzi o to, że zwyczajnie każdy z nas ma jakąś prywatność i uważam, że prywatność jest czymś w dzisiejszych czasach z najwyższą z nut, którą najciężej ochronić.