Diabelski Podcast sezon 7 #7 - Podsumowanie Premier League Summer Series feat. Janek Bukowiecki

plus ktoś inny, czyli schodzący niżej Bruno, albo schodzący niżej Kobi Meynu, albo ktoś właśnie w tym typie. Wydawało mi się, że to może być testowane. Nie było testowane. No i w sumie okej. Jeśli jest taki pomysł, to też to nie jest tak, że jest jakaś jedna wizja grania w futbolu. Może Ruben Amorim woli zwyczajnie budować w oparciu o boczne sektory boiska i później zbierać te drugie piłki. To też jest w porządku, natomiast wydaje mi się, że to będzie na pewno taki punkt do obserwacji w kolejnych kilku tygodniach. Zwłaszcza, że ten terminarz na początku tego sezonu w kontekście United nie jest zbyt łatwy. Plus też w sumie w Premier League w tym momencie z kimkolwiek byś się nie mierzył, to zawsze musisz się nastawiać na to, że będzie...

Ja chciałbym Cię Janek zapytać o kwestie środka pola i tych zawodników, mówiliśmy sporo już o obrońcach, mówiliśmy sporo o tych dziesiątkach, a właśnie ci zawodnicy, którzy znajdują się na piwocie pomiędzy nimi, jak to wygląda? poukładać. Z jednej strony, jeżeli przyjdzie napastnik, to możemy spodziewać się, że Bruno Fernandes będzie grał właśnie na tej pozycji numer 8. Portugalczyk pewnie najlepiej funkcjonuje, przynajmniej do tej pory funkcjonował z tymi zadaniami, w tej roli wówczas, kiedy był wolnym elektronem, który swobodnie przemieszczał się po boisku, ale jednak miał inklinację do tego jak najwyższego podchodzenia i gry pod bramką rywala, gdzie jest zresztą najgroźniejszy. Wiemy też, że jest Kobi Mainu, a Morim mówi, że spodziewa się, że Anglik będzie miał tutaj ważną rolę do odegrania w tym sezonie, choć sam trener wydaje wciąż szukać mu się roli.

Poza tym mamy jeszcze Kunie, Manta, Mainu, Amada Diallo, Buemo i oni wszyscy mogą występować na dość zbliżonych pozycjach. Jest jeszcze Casemiro i Ugarte, więc naprawdę tutaj jest bardzo duży ścisk. Kurczę, no nie wiem w sumie nawet od czego zacząć. Okej, może powiem o Ugarte kilka słów, bo wywołałeś go też do tablicy. Dla mnie to jest taki przykład piłkarza, nie chcę mówić, nie lubię mówić, a nie mówiłem, ale przed rokiem jak był ten transfer to pamiętam, że myślałem sobie, że to jest fajny ruch na teraz, ale że za kilka lat United będzie zastanawiać się jak zastąpić Ugarte, bo nie będzie on aż tak dobry z piłką, jeśli chodzi np.

Natomiast, no faktycznie ja jestem najbardziej ciekaw chyba Kobiego Mainu. I to jest dla mnie taki piłkarz, gdzie z wielką uwagą i przyjemnością będę sobie patrzył na to, jaki tutaj jest pomysł, na to, żeby on się rozwijał, bo w teorii on może wyglądać bardzo dobrze. w sumie na każdej pozycji w środku pola. On może być i dziesiątką teoretycznie w systemie Amorima i może być takim piłkarzem, który jest taką typową ósemką. Może być też tym najniżej rozgrywającym pomocnikiem czy piwotem właśnie, tylko brakuje mu takiej świadomości w grze bez piłki. Więc tak, ale tutaj wydaje mi się, że jest największy znak zapytania, gdzie pójdzie właśnie Amorim z Cobie Maynum, bo to też jest chyba piłkarz, na którym warto zwyczajnie budować potencjalną przyszłość.

Ja mam jeszcze pytanie takie szybkie, bo podsumowałeś większość tych rzeczy, o które zapytałem, ale ewentualne właśnie ustawienie Bruno Mainu na ten moment chyba zbyt odważne. Czy się zgadzasz, czy może widzisz jakąś perspektywę, że tego ewentualnie szukałby Amorim, żeby jednocześnie mieć na boisku najlepszego piłkarza, a także najbardziej utalentowanego i dając mu pole do rozwoju, czego po części też oczekują kibice? Wiesz co, do odważnych świat należy. Wydaje mi się, że ogólnie to nie jest tak, że coś jest zabronione. I okej, w tym momencie faktycznie byłoby to ryzykowne, żeby był i Bruno, i Kobi mainu. Natomiast jeśli byśmy dali jakieś bardzo sztywne ramy powiedzmy Kobiemu mainu, że okej, nie chcę tutaj jakby wtrącać wątków personalnych.

Ale pamiętam swój pierwszy mecz na szóstce. Nie występuję na jakimś, nie wiem, kosmicznym poziomie, ale tylko powiem, że ja też jakby... Też, okej. Ja i Kobi Mainu to są zupełnie jakby... On jest wiadomo gdzie, ja jestem wiadomo gdzie. Chodzi o to, że... Kiedyś byłem przestawiony z dziesiątki na szóstkę. I w pierwszym meczu trener mi powiedział, słuchaj, ty nie masz tutaj nic w ogóle robić kosmicznego. Masz nie wychodzić na przykład z szerokości pola karnego. Że masz być tylko w polu karnym, najlepiej w ogóle w świetle bramki. I tam masz być jako szóstka. I tyle. I dał mi jeszcze kilka innych wytycznych. No i koniec końców wypaliło to całkiem okej. I wiadomo, że trener UEFA B czy UEFA A w Łodzi, a Ruben Amorim to są dwa inne światy.

Ale mówię tylko o tym w takim kontekście, że to nie jest tak, że nie można spróbować właśnie takiego ustawienia. Wydaje mi się, że to jest coś, czego ja nawet bym oczekiwał, żeby jakoś zwyczajnie spróbować rozwinąć też samego kobiego mainu, bo Pamiętam, kiedy mieliście sezon za Tenhaga 23-24, kiedy byliście na ósmym miejscu. No to właśnie wtedy Kobe Mayne był zdecydowanie takim objawieniem i był jeden z najlepszych zawodników United. I dla mnie znak zapytania po tamtym sezonie... wyglądał następująco, to znaczy w jakim kierunku pójdzie właśnie przygoda Kobiego Mainu na tym najwyższym poziomie i czy Eric Ten Hag będzie mieć na niego pomysł. No i okazało się, że czy miał, czy nie, to nie wiemy, bo już go w United nie ma.

posiadanie lepiej wyglądał w trzeciej tercji pod bramką rywala. To jest o tyle ciekawe z perspektywy już zbiorczo wszystkich tych rzeczy, o których mówiłeś ty, gdzieś ewentualnie z Patrykiem uzupełniliśmy w jego kontekście, że on raczej cech do takiej gry na posiadanie akurat konkretnie nie ma i było to widać, przez to zrezygnowano z niego zresztą poniekąd w Paris Saint-Germain, natomiast teraz już wywołuję Patryka, żebyśmy, patrzę też na czas i Patryku poprosiłbym Cię, żebyś rozpoczął tutaj jakąś sekcję tych ogólnych wniosków płynących z tego preseasonu. Dobrze, rozpocznę tylko jeszcze tutaj, pociągnę chwileczkę temat, o którym mówił Janek, mianowicie o Kobim Mainu.

Ten odbiór Kobi ma. Kobi ma również wyjście spod presji, ma również umiejętność wyjścia krótkim podaniem spod presującego przeciwnika. Więc on ma te cechy, które powinien mieć defensywny pomocnik. No teraz tylko pytanie właśnie, jak będzie go ustawiał Ruben Amorim i tak jak Janek już powiedział, musimy czekać, musimy przyglądać się temu, jak będzie rozwijał się Kobi Mainu. Ten profil środkowego pomocnika w 3-4-3, a w 4-2-3-1... Też wcale nie różni się jakoś bardzo, bardzo. Wiadomo, są tam różnice, są tam pewne zmiany, jeśli chodzi o zachowania na boisku, ale moim zdaniem nie jest to aż taki przeskok, żeby Kobimainu z zawodnika, który funkcjonował w 4-2-3-1 nie mógł odnaleźć się w formacji 3-4-3.

Także to jest takie moje luźne przemyślenie na temat Kobiego Mainu, a co do troszeczkę głębiej idących podsumowań, zdecydowanie moim zdaniem tymi zawodnikami, którzy wygrali na tym turze po Stanach Zjednoczonych, Wymienię tutaj takich trzech, którzy moim zdaniem najbardziej wygrali. Jest to Lenny Joro, jest to Patrick Dorgu i jest to Mason Mount. Moim zdaniem wszyscy pokazali się super. Pytanie, co zrobi w dalszej części sezonu Ruben Amorim z Masonem Mountem, bo jak wiemy teraz na tę pozycję numer 10 jest zarówno Kuni Ambuemo, jest również Bruno Fernandes, który też tam często gra.