Diabelski Podcast sezon 7 #7 - Podsumowanie Premier League Summer Series feat. Janek Bukowiecki

Tym zawodnikom jest po prostu u nas wygodnie, jest po prostu u nas dobrze. Czy ja się im dziwię? Pewnie nie. Natomiast będzie problem pozbyć się tych zawodników. pewnie część z nich odejdzie pod koniec okienka transferowego, kiedy United już będzie zdesperowane i będzie oddawało tych zawodników nawet na wypożyczenia, bo taki case jest chociażby z Antonym, który odrzuca gdzieś oferty transferu, wierząc w to, że United w koniec końców zaakceptuje ofertę wypożyczenia Betisu, a United na razie nie chce tego robić. Także jest to temat dosyć skomplikowany, faktycznie tak jak Janek zwróciłeś uwagę, tak też chyba ostatnio nawet o tym mówiliśmy, pojawiła się gdzieś opcja grania trójką z przodu Bruno, Kuni, Ambuemo, czyli faktycznie jeśli byłyby trzy dziewiątki pod postacią Zirkse, Szeszko i Hojlunda w klubie, byłoby to zdecydowanie myślę za dużo.

Przede wszystkim od razu powiem, że moim zdaniem poza budową od własnej bramki to wygląda ok. I jest tutaj za co chwalić Amorima, zwłaszcza wydaje mi się, że nie wiem jakie są wasze wnioski, pewnie zaraz powiecie, ale jak oglądałem sobie United to widać było w tym resezonie, że dziesiątki operują dużo swobodniej niż w poprzednim sezonie. czyli na przykład Ahmad w meczu z Bournemouth, czyli często nawet Mbwemo przez te 45 minut z Evertonem, czy Mount też z Bournemouth, czy z Evertonem, czy Bruno momentami, kiedy występował wyżej, oni dość dobrze wybierali momenty, kiedy zejść do środka i stworzyć tam przewagę, bo to są tacy piłkarze, których ciężko jest z perspektywy przeciwnika jakoś jednoznacznie przejąć.

czego dowodem też był na przykład mecz z Evertonem, no bo tam gol Bruno po rzucie karnym zdobyty po bardzo takiej sprawnej akcji pod kątem budowy, pod kątem właśnie wyjścia od bramki, więc to nie jest tak, że do niczego się United nie nadaje pod tym względem i w ogóle nic z tego nie będzie. Wydaje mi się, że właśnie piłkarze... teraz czują się lepiej też pewnie przejdziemy za moment do tego fizycznie i te automatyzmy są na dużo wyższym poziomie więc to nie jest tak, że nic właśnie w tym zespole nie działa natomiast to tak jak mówię dla mnie przynajmniej to jest największy znak zapytania, bo Mając dwójkę, załóżmy Ugartę Maguire, no po prostu trochę się ograniczasz w tym środku.

plus ktoś inny, czyli schodzący niżej Bruno, albo schodzący niżej Kobi Meynu, albo ktoś właśnie w tym typie. Wydawało mi się, że to może być testowane. Nie było testowane. No i w sumie okej. Jeśli jest taki pomysł, to też to nie jest tak, że jest jakaś jedna wizja grania w futbolu. Może Ruben Amorim woli zwyczajnie budować w oparciu o boczne sektory boiska i później zbierać te drugie piłki. To też jest w porządku, natomiast wydaje mi się, że to będzie na pewno taki punkt do obserwacji w kolejnych kilku tygodniach. Zwłaszcza, że ten terminarz na początku tego sezonu w kontekście United nie jest zbyt łatwy. Plus też w sumie w Premier League w tym momencie z kimkolwiek byś się nie mierzył, to zawsze musisz się nastawiać na to, że będzie...

No i właśnie w tym ostatnim meczu z Evertonem, kiedy na boisku był Brian Bumoi, i Mateusz Kunia, do tego dochodził Bruno Fernandes i Ahmad Diallo. Te kontrataki wyglądały naprawdę bardzo przyjemnie i o czym już, tak jak mi się wydaje, wspomniałeś. Po jednym z takich kontrataków, po bardzo składnej akcji United wywalczyło rzut karny. Co sądzisz o tych dwóch aspektach? Czy w Twoich oczach też jest to coś, co się poprawiło i jest bardzo na plus w grze Manchesteru United? Zacznę od pierwszego, to znaczy od przygotowania fizycznego i tutaj zdecydowanie tak, to znaczy to jest coś co ogólnie było mocną stroną też sportingu Amorima i dlatego też nawet jeśli wyglądało to fatalnie w zeszłym sezonie to miałem mimo wszystko pewne takie momenty zwątpienia czy powinno się aż tak jechać po Amorimie, w sensie było fatalnie, nie oszukujmy się, ale

tego, że moim zdaniem widać rękę trenera na tym zespole. Czy to jest... W skali długofalowej dobra ręka, czy ten stempel będzie trwały, no to o tym się przekonamy. Natomiast zawsze mi się podoba to, jak piłkarze reagują na to, że ich kolega ma piłkę i nie ma jakiejś presji właśnie narzuconej na niego. I nie wiem, czy zwróciliście uwagę na to w meczu z Evertonem. Jak oglądałem ten mecz, to mi się to rzuciło w oczy, że tam przy drugiej bramce Mounta Bruno Fernandes miał piłkę właśnie taką, że mógł sobie spokojnie ją przyjąć itd. i tak naprawdę mógł w pierwsze tempo rzucić ją na prawe skrzydło, gdzie gdy tylko okazało się, że on może się odwrócić właśnie z piłką i może ją rzucić za plecy, no to momentalnie dwóch zawodników, chyba to był Dalot i ktoś jeszcze, nie wiem, czy to może był Amat, momentalnie ruszyło za plecy.

Ja chciałbym Cię Janek zapytać o kwestie środka pola i tych zawodników, mówiliśmy sporo już o obrońcach, mówiliśmy sporo o tych dziesiątkach, a właśnie ci zawodnicy, którzy znajdują się na piwocie pomiędzy nimi, jak to wygląda? poukładać. Z jednej strony, jeżeli przyjdzie napastnik, to możemy spodziewać się, że Bruno Fernandes będzie grał właśnie na tej pozycji numer 8. Portugalczyk pewnie najlepiej funkcjonuje, przynajmniej do tej pory funkcjonował z tymi zadaniami, w tej roli wówczas, kiedy był wolnym elektronem, który swobodnie przemieszczał się po boisku, ale jednak miał inklinację do tego jak najwyższego podchodzenia i gry pod bramką rywala, gdzie jest zresztą najgroźniejszy. Wiemy też, że jest Kobi Mainu, a Morim mówi, że spodziewa się, że Anglik będzie miał tutaj ważną rolę do odegrania w tym sezonie, choć sam trener wydaje wciąż szukać mu się roli.

Widzimy Ugarte, którego, no cóż, zależy od meczu. Jeżeli spojrzymy na West Ham, to wyglądało to, kurczę, coś temu rukwajczykowi przeskoczyło, jak on podchodzi z tą piłką. Co on tam wyprawia? Z drugiej strony, jak spojrzymy na Everton, to była chyba jakaś hiperbolizacja wszystkich jego słabości. Generalnie tak już z Urkwejczykiem było w zeszłym sezonie, że on był strasznie nierówny. Natomiast myślisz, że w tych realiach Premier League, powiedzmy to wyjściowe ustawienie Bruno, a oprócz niego Ugarte, Będzie zdawało egzamin, czy to trochę będzie zależało od specyfiki przeciwnika i docelowo wracamy trochę do punktu wyjścia i rozmowy na początku nagrania. Przydałby się jakiś inny profil pomocnika, mogący właśnie zagrać na tej pozycji numer 6.

bez Kuni Bezemubuemo, który występował w zeszłym sezonie. I wyglądało to momentami dużo lepiej niż w jakimkolwiek meczu w poprzedniej kampanii ligowej, czy pucharowej w sumie w większości też. Więc pod tym kątem to jest taki jeden wniosek. Jeśli chodzi o ułożenie... pomocników właśnie w United. Wydaje mi się, że będzie to zależeć od specyfiki meczu, od specyfiki rywala. Odnoszę wrażenie, że właśnie tutaj jest największy ścisk potencjalnie i największy dylemat jak pogodzić wszystkich, żeby każdy był zadowolony, no bo wydaje mi się, że Bruno to jest ktoś, kto... Siłą rzeczy musi zwyczajnie występować, bo jest kapitanem i jest jednym z liderów, więc pewnie on będzie dostawał tak dużo minut jak to możliwe, tak przynajmniej zakładam.

Ja mam jeszcze pytanie takie szybkie, bo podsumowałeś większość tych rzeczy, o które zapytałem, ale ewentualne właśnie ustawienie Bruno Mainu na ten moment chyba zbyt odważne. Czy się zgadzasz, czy może widzisz jakąś perspektywę, że tego ewentualnie szukałby Amorim, żeby jednocześnie mieć na boisku najlepszego piłkarza, a także najbardziej utalentowanego i dając mu pole do rozwoju, czego po części też oczekują kibice? Wiesz co, do odważnych świat należy. Wydaje mi się, że ogólnie to nie jest tak, że coś jest zabronione. I okej, w tym momencie faktycznie byłoby to ryzykowne, żeby był i Bruno, i Kobi mainu. Natomiast jeśli byśmy dali jakieś bardzo sztywne ramy powiedzmy Kobiemu mainu, że okej, nie chcę tutaj jakby wtrącać wątków personalnych.

Także to jest takie moje luźne przemyślenie na temat Kobiego Mainu, a co do troszeczkę głębiej idących podsumowań, zdecydowanie moim zdaniem tymi zawodnikami, którzy wygrali na tym turze po Stanach Zjednoczonych, Wymienię tutaj takich trzech, którzy moim zdaniem najbardziej wygrali. Jest to Lenny Joro, jest to Patrick Dorgu i jest to Mason Mount. Moim zdaniem wszyscy pokazali się super. Pytanie, co zrobi w dalszej części sezonu Ruben Amorim z Masonem Mountem, bo jak wiemy teraz na tę pozycję numer 10 jest zarówno Kuni Ambuemo, jest również Bruno Fernandes, który też tam często gra.

Więc widziałbym Manu Ugartę bardziej w takiej roli, a po tym turze w USA takim moim wnioskiem, który myślę, że spotka się z aprobatą wielu słuchaczy. jest to, że pieniądze, które chcemy zainwestować w napastnika, powinniśmy jednak przerzucić na środkowego pomocnika i bardziej rozglądać się za tym środkowym pomocnikiem, bo w ataku mamy przez przyjście ku nim troszeczkę więcej tych opcji. Czy mam coś więcej? Pewnie jakaś wielka krzywda by nam się nie stała, gdybyśmy jednak Bruno grali na pozycji numer 10, ale z nowym pomocnikiem za jego plecami.

Podsumowując to, o czym rozmawialiśmy przez większość odcinka, z rzeczy na plus na pewno widać poprawę. Manchester United wygląda lepiej motorycznie. Te aspekty kontrataków, poruszania się dziesiątek, to o czym mówił Janek, również buduje optymizmem. Zresztą postawa w trzech meczach strzeliliśmy dobrze. 8 goli, więc postawa pod bramką rywali też wygląda całkiem nieźle. Wyróżnić to trzeba pewnie jak zawsze Bruno Fernandesza, który dawał radę. Mi się podobało to raptem 45 minut. Również Brian Ambuemo, który Te jego zagrania piłki na jeden kontakt były przecudowne. Na minus, na znak zapytania, próby rozgrywania piłki od bramki i też moim zdaniem, tutaj jeszcze bym dodał tak na sam koniec, czasem zbyt częsta inklinacja do prób gry bezpośredniej.