Diabelski Podcast #227 - Szał Show. United na Kuniu! Man Utd 4:2 Brighton

Mi stuknie z tego co pamiętam, ale mogę tutaj się rozminąć. W każdym bądź razie jakoś jesteśmy w okolicach roku. Czy uwierzyłem w projekt? Wierzyłem w sumie od początku. Miałem nadzieję, miałem chwilę zwątpienia, jak każdy. Jak ktoś nie miał chwili zwątpienia, to znaczy, że był naiwny po prostu, bo to zupełnie się nie trzymało przez jakiś czas kupy. Dostaliśmy bardzo duże pieniądze na transfery, pomimo tego, że nie mieliśmy ich mieć i to na początku nie działało najlepiej. wystarczyło bardzo małych takich tweaków, czyli jakichś usprawnień w tym systemie i coś zaczęło działać. Na pewno jest jeszcze za mało, żeby powiedzieć, że uwierzyłem w to, że jesteśmy w stanie zakwalifikować się do Ligi Mistrzów. Tak, w to wierzę.

Po tych trzech spotkaniach widzę, że jesteśmy w stanie nawiązać realną walkę z czołówką i możemy się zakwalifikować do Ligi Mistrzów z normalnej czwartej pozycji, a może i nawet lepiej. Tak, w to wierzę i ja zresztą tego chyba jak i ty Olku i ty Patryku na początku tego sezonu wymagaliśmy. Takie były nasze oczekiwania od tego sezonu i wydaje mi się, że również takie oczekiwania są zarządu i trenera Amorima, żeby się jednak do Ligi Mistrzów zakwalifikować. Tak, to na pewno jest za mała próbka, ale jest to już jakaś próbka i widzimy pewne już automatyzmy i fajnie to zaczyna wyglądać i wychodzimy do pressingu wtedy, kiedy powinniśmy presować. Nie staramy się przytrzymywać piłki i zabijać przeciwników tym posiadaniem tej piłki, wprost przeciwnie i jakoś nam to wychodzi i wcale nie musimy grać konterek.

Jakoś to będzie, żebyśmy tylko awansowali do Ligi Mistrzów, to na pewno będziemy wszyscy zadowoleni. Maćku, słyszymy się siedem lat na tych podcastach i zapomniałeś, że lubię ironią kontynuować ironię. Tak, tylko obwiązę się do tego. Dzisiaj będziemy sobie podawać piłeczkę. Co mówisz, Patryk, o tym mistrzostwie? No wiadomo, że teraz jest atmosfera, wszyscy są podjarani, trochę głowa im ucieka. Natomiast jeżeli chodzi o jeszcze moje zdanie, również osoby mocno krytycznej, Co do Amorima, to wciąż czekam na więcej, niech ta dobra passa się przedłuża. Myślę, że mogę powtórzyć tylko swój apel o traktowanie się poważnie.

Co do Mistrzostwa, zgadzam się w pełni z trenerem. Dopiero sięgnięcie po nie, czy jakaś realna walka o nie, no to wtedy możemy mówić o prawdziwych sukcesach, czy nie wiem, zwycięstwo Ligi Mistrzów na miarę historii tego klubu. Oczywiście niezmiennie i przed sezonem i w trakcie tych gorszych wyników, co już wspomnieliście, myślę, że top 4 byłoby fajnym, dobrym wynikiem na ten moment. Spójrzmy na zadyszkę innych kluczowych rywali, do tego gramy raz w tygodniu, trener kombinuje, na razie fajnie to wychodzi, naprawdę mieszmy wysoko, mając taki, a nie inny bagaż historii na sobie, a także poczynione wydatki w poprzednim okienku oraz całą wiarę w trenera z części kibiców. Ja powtarzałem, będąc krytycznym, że chciałbym i tego życzę Amorimowi, żeby znalazł sposób.

Na razie znajduje. Zobaczymy, jak to będzie wraz z sezonem. Oby przynajmniej tak samo dobrze, jak w tych trzech ostatnich meczach. A kto wie, może jeszcze lepiej. Mistrzowie Anglii 25-26. Nadchodzimy. Ależ to brzmi. Tak, to oczywiście, że to przyjdzie czas. Ale co, nie wygramy ligi? Przecież wygramy ligę w tym sezonie, no panowie, przecież wiadomo. Teraz to już z górki. Już jest lista opaza. Wszystko wygramy. Kto ma numer 21 na koszulce? Ma ktoś po odejściu Antonego? Ander Herrera. Ale teraz. Nikt. Nikt nie ma. Ander Herrera wiem, że miał. No to jak nikt nie ma, to idealnie, bo będzie można kupić koszuleczkę z dwudziestką jedynką i napisem Champions. Więc cudownie.