Umysł Zbrodni #9 Richard Trenton Chase Wampir z Sacramento

Schroniska dla zwierząt opustoszały, ponieważ obywatele adoptowali każdego dostępnego psa stróżującego. Po zmroku ulice stawały się całkowicie wyludnione. Władze miasta, nie potrafiąc udzielić mieszkańcom żadnych racjonalnych odpowiedzi, poprosiły o pomoc z zewnątrz. Lokalne biuro śledcze skontaktowało się z Federalnym Biurem Śledczym. Do Sacramento został oddelegowany agent Robert Ressler, jeden z pionierów nowo powstającej jednostki nauk behawioralnych FBI w Quantico. Ressler miał przed sobą trudne zadania. Musiał spojrzeć na niewyobrażalny chaos i znaleźć w nim logikę, która doprowadzi ich do sprawcy.

Proces profilowania kryminalnego, który przeprowadził na podstawie zdjęć z miejsc zbrodni w domach Wallin i Mirot przeszedł do historii jako jeden z najdoskonalszych przykładów analizy psychologicznej nieznanego sprawcy. Ressler wszedł do policyjnego archiwum i odrzucił wszystkie dotychczasowe całkowicie błędne teorie lokalnych detektywów. Odrzucił hipotezę o satanistycznej sekcie, gangu czy porachunkach osobistych. Stwierdził bez cienia wątpliwości, że poszukują jednego człowieka, samotnika. Sprawcy, który reprezentuje absolutne, skrajne ekstremum, tak zwanego mordercy zdezorganizowanego.

Profil, który przedstawił na odprawie, zszokował policjantów swoją precyzją. Agent FBI wytłumaczył, że sposób wejścia do domów polegający na sprawdzaniu otwartych drzwi świadczy o całkowitym braku planowania. Morderca nie obserwował swoich ofiar, nie znał ich nawyków, uderzał w biały dzień, narażając się na ogromne ryzyko zauważenia, co wskazywało na głęboką chorobę psychiczną i brak podstawowego instynktu samozachowawczego. Pozostawienie na miejscu zbrodni, gotówki i cennych przedmiotów całkowicie wykluczało motyw rabunkowy. Ressler nakreślił wygląd i życie sprawcy z przerażającą dokładnością. Stwierdził, że morderca ma około 25-27 lat, ponieważ jest to wiek, w którym najcięższe postacie schizofremii paranoidalnej osiągają swoje ekstremum, prowadząc do fizycznego i mentalnego rozkładu.

Wywnioskował, że mężczyzna jest skrajnie niedożywiony i zaniedbany, o bardzo słabej higienie osobistej. Choroba psychiczna tego kalibru całkowicie uniemożliwia dbanie o siebie. Prawdopodobnie nosi brudne, niepasujące do siebie ubrania. Ressler założył również, że sprawca mieszka bardzo blisko miejsc zbrodni. Urojenia i paranoja sprawiają, że czuje się bezpiecznie tylko w znanym sobie wąskim terytorium. Z pewnością żyje sam, jego mieszkanie musi wyglądać dokładnie tak samo jak jego umysł i ubiór. Będzie to miejsce pełne śmieci, brudu i całkowitego chaosu. Wnioski FBI pozwoliły lokalnej policji zawęzić obszar poszukiwań i zmienić optykę.

Rozmowy te stanowiły dla śledczych i psychologów wstrząsającą podróż do wnętrza całkowicie zdegenerowanego umysłu. Chase nie przejawiał najmniejszych oznak wyrzutu sumienia. Nie rozumiał koncepcji winy w kontekście swoich czynów. Opowiadał o morderstwach w sposób beznamiętny, traktując je jako przykry, ale absolutnie niezbędny zabieg medyczny, konieczny do jego własnego przetrwania. Podczas wywiadów przeprowadzonych przez psychiatrów sądowych, w tym również podczas późniejszej rozmowy z agentem Robertem Resslerem z FBI, Chase przedstawił cały swój system urojeń. Wyjaśnił, że jego krew zamienia się w proszek z powodu mydła.