Tytanowycore - Tytanowy Cast #18

Tak jak mówię, jeszcze ją czytam, także na razie ją tak polecam trochę na słowo honoru, że skończy się to ciekawie. No i tutaj właśnie przechodzimy do drugiej pozycji. I zastanawiałam się, jak to ugryźć, żeby to było dobrze. I pomyślałam sobie, że a dobra, spróbujemy i wyrzucę Wam kwiaty z Łabodlera. Nie wiem, czy mieliście w szkółce, czy to na rozszerzonym polskim tylko była poezja Baudelaire'a. I moja miłość do Baudelaire'a rozpoczęła się oczywiście klasycznie od najbardziej dwóch znanych wierszy, czyli od Padliny i od Albatrosa. Ale potem ewoluowała w moje absolutne oddanie tej postaci. Ja generalnie wiersze Baudelaire'a kocham, uwielbiam.

Ale tak jak mówię, zastanawiałam się, czy poezja w ogóle pasuje do Tytanowego Castu, który jest... Mało poetycki w swoich słowach bardzo często, nie? Ale lubię sobie wyobrażać, że jest, że pasuje. I przy Bodlerze mam jeszcze drugą książkę i to jest paryski spleen. I bardziej się skupię tutaj na paryskim spleenie, bo o ile o samych wierszach można mówić, tak paryski spleen jest prozą. I jest to taki zbiór właśnie poematów z 69 roku, z 1869 roku, napisany przez Baudelaire'a, który w ówczesnym czasie mieszkał w Paryżu. Więc jest opisany cały ten taki XIX-wieczny, brudny, biedny Paryż.