John Carpenter’s Toxic Commando

A, inaczej. Zestaw broni jest z Call of Duty, czyli masz dokładnie taki set jak w Call of Duty, ale jeśli chodzi o upgrade broni, to jest on wyjęty z Battlefielda. No i jeszcze mówiłeś o falowości, że tu w sumie są tury tych zombie. Ooo, poczekaj, nie rozpędzaj się. Nie spędzaj się, bo tu w ogóle robi się najciekawiej na świecie, ponieważ to może jednak być błąd, o czym powiem, ale z takiego... Chodzi mi o wielkość gry. Bo to jakby nie jest gra niszowa, nie jest to mała produkcja, nie jest to gra indie. Tylko jest to dosyć spory tytuł. No nie jest to AAA, ale taki pośredni. Wydaje mi się, że w takim segmencie i z takim rozmachem nikt jeszcze nie zdecydował się na zrobienie tego typu gry.

O tym jeszcze za chwilę nieco więcej opowiem. No ale właśnie ta... Zbitka rzeczy, które działają w innych grach w takim miksie, jaki został zrobiony w Toxic Commando jest... Dziwnie fajna. Działa to połączenie zaskakująco dobrze, że naprawdę chce się w to grać. Bo ja muszę przyznać, że byłem nieco sceptycznie nastawiony do tego tytułu. Że tak zobaczyłem, no i oczywiście gra o zombie, to stwierdziłem, że dam szansę. Bo jak wiecie, albo nie wiecie, jestem gigafanem trybu zombie w Call of Duty, który to tryb w tym roku, no nie będę... Może nie będę do niego wracał. Czasem zdarza mi się jeszcze w niego zagrać.

Ale nie była to najdłuższa przygoda z zombiakami, jeśli chodzi o Call of Duty w moim wydaniu. No to tu, no właśnie jest jakiś taki vibe. Fajności w tym wszystkim. Że coś się wydarzyło nowego w tych grach. Że ten, no właśnie twist tego, że możesz z czterema ziomalami sobie pobiegać po w sumie takim półotwartym, znaczy otwartym świecie w ramach tej mapy. O wiem! To jest taki single player'owy Battle Royale PvE z zombiakami. O! Już tłumaczę powoli. Czyli wyobraźcie sobie mapę z Battle Royala, na którą zostajecie wrzuceni z drużyną, ale jesteście tylko wy i przeciwnicy PvE. No i tyle. No więc jak już zostajecie wrzuceni na tę mapę, to się okazuje, że ta mapa jest dosyć spora.