Battlefield 6

Mimo, że ja w piątkę zagrywałem się długimi... No może nie latami, ale kilka fajnych miesięcy spędziłem z Battlefieldem 5, bo to był taki bardzo, bardzo mi leżały mapy do Battlefielda 5. Ta rozgrywka trochę przyspieszyła względem jedynki, ale nie była jeszcze taka nowoczesna, wszystko tam się tak toczyło. Po czym przeskoczyliśmy do Battlefielda 2042, który w ogóle przenosił nas z tego Battlefielda piątki do czasów nadnowoczesnych, w których to pojawiły się wingsuety, trochę takie wiesz, była to trochę próba przejęcia graczy z Call of Duty.

No i trzeba powiedzieć, że ta wojna na styku Battlefield, Call of Duty toczy się od, no przeszło, nie wiem, no 20 lat, może nawet i więcej. Zawsze było tak, że ludzie szli albo w stronę Call of Duty, albo w stronę Battlefielda. O tyle, o ile Battlefield, mimo tego, że zmieniały się czasy, w których on był umiejscawiany, o tyle sama rozgrywka w Battlefieldzie była dosyć spójna. Znaczy, mieliśmy najprzeróżniejsze tryby w tym Battlefieldzie, robiliśmy drużyny, mieliśmy gigantyczne takie operacje, które tam się gra po 40 minut, mieliśmy też takie bardzo proste tryby, gdzie tam przejmij, zabij, odbij, coś tam, no bardzo proste. O tyle... W Call of Duty rozgrywka była o wiele szybsza, zawsze dużo się działo, dużo się zmieniało, szybko się levelowało.

Druga strona tego samego pola, czytaj, żołnierze biją się na bitwie. I same te mapy były takie rewolucyjne pod względem na przykład budynków, które się niszczą w czwórce. Dokładnie. To o tym warto pamiętać, że jednak Battlefieldowi zawsze było trochę bliżej do No trochę symulacji, ale też nie do końca, bo nadal jest to gra bardzo mocno arcade'owa, ale nie aż tak zręcznościowa jak Call of Duty. No więc w 2042, no sytuacja trochę wywróciła nam się do góry nogami. No bo dostaliśmy coś, co już chyba za bardzo szło w stronę koda i to się hardkorowym graczom Battlefielda nie spodobało. Tam mankamentów było oczywiście trochę więcej, bo samo to umiejscowienie tej gry w tym roku 2042 było po prostu dziwaczną decyzją jak na Battlefielda.

I co ciekawe, ja już mówiłem, że z tym battlefieldem to trzeba ostrożnie, nie? Już kiedyś wspominałem, gdy zapowiadałem, że zapewne będziemy mówić o battlefieldzie, to mówiłem, żeby sobie powściągnąć tam te konie, wodze, fantazji. Bez priorderów. Spokojnie, tak? Bo tu nie wiadomo, co się wydarzy. Jakżeż, panie Kubo, się myliłem. Jakżeż się myliłem i bardzo się z tego powodu cieszę. Więc muszę się przyznać, że odwlekałem delikatnie moją przygodę z Battlefieldem 6. Dostałem go, zainstalowałem, pojechałem w góry na weekend, bo jeszcze miałem wyjazd w góry. Nie odpaliłem go przed wyjazdem, bo się bałem. Po powrocie dwa dni kończyłem Ghost of J.A.

I tu się będzie, że te mapy będą się dokładać, między czego będą dodate. No jakby tak ten battlefield działa. Ale nie zmienia to faktu, że rozgrywka na premierę dowozi. I ta rozgrywka jest tak wciągająca, że nie chcesz z niej wychodzić. I to jest w tym wszystkim przerażające. Że ja mimo tego, że jestem już graczem, który trochę odchodzi w ostatnich latach od multiplayerów, zauważyłem, że nie sprawia mi to takiej przyjemności. Na przykład nie wiem, czy będę grał w najnowsze Call of Duty. Bo szczerze mówiąc, chyba już po prostu mi się nie chce. O tyle... No Battlefield rozgrywkowo dowiózł w pełni i znów mam te ciarki takiego, wiesz, chęci powrotu do gry. Zagrania kolejnej mapy, zrobienia nowej rzeczy.

Już daj mi po prostu tą broń, którą grałem, już idziemy, robimy. Ale poszedłeś po tą herbatę, wróciłeś i załadowałeś mecz. Tak, tak, dokładnie. Więc Battlefield 6 to jest coś, co z czystym sumieniem polecam nie tylko fanom, ale tym, którzy być może będą się przenosić z Call of Duty do Battlefield. W ogóle fanom strzelanek. Jest to kawał fajnej gry. Powinienem wspomnieć o singleplayerze. Ale umówmy się, single player w tych grach już jest tylko dodatkiem. Powiem wam, że jest fajnym dodatkiem w Battlefield 6. To podzielone głosy były. Tak, jest okej. Znaczy, słuchaj, nie o to chodzi w tej grze. Jest, bo jest. Możesz se zagrać, nie musisz. No ale na przykład w czwórce... Dobra, to było 15 lat temu. Kuba, już nikt nie pamięta.