Sarmacka Polska bez mitów. Codzienne życie w dawnej Rzeczypospolitej

Międzywiejski, trudno powiedzieć szlachetycki, skoro w zajeździe jest kilkoro szlachty, a reszta to są ich poddani, którzy w ramach pewnych zobowiązań muszą iść ze swoim panem, żeby pognębić sąsiadów zamiędzy, bo im zaszli za skórę, bo stratowali uprawy, co przyspieszyło widmo głodu przednówkowego. To tam się przypadkowo odbije taka codzienność, że dzień przed zajazdem i dzień po zajezdzie też jest normalny dzień i coś tam się robi. Kontekst wypowiedzi i przesłuchania sądowego to nie jest tylko detaliczny opis morderstwa, które miało miejsce, czy kradzieży, ale taka osoba w sądzie pokazuje całe swoje tło. Jak ktoś chciałby pisać książkę o przemocy, to się skupi głównie na tych realiach, które miały miejsce podczas dokonania przestępstwa.

Nie wyróżnięto nam elity. Ona oczywiście wykrwawiała się w powstaniach, w wojenkach międzywiejskich. Tego stanu szlacheckiego było coraz więcej. Im bliżej XIX wieku, to coraz więcej rozrzedzały się doły społeczne szlachty. Ona coraz częściej pracuje fizycznie. Ale jednocześnie łączy się z mieszczaństwem, z chłopstwem i przez XIX wiek ten proces trwa, te nadwyżki, szlachty idą do miast, tworzy się proletariat i warstwa tych bardziej mieszczan sięgających ku bardziej zawodom wymagającym wykształcenia, czyli burżuazja. Problemy społeczne niekiedy ze znacznym opóźnieniem, jak kwestia uwłaszczenia, zniesienia podaństwa są załatwiane. Czy nadanie ziemi chłopom, reforma rolna i w ten sposób dryfuje ta