Przyjemności jesieni '26

Najciekawiej jak umiem. W tym odcinku z dumą mogę wam powiedzieć, że miał już premierę audiobook Dzieci z Hamamatsu autorstwa Kamochi wydany przez wydawnictwo Tatarak, który nagrywałam w sierpniu czy we wrześniu. I ja przeczytałam tego audiobooka swoim głosem w mojej interpretacji. Poleciałam do Polski na początku września i dwa dni swoim głosem interpretowałam historię Laury, albo inaczej Rory, która przeprowadziła się z rodzicami do Hamamatsu w Japonii, do zupełnie nowej kultury, z zupełnie innym przedszkolem, jedzeniem i tradycjami i jakie miała przygody. To jest w ogóle niesamowita przygoda dla mnie z tym i świetna historia, więc opowiem wam, jak się to w ogóle przydarzyło, bo to jest historia o sympatii, o jakimś połączeniu wrażliwości, o połączeniu pokoleń, o nadziei i jakiejś też chyba sprawczości.

I ten projekt miał w sobie mnóstwo też takich Wspaniałych zbiegów okoliczności, bo no nie wiem jak inaczej to nazwać, że na przykład akurat w tym terminie, w którym ja byłam w Warszawie w studio nagrywać, dosłownie jakieś 5 km dalej była sama autorka Kasia i jej córka, czyli główna bohaterka tej powieści, która się do mnie odezwała oraz Tatanek. No całą rodziną byli i udało się im wpaść do studia i zrobić sobie wspólne zdjęcie razem i napić się kawy, a oni na co dzień mieszkają w Berlinie. I akurat spali tak blisko studia i byli na zjeździe rodzinnym i w tych akurat dniach, w których ja byłam. No to było wspaniałe doświadczenie i dziewczyny z wydawnictwa Tatarak wspaniałe też wpadły i właśnie Kasia z jej partnerem, którzy przyszli się przywitać, wspaniali i studio wspaniałe i to, że nie straciłam głosu też.

No i innych tego typu rzeczy. No i uznałam, że skoro sprawia mi przyjemność wyklejanie tej mojej kroniki rodzinnej i robienie kartek okolicznościowych, to na pewno moje koleżanki też będą chciały się choć raz tak porelaksować, bo zawsze wszyscy mówią, o Jezu, jakie fajne, też tak chcę sobie wyklejać. No więc powiedziałam, słuchajcie, wbijajcie, robię szarlotkę luksusową Babci Anielci, Kupiłam picie gazowane, lemoniadę drogą, więc będziemy się luksusować. Zapewniam kleje, nożyczki, drukarkę z papierem do zdjęć. Możemy wyklejać co tylko chcecie i możemy używać, możecie używać wszystkich moich zeszytów z naklejkami i wszystkich moich materiałów i gazet i stążeczek i co tylko mam. A kochani, jest to już kolekcja bogata, bym powiedziała. Nie wiem, jak ja się będę wyprowadzać z Islandii finalnie, to musiałabym kontener brać, nawet nie tylko na same meble, bo meble tu zostawię po prostu w chacie na wynajem, ale nie odkupię sobie przecież tylu wspaniałych papierów.

Nie wiem czemu ten półbrat mi tak gdzieś przepadł. Jest powieść o tym samym tytule, ale to nie jest serial na podstawie powieści. Jak ja w niego kliknęłam, to oczekiwałam, że to może być właśnie ta adaptacja, ale nie jest. Wybitnie zagrany! Wspaniale! Naprawdę, gra tam ten sam aktor, który grał w jednym z moich ulubionych filmów, zresztą też świetnym na jesień, czyli Billy Elliot, a ten aktor się nazywa Jamie Bell, ale to wiemy, że to jest dobry aktor. Ale jego brata! Czyli tego półbrata. Gra ten typ z Reniferka, który bez skitu, ja nie poznałam go w ogóle, co za metamorfoza jest. Genialna rola, po prostu genialna, kurwa.

Serio pozostawiła mnie parę razy z rozdziawioną buzią. Absolutnie fenomenalnie poprowadzony serial opowiadający o relacji łączącej dwóch przyrodnich braci na przestrzeni 40 lat. Gdy to właśnie ten brat Ruben, czyli ten od Reniferka, bardzo dawno niewidziany, skonfliktowany z tym bratem, pojawia się na jego ślubie i spuszcza mu tam pier... I z tym was zostawię. Co się działo między nimi przez te 40 lat? Jakie oni mają tło rodzinne? W jakich czasach dorastali? Jakie mieli wzajemnie na siebie wpływ? Fantastyczne, wspaniały scenariusz, wspaniały serial. Dawno nie widziałam nic tak dobrego, Przyjemności jesieni

I on mi się na przykład za bardzo nie sprawdził. Strasznie gówniane te zdjęcia z Nowego Jorku z niego wyszły i cieszę się, że wzięłam, po prostu robiłam też normalnym później tym, normalnym telefonem, bo no kurde, jakbym robiła, polegała tylko na, podczas tej mojej wycieczki tylko na tym Camp Snapie, no to pewnie wyszłyby, no mało bym miała zdjęć i wszystkie byłyby ciemne i gówniane, ale zobaczymy jakie oko będzie miała sześciolatka. I ostatnia, absolutnie musiała się tu pojawić. Przyjemność kulinarna, czyli słynna szarlotka luksusowa babci Anielci. Kiedyś byłam u dziadków parę lat temu w mieszkaniu i ten przepis był przyczepiony magnesem do lodówki, pisany pismem babci. I odkąd go wrzuciłam na Instagram te parę lat temu, myślę, że z sześć, to wiem, że wiele osób go robiło.