Pociąg do Polski

I mimo wszystko często jeżdżą samochodami, zamiast się wpakować do pociągu, byle jakiego, nie dbać o bagaż, nie dbać o bilety, jak śpiewa nasza ukochana Marela Rodowicz. Chyba tylko raz w ciągu miesiąca mi się zdarzyło takie spore opóźnienie w stylu 120 minut, to akurat pociąg Natalii z Warszawy do Olsztyna do moich rodziców się taki trafił. Ale co kocham w pociągach? Po pierwsze, to, że są, a na Islandii nie ma. Po drugie, że można jechać i czytać książkę, a że ja lubię czytać, dużo czytam i niektóre książki są dostępne tylko w formie fizycznej, a nie do słuchania, no to bardzo to jest dla mnie wygodne, że nie muszę sama prowadzić. I po trzecie, Wars. Jedzenie w Warsie. Pierogi z Warsa.