Mongolia - życie na uboczu

Myli się ten, kto myśli, że życie w jurcie musi oznaczać życie skromne i pozbawione dostępu do cywilizacji. Prąd? Nad jurtą ustawione są panele słoneczne. Telewizja? Antena satelitarna. Internet? Tam, gdzie jest zasięg telefonii komórkowej, w jurtach jest też i internet. Ale czy w jurcie tak na oko mieszczucha, w miejscu, które można opisać jako jedną z piękniejszych końcówek świata, człowiekowi się nie nudzi? Żona Lumbengarawa, pani Nerance Cek, na to pytanie nie odpowiada wprost. Kilka wolnych chwil w ciągu dnia spędza na wyszywaniu. Haftuje scenki rodzajowe, no i oczywiście konie.

Wspólny posiłek z podróżnymi nie jest traktowany jako kurtuazja, ale jako naturalny obowiązek. Dziś pani na rance cek przygotowała mięso jaka. Czas opuścić to miejsce. Lubengaraf musi zdążyć przed zachodem słońca przygnać z gór 700 sztuk jaków, koni, krów, owiec i wielbłądów. Ja, zanim zapadnie zmrok, muszę wrócić do miasta.