TOMATO (28) - Starość lub koniec świata | Tomasz Raczek i Marcin Szczygielski rozmowy

A przecież my, jeżeli kogoś kochamy, czy jest nam ktoś bliski i z kim jesteśmy zaprzyjaźnieni, nie chcemy, żeby żył krócej, tak czy nie? A jak ja się odchudzam, to mówisz, ale po co się odchudzasz? Bo ty nie jesteś gruby. On uważa, że jest gruby. On nie jest gruby, bo on po prostu ma brzuch, ale to jest zupełnie co innego. To, że on ma brzuch, to jeżeli on się będzie odchudzał, to on schudnie cały, a brzuch schudnie na końcu. No, na Boga, no po co się odchudzać, jeżeli ty nie masz nadwagi według uwagi. No dobrze. Więc, ale widać, że mamy zupełnie inne do tego podejście. Mamy. Bo z jednej strony podchodzisz do tego tak trochę romantycznie, do starości, w tych filmach. Te filmy, na które się powołujesz, to trochę tak właśnie pocieszają. Właśnie o to chodzi, że Telma jest takim filmem, który nie pociesza.

Czyli nie po to, żeby wiesz, koniecznie cię zmieniać. Po to, żeby na przykład... Nie, nawet nie uświadomić, żeby po prostu pokazać, że można myśleć inaczej, na przykład. Ale nie żeby cię przekonać, żebyś ty też tak myślał, tylko pokazać, że świat jest bogatszy niż nam się wydaje, na przykład. O to właśnie chodzi, że w prawdziwej sztuce, czy to będzie teatr, czy to będzie malarstwo, nie chodzi o to, że ona ma ci coś pokazać. Ona ma ci otworzyć w tobie klapkę. No to właśnie powiedziałam. Ale to jest zupełnie co innego. Ponieważ ona nie wykłada ci kawę na ławę i nie mówi bądź taki, taki, siaki, owaki. Kawę na ławę to politycy się kłócą w telewizji. Tylko ona pokazuje ci coś takiego, co nagle w tobie odblokowuje pewne jakieś takie ścianki, rozwala w tobie, że ty nagle sobie dokształtujesz, kurczę, no mogę myśleć tak, mogę myśleć inaczej, mogę inaczej obserwować i postrzegać siebie samego i świadoma mnie.

Mają swoje kodeksy i przestrzegają tych kodeksów i mają swoich wytypowanych wrogów, mają swoich bogów i tak dalej. Jeżeli ty się wychylisz, bo myślisz trochę inaczej, to twoi współbańkowicze od razu cię ściągną i sprowadzą do poziomu wspólnego, ponieważ to zagraża bańce. Każdy, kto wychodzi i coś próbuje na swoją rękę sprawdzać albo na przykład mówi, a ja myślę inaczej. To w bańce jest bardzo źle przyjmowane. W związku z tym to poczucie bezpieczeństwa jest bardzo iluzoryczne. I jedno to jest poczucie bezpieczeństwa, a drugie to jest takie poczucie, takie pragnienie, które jest w każdym człowieku czuć się ...lepszym niż inni, w związku z czym my nas słuchujemy i wybieramy sobie te sygnały, czy te informacje, które do nas wycierają z tego całego chaosu, z tej burzy takiej informacyjnej, które nam podbijają nasz bębenek i mówią OK, ja miałem rację, ja myślałem, że tak jest i tak jest właśnie.

Ale wiesz, jak potem patrzyłem, kto łyknął to na tych miast i wiesz, patrzę, Tomasz Lis, patrzę, Roman Giertych. Patrzę, uznani dziennikarze Gazety Wyborczej, TVN24. No kurczę, to są ludzie, których ja słuchałem zawsze, może nie Giertycha, bo jemu to pamiętam, z jakiej partii on przyszedł. I generalnie, jak był ministrem oświaty, to był, nie daj Boże, nie wiem czy nie gorszy od Czarnka. Tak, teorii Derwina. Dąbrowicza wyrzucił. No to wszystko pamiętamy. Dąbrowicza bym jeszcze wybaczył. Ja bym nie wybaczył. Ale nie teorie ewolucji, tak powinien. No krótko mówiąc, to wszystko pamiętamy, więc tu ja się jakby nie dziwię.