NASZA REWOLUCJA (2026) | recenzja Tomasza Raczka
moja ocena: 5/10
Z punktu widzenia krytyka to jest naprawdę maksymalna pokora, jaką można od krytyka, jakiej można oczekiwać. Otóż to prawo brzmi W każdym filmie, nawet najgorszym, może zdarzyć się jedna scena, jedno ujęcie, jeden fragment dialogu, jedna rola warta tego, żeby obejrzeć cały film. No i to prawo pasuje do naszej rewolucji, bo niewątpliwie tym argumentem, oprócz tego wszystkiego co mówiłem dotąd, tym głównym są kreacje dwojga aktorów. To znaczy mamy Arkadiusza Jakubika, który gra Jacka Kuronia i mamy Magdalenę Popławską grającą Gajkę.
Oni grają wyśmienicie. Co prawda Jakubik nie jest podobny do Kuronia. Tak z grubsza go w charakteryzacji przypomina, ale z grubsza, bez przesady. Tylko, że on gra w taki sposób, że my zapominamy o tym, że nie wygląda dokładnie tak jak Jacek Kuroń. I to przestaje bardzo szybko mieć znaczenie. Natomiast Magda Popuławska, o której ludzie znający Gajkę mówią, że wygląda prawie identycznie jak Gajka, gra tak pięknie i dramatycznie, że właściwie to jest rola do nagrody. Nie wiem, czy w orłach tegorocznych zostanie uwzględniona w nominacjach, ale ja bym ją zgłosił do nominacji i na pewno jest to jedna z najwybitniejszych kreacji tego sezonu w polskim filmie.
Jakubiku i na gajce, czyli Magdzie Popławskiej. I dookoła nich jest taka flauta artystyczna. Wiedzą Państwo, co to flauta? Brak wiatru. To jest taki Żagle są w łopocie. A jak żagle są w łopocie, to co się dzieje z żaglówką? Stoi w miejscu, nie płynie. Bo żeby płynęła, to żagle muszą się wypełnić wiatrem. I wtedy ten wiatr pcha łódkę do przodu. A jeżeli jest flauta artystyczna, to z tego nic nie rośnie ważnego, nowego, tylko tak
Pokazano wszystkie 3 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróżnicy o filmie NASZA REWOLUCJA, opowiadającym o Jacku Kuroniu i jego żonie Gajce. Wyjaśnienie zamysłu filmu i opis jego kontekstu historycznego.
Opis życia Jacka Kuronia, jego roli w KOR-u i przeistoczeniach w Polsce w latach 70. i 80. XX wieku.
Opis konfliktu między Maciejem Pisukiem a producentami filmu, powodującego zmiany w charakterze i tematyce filmu.
Krytyka podkreśla wybitne reprezentacje aktorskie, szczególnie Arkadiusza Jakubika i Magdaleny Popławskiej.
Krytyka podsumowuje film, podkreślając jego potencjał i ograniczenia, oraz daje ocenę.
Osobiste wspomnienia krytyka o swojej znajomości z Żoliborza i spotkaniach z Anna Radziwiłł, która wprowadziła go do grupy konspiracyjnych wykładowców.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
moja ocena: 5/10