Mentionsy Mentionsy
Tomasz Raczek
Tomasz Raczek

NASZA REWOLUCJA (2026) | recenzja Tomasza Raczka

16.11.2026 ·42 min 48 s · 6 rozdziałów

moja ocena: 5/10

0:17 · Wstęp i opis filmu 3

Posłuchajcie dzisiaj o filmie NASZA REWOLUCJA. To jest film, który możemy oglądać w kinach. Wyprodukował go Next Film, czyli polska produkcja, w reżyserii Piotra Domalewskiego, zwycięzcy ubiegłorocznego festiwalu w Gdyni, gdy jego film MINISTRANCI zdobył główną nagrodę. No więc film w reżyserii Piotra Domalewskiego, ale tym razem nie on i nie jego nazwisko okazuje się tu najważniejsze. Najważniejsi są bohaterowie, bo film jest rodzajem biopiku opowiadającego historię nie całego, ale dużej części życia Jacka Kuronia i jego żony Gajki.

I tak naprawdę więcej nie mogę powiedzieć, ponieważ zamierzenie początkowe było bardzo wyraźne i mógłbym tu dalej iść w stronę związku pomiędzy Jackiem a Grażyną, czyli Gajką i opowieścią na temat tego, jak osobiste życie I wielka miłość, która w nim wystąpiła, oddane są na rzecz potrzeb publicznych, życia społecznego, życia politycznego i to oddane przez dwie strony zgodnie, bez oskarżania się o to, że coś się dzieje Taki prawdopodobnie był zamysł początkowy filmu, ale nie taki jest jego kształt.

Kolein historii. A już w te kolejny Polska weszła i mogła nimi dojechać wyłącznie do zmiany systemu. I to się stało, jak pamiętamy, w 1989 roku. I w tym wszystkim obecny był Jacek Kuroń jako jedna z osób o dużej sprawczości. Był członkiem KOR-u, najpierw był potem działaczem i uczestnikiem wszystkich przemian, no a do pewnego momentu, do początku lat 80-tych towarzyszyła mu w tym żona Gajka, która po prostu W pewnym momencie ciężko się rozchorowała i opuściła Jacka, zmarła, zostawiając go w rozpaczy.

5:12 · Historia Jacka Kuronia 4

To było coś logicznego i tylko dla człowieka, który ex post, czyli jest dużo młodszy z dzisiejszego punktu widzenia, a raczej z dzisiejszych podręczników, czy też z dzisiejszych interpretacji różnych polityków albo naukowców związanych z różnymi frakcjami politycznymi, czerpie wiadomości o tym, co było wcześniej. Ale w praktyce to nie wyglądało tak prosto i nie było zero-jedynkowości. Natomiast ta uczciwość, prostolinijność i szczerość Jacka Kuronia były niepodważalne, były oczywiste, były widoczne na każdym kroku jego działalności, także w relacji osobistej, relacji małżeńskiej z Gajką.

To było takie małżeństwo, które od początku do końca kochało się. To było takie małżeństwo bezrozwodowe. Bez obaw, że jedna strona uzna, że to co robi ta druga strona dzieje się jej kosztem, więc nie chce w tym uczestniczyć. Było odwrotnie. To było niesłychanie wspierające. Pierwszy tytuł tego filmu. Tworzony przez autora pierwotnego scenariusza, o tym będę za chwilę mówił, Macieja Pisuka, brzmiał, bez ciebie mnie nie będzie, bez ciebie mnie nie będzie. Tak powiedział Jacek Kuroń do Gajki, bo sobie zdawał sprawę, jak ważną częścią jego osobowości, jego działalności, jego życia jest Gajka.

To wszystko jest dobrze oddane w tym filmie i jest sporo polityki, zresztą nie dałoby się wyfiletować tej opowieści o miłości z polityki, która była częścią ich miłości również, ale wydaje się, że nie tak to było napisane i to jest oczywiste, ponieważ Pod tym filmem nikt się nie podpisał, jeśli idzie o scenariusz. No bo oczywiście Piotr Domalewski firmuje reżyserię, on ten film wyreżyserował, chociaż też nie od początku. Bo na początku miał to zrobić Bartosz Kruchlik, który zaczął robić ten film. No i doszło do nieporozumień. Doszło do nieporozumień na etapie scenariuszowym z Maciejem Pisukiem, który bronił swojego scenariusza właśnie zatytułowanego bez ciebie mnie nie będzie skoncentrowanego na losach tej pary Jacka i Gajki i wszystko pokazującego z ich strony.

On nie tylko nie zgodził się, żeby ostatecznie jego nazwisko było podpisane pod filmem, ale złożył protest w tej sprawie i odbyła się na łamach mediów polemika pomiędzy Maciejem Pisukiem, czyli scenarzystą, Robertem Kijakiem, czyli producentem. Więc PiS-uk był zirytowany, że gdzieś rozbita zostaje ta historia miłości i wsadzony ten element społeczno-polityczny, co się jego zdaniem odbiło na postaci Gajki, która Tak, moim zdaniem to ona miała być główną bohaterką tego filmu w zamierzeniu Pisuka.

20:07 · Konflikt scenariuszowy 4

Z punktu widzenia krytyka to jest naprawdę maksymalna pokora, jaką można od krytyka, jakiej można oczekiwać. Otóż to prawo brzmi W każdym filmie, nawet najgorszym, może zdarzyć się jedna scena, jedno ujęcie, jeden fragment dialogu, jedna rola warta tego, żeby obejrzeć cały film. No i to prawo pasuje do naszej rewolucji, bo niewątpliwie tym argumentem, oprócz tego wszystkiego co mówiłem dotąd, tym głównym są kreacje dwojga aktorów. To znaczy mamy Arkadiusza Jakubika, który gra Jacka Kuronia i mamy Magdalenę Popławską grającą Gajkę.

Oni grają wyśmienicie. Co prawda Jakubik nie jest podobny do Kuronia. Tak z grubsza go w charakteryzacji przypomina, ale z grubsza, bez przesady. Tylko, że on gra w taki sposób, że my zapominamy o tym, że nie wygląda dokładnie tak jak Jacek Kuroń. I to przestaje bardzo szybko mieć znaczenie. Natomiast Magda Popuławska, o której ludzie znający Gajkę mówią, że wygląda prawie identycznie jak Gajka, gra tak pięknie i dramatycznie, że właściwie to jest rola do nagrody. Nie wiem, czy w orłach tegorocznych zostanie uwzględniona w nominacjach, ale ja bym ją zgłosił do nominacji i na pewno jest to jedna z najwybitniejszych kreacji tego sezonu w polskim filmie.

Dzieli rząd i każdy sposób jest dobry, żeby osiągnąć cel. To są wszystko stare, dobre, dobrze znane zasady, okrutne, bezwzględne, wykorzystujące słabość charakterów ludzkich. No więc na tym tle Jacek Kuroń i Gajka jawili się jak para aniołów. I trochę takie wrażenie mamy po filmie NASZA REWOLUCJA i to niewątpliwie jest dobre, a że jest też takie wrażenie, że ten film mógł być lepszy, że ten film mógł robić większe wrażenie, że ten film mógł być z punktu widzenia artystycznego osiągnięciem, mógł być ważniejszy, mógł zdobywać nagrody.

Tak. Trzeba iść, trzeba zobaczyć i myślę, że wiele osób, szczególnie te, które pamiętają tamte czasy, wzruszy się mocno nawet chwilami, ale losami Gajki i Jacka, a jeśli idzie o obraz tamtej Polski, to powie No w sumie jest to uczciwie pokazane. Tak było. Nie ma kłamstwa. To też jest bardzo ważne w filmie o Kuroniu, który był szczery i który był prawdziwy, żeby nie było kłamstwa. I tu nie ma kłamstwa. Tu tylko jest trochę takie niezdecydowanie. Niezdecydowanie co jest ważniejsze. Niezdecydowanie Co powinniśmy pokazać, żeby oddać sprawiedliwość Kuroniowi, ale i jego roli w państwie polskim na tym etapie przeobrażania się z komunizmu w demokrację parlamentarną.

Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.