Idę do kina...z Witoldem Szabłowskim | Ekran Tomasza Raczka

I znowu jestem w Kinotece, bo zaprosiłem do kina ciekawego gościa. Witold Szabłowski. Dzień dobry. Autor książki, która właściwie tu właśnie w kinie powinna zostać omówiona. Kucharze dyktatorów, tak wygląda ta książka, nie tylko jest do czytania po polsku, ale w różnych językach, a wydanie amerykańskie, wydane kilka lat temu, zrobiło taką sensację w Stanach Zjednoczonych, a New York Times napisał taką recenzję, że zwrócili się do Ciebie producenci filmowi, żeby to sfilmować.

Dobrze, to teraz chciałem zapytać Cię o kolejną rzecz związaną z Tobą, która jest dla mnie zaskakująca, mianowicie Twoja miłość do Turcji. Wiem, że studiowałeś też w Stambule. Wiem, że pracowałeś dla CNN Türk, czyli tureckiej agendy CNN-u i że uwielbiasz Turcję. Dlaczego? Skąd ta miłość do Turcji? Czy masz w rodzinie może jakieś geny tureckie? Podejrzewam, że mogę mieć jakieś tatarskie. W ogóle to było dla mnie wielkie odkrycie, że byli Tatarzy, którzy mieli na nazwisko Szabłowski. Był słynny dowódca z czasów króla Sobieskiego Lechtezar Szabłowski, ale nie mam pojęcia, czy jestem z nim w jakikolwiek sposób spokrewniony. Natomiast trafiłem do Turcji mając lat dwadzieścia kilka na jakiś wyjazd studencki

I masz do tego zabawy, wiesz. Witoldem Szabłowskim Byłem w Kubie i ponieważ sam na studiach bardzo dużo jeździłem autostopem, to był taki moment, kiedy się wydawało po raz pierwszy, że Fidel jest o krok od śmierci i trudno się na Kubie zbierało materiały, bo za każdym chodziła za tobą bezpieka i ja widziałem, że ci ludzie cały czas gdzieś tam mnie obserwują.