Odcinek 158 - Tańczę, tańczę i co dalej?

Pytanie może bardziej o to, o tych wytrwałych, którym po prostu jest szkoda, a już to się gdzieś zatraciło, albo osoby właśnie w procesie rozwoju, które... szukają challenge'u, szukają jakiegoś wyzwania, które właśnie sprawi, że im się będzie chciało, że to jest tak trochę, jak wpadasz na super pomysł, to masz takie, Jezus, nie mogę doczekać, aż to się wydarzy, nie? I właśnie ten, to poczucie sensu, jakiś taki mini nawet wyzwanie, bo nie nazwijmy tego celem, bo wiem, że słowo cel jest jakiś przeklęta i nikt nie lubi, cele są straszne, praca nam to wszystko zepsuła i tam są cele sprzedażowe i nikt tego nie lubi, Ale jak my pomyślimy o tym jako o wyzwaniu, to to będzie coś, co da nam też sprawić trochę, że jakaś adrenalinka się pojawi, nie?

Czyli my nie stajemy się pewni siebie, stając z kanapy, czyli dobra, to teraz jestem pewna siebie, tylko ja najpierw się muszę odważyć, coś zrobić, żeby tą cegiełkę do pewności siebie dorzucić. Czyli to tak trochę ja to porównuję do jazdy samochodem, że my się nie nauczymy, nie poczujemy dobrym kierowcą, jeśli nie wyjeździmy odpowiedniej ilości godzin samochodem, nie będziemy mieli stłuczki, bo to jest potem coś, o czym my myślimy, że Jezu, a co jak będzie, więc jak ona się przydarzy, to wbrew pozorom jesteśmy potem jeszcze pewniejsi, bo trochę wiemy, czego nie robić. I tak jest z wszystkim, czyli taka pewność siebie na parkiecie, to jest efekt tego działania, efekt tej naszej odwagi do zrobienia pewnych rzeczy, których się właśnie boimy i w ich konsekwencji przychodzi pewność siebie, a nie ona, to nie jest tak, jak my myślimy, że zrobiłabym coś, ale nie jestem pewna siebie.