Odcinek 158 - Tańczę, tańczę i co dalej?

W tym moim trudzie sobie ten trud rozłożyłam na trzy. I to o to chodzi, że jakbym się przygotowała psychicznie na cztery, to ja bym zrobiła te cztery. Ale on już powiedział, że trzy. No i to tak działa, że jak my wiemy, że to są cztery miesiące, to ja jednak ta moja głowa się na te cztery miesiące deklaruje i gdzieś przygotowuje, nie? Każde to takie jakby przeciąganie albo takie właśnie, że nie wiadomo. To jest trudniej, no po prostu trudniej nam się zdeklarować bez jakiejś konkretnej liczby. I to jest jedna z fajnych na przykład parametrów, że ja sobie zakładam ilościowo coś. To na przykład działa w Duolingo. Na mnie. Znowu na mnie, ale wiem, że dużo osób też siedzi w Duolingo.

Miałam taką sytuację, że poszłam sobie na, chodzę na jogę i stoję przed wejściem i tam jakoś zaczęłam to Duolingo, nie? Bo już kiedyś zaczęłam, strasznie mnie to nudziło. I jakaś babka stoi koło mnie i mówi, o, bo usłyszała powiadomienie. Duolingo robisz? A ja tak. Ona jaki język? A ja no hiszpański. Ale cały czas w tym samym sosie mam wrażenie się. Tapla ona. Tak? Ona mówi, super to jest, ja robię od roku. Ja mówię, no to super. A mówię, no i jak często? Ona nie odpuściła mnie jednego dnia. I jak ona mi powiedziała, że zrobiła rok, ja mówię, no i nie opuściłam ani jednego dnia, po prostu. A potem dołożyłam sobie jeszcze te rozmowy przez telefon. To ja miałam takie coś, co? Że rok? I w ogóle, i nie opuściłam. Ona mówi, tak, wiesz, jak super.

Będziemy czekać na coś na przykład, nie? Już dawno nic nie czekałam na żadne zajęcia, a teraz na nie czekam, bo wiem, że to nawet jeśli to jest właśnie odhaczenie, tak jak w Duolingo kolejnego dnia, to to będzie dla mnie jakaś dodatkowa motywacja, żeby iść. Jeśli idzie zima, śnieg, zimno, w domu można siedzieć, pierniki jeść, czekoladę pić, a tak to, jak my sobie to ustawimy dobrze, to w zależności od tego, jak bardzo chcemy, nie wiem, zrobić teraz dużo więcej, bo wiemy, że potem, nie wiem, jest wiosna, tam jest mniej czasu albo w ogóle coś tam będzie innego, to tak sobie to możemy ustawić i... To nie chodzi o to, że my teraz namawiamy do tego, że każdy pod presją ma sobie poustawiać jakieś cele, wyzwania, cokolwiek i po prostu potem mamu być przykro, bo się nie udało.