Odcinek 139 - Zouk to przede wszystkim ludzie - rozmowa z Dominikiem i Moniką DMZouk

Pięć, siedem, poszło. Kochani, mamy pierwszy raz po prawie czterech latach Tanecznika u nas w studio reprezentantów Zouka. Tutaj jest taki przycisk gdzieś, aplauz, coś tam, krzyki, dodamy go w tle, bo jest to historyczny moment i gościmy u nas Dominika i Monikę. Hello. Cześć wszystkim. I wasza marka, aka Dominiki Monika, aka Dominiki Monika Zouk, gdyby ktoś szukał, którzy przyjechali do nas póki co jeszcze z południa Polski, niedaleko w miarę, ale rzadko ostatnio chyba w Polsce można ich spotkać, nie licząc festiwalu, który w zasadzie dwa tygodnie temu miał miejsce.

Tak, zgadza się. Bardzo śmieszna rzecz jest, że mamy bardzo mało warsztatów w Polsce ostatnio. Głównie prowadzimy warsztaty za granicą, więc to jest dosyć ciekawy moment. Tak, ale akurat dzisiaj jesteśmy też w Krakowie z takiej okazji, że prowadzimy warsztaty w Polsce, więc miła odmiana. Będziemy dzisiaj prowadzić warsztaty w Love to Dance. Także niestety nie zaprosimy na nie, bo już myślę, że odcinek nie zdąży wyjść za godzinę, ale kto się zapisał i wiedział, na co się pisze, no to po prostu jest szczęściarzem. Słuchajcie, gdybyśmy mogli się, oczywiście, że cofnąć nie tyle nawet wstecz, co w tył, bo to przecież tego nie wolno robić, w historii tego, jak się zaczęła wasza przygoda z Zoukiem, myślę, że tam czytałam o tym backgroundzie innych stylów, natomiast jakbyście mogli tak pokrótce opowiedzieć w zasadzie, jak to się stało, że każde z was wylądowało na Zouku.

To ja może zacznę, bo moja historia zaczyna się troszeczkę wcześniej niż Dominika. Ja tańczyłam tańce latynoamerykańskie, później się przeprowadziłam do Katowic na studia. No i musiałam trochę porzucić tą moją formację, w której tańczyłam, więc zaczęłam szukać czegoś nowego, no bo wiadomo, bez tańca nie... Nie potrafiłam sobie poradzić. Zaczęłam tańczyć baciatę, zaczęłam tańczyć trochę salsy kubańskiej, no bo tutaj w Katowicach, no wtedy w Katowicach to były takie myślę główne style. No i w pewnym momencie zobaczyłam, że są warsztaty Zouka. Nie wiedziałam co to jest, ale widziałam, że jest fajna muzyka i machają włosami, więc... Stwierdziłam, że zobaczę, no i poszłam i tak to się zaczęło te 12 lat temu.

Kurczę, przepadłam, naprawdę. 12 lat. 12 lat temu, no. Cudowna przygoda, w ogóle, no, naprawdę jestem szczęśliwa, że trafiłam na te warsztaty, no bo tak to się wszystko zaczęło. Później zaczęłam jeździć po Polsce, po Europie. Zaczęłam jeździć co tydzień do Krakowa, bo to były najbliższe warsztaty gdzieś tam zoukowe i zajęcia, jakie mogłam znaleźć, także co tydzień byłam w Sabrosie w poniedziałki na 4 godziny i później poznałam Dominika. Akurat tańczyliśmy inne style. Dominik był bardziej hip-hopowo, taniec współczesny i hip-hop, także poznaliśmy się w szkole. No i zaprosiłam Dominika na zajęcia z zouka.

Przyszedł. Pierwszy sukces. Poczekaj, dajmy mu to sprostować. Tam na pewno inne. Tylko ja bym chciała dla tych, którzy tylko nas słuchają i nie widzieli wcześniej Dominika i Dominik wygląda jak rasowy wiking. I myślę, że tutaj wiking plus Zouk to jest absolutnie dla mnie fantastyczne połączenie i teraz Dominiku oddaję ci głos. To miał być komplement. Tak, bardzo dziękuję. Więc jeśli chodzi o mnie, to ja zacząłem 20 lat temu. Moja przygoda z tańcem zaczęła się jak zobaczyłem pierwszą edycję You Can Dance. Bardzo zainspirowałem się wszystkimi tancerzami, właśnie głównie hip-hopowymi tam.

No i później poznałem Monikę i Monika pokazała mi Zouka. Na początku chodziłem na zajęcia do Moniki, bo Monika w tym czasie uczyła z innym instruktorem, z innym partnerem. I ty go wygryzłeś? Trochę tak, trochę tak. Widzicie, że warto chodzić na zajęcia. Można kogoś wygryźć. Ale pamiętam, że Zouk był bardzo trudny też dla mnie. Wszystkie kroki, prowadzenie to jest całkiem coś innego, całkiem inny świat niż tańce solo, bo jednak w tańcach solo uczymy się sami, kontrolujemy każdy ruch sami. Są oczywiście formacje, ale głównie uczy się choreografii i jest to o wiele łatwiejsze niż prowadzenie partnerki.

Musicality. Także to była bardzo trudna część dla mnie. No i w sumie tak po roku zaczęliśmy już uczyć z Moniką razem. Prowadziliśmy zajęcia swoje pierwsze tutaj w Katowicach. Zaczęliśmy w Szkole Tańca La Clave i tam uczyliśmy około 5 lat. Prowadziliśmy zajęcia regularne razem. I jakoś po jakimś czasie zaczęliśmy promować się bardziej w social mediach. Dostaliśmy pierwsze zaproszenie na warsztaty tutaj w Polsce i później troszeczkę dalej, tutaj w Europie, gdzieś za granicą. Pamiętam, że nasz pierwszy festiwal za granicą to był w Czechach. Bardzo duży i też popularny festiwal, więc to dało nam bardzo dużą szansę.

I następnie dostawaliśmy zaproszenia poza Europę. No i tak się to zaczęło. I tak skończyliście w Brazylii. I tak skończyliśmy w Brazylii też. Wow. Wiecie co, a możecie nam powiedzieć jak... Albo ile ma taka tradycja zoukowa? Kto wtedy albo kto teraz tworzy tą społeczność w Polsce? Takie główne ośrodki dla osób, które się interesują, ale ja myślę, że tu się nikt nie obraża, bo to tak samo jak wiemy, jakie są festiwale salsowe w Polsce i po prostu to też to nazywamy jakimiś ośrodkami i one mają swoich ambasadorów. Albo też Salsa też ma swoich ojców, którzy być może już nie tańczą, ale nadal są wspominani. To tak samo myślę o Zouku.

Czy możecie jakby tak historycznie polsko na razie na tym gruncie coś powiedzieć? Owszem. Możemy. Nie, nie powiem. Poczytaj sobie dzieczyno. Nie, wydaje mi się, że jakbym miała tak spojrzeć wstecz, to wszystko zaczęło się od Warszawy. Także w Warszawie było pierwsze takie, można powiedzieć, centrum Zouka czy ośrodek. I też pierwszy festiwal. Wcześniej się nazywał Zouk Libre, teraz już znany na całym świecie Warsaw Zouk Festival. Także tutaj naprawdę już paręnaście ładnych lat ten festiwal jest i jest największym festiwalem w Polsce w tym momencie. Więc od Warszawy się wszystko zaczęło i z Warszawy gdzieś tam wiadomo rozprzestrzeniał się Zouk na inne miasta.

Gdybym miała spojrzeć wstecz te 12-13 lat to myślę, że takie ośrodki Zouka no to Na początku był też Kraków, trochę w Łodzi, trochę w Trójmieście. Gdybym miała spojrzeć teraz, jak to wygląda, to myślę, że, nie wiem, czy Dominik się zgodzisz ze mną, oczywiście możesz powiedzieć inaczej, ale wydaje mi się, że największa wciąż Warszawa, Katowice, też tutaj dużo, dużo, dużo ludzi, Trójmiasto wciąż. Kraków troszkę mniej, tak mi się wydaje. Mamy też Łódź. Troszeczkę się w Poznaniu chyba dzieje. Natomiast takie myślę najmocniejsze punkty no to Warszawa, Katowice, Trójmiasto.

Mhm. A takie duże festiwale, jeśli ktoś szuka? Musi być ważna. Aha, jeszcze nie powiedziałam o Wrocławiu przecież. We Wrocławiu też mamy Zouka i też dość sporo. Jeśli chodzi o największe festiwale w Polsce, to nadal największym jest Warsaw Zouk Festival. Drugim myślę co do wielkości będzie Silesian Zouk Festival, to jest festiwal w Katowicach. Później mamy troszkę mniejsze, także mniejsze, czyli tak na 300 osób, może trochę ponad 300. No to będzie festiwal, który my organizujemy z Dominikiem, Katowice Zouk Meetup. Mamy też Wrocław Zouk Festival, mamy gdzieś tam inne festiwale właśnie w tych miastach, które wymieniłam. Albo też weekendery. Dużo się dzieje takich weekendowych rzeczy, gdzie na przykład przyjeżdża jedna para na cały weekend i właśnie gdzieś tam ludzie się uczą.

A tak z czystej ciekawości, bo to w sumie nam się tak wydaje, że Zouk jest takim niszowym stylem, a tu słyszę, że mniejsze warsztaty to tak na czysta osób festiwal. No to na warsztaty w takim razie, takie weekendowe czy jednodniowe, to ile osób przychodzi? To oczywiście zależy. To zależy od, gdzie te warsztaty są organizowane, ale zazwyczaj jest to tak około 70 osób. W takich miastach, gdzie to środowisko jest mniejsze, no to wiadomo, jest mniejsza liczba uczestników. Myślę, że około 40 osób, gdzieś tam 20 par.

No to jest super. I wiem, że masz zaraz myśl, to jeszcze do niej, jakby można było dołożyć to, kto się też przyczynił do wzrostu popularności Zouka w Polsce? Czy są takie pary, są takie osoby, które... Działają tak jakby międzynarodowo też na to, że ten Zouk w Polsce jest, zgaduje, że ma dobrą kadrę, że to nie jest właśnie tak, że musimy zawsze kogoś sprowadzać, bo mamy swoich artystów, kto jakby, no wy, ale kto jeszcze jakby można było do tego dołożyć i też wtedy oddać im jakąś taką część, bo pewnie nie z wszystkimi będziemy się mogli na przykład my mogły spotkać.

Ja myślę, że tutaj można popatrzeć trochę w dwie strony. Pierwsza część ludzi, którzy moim zdaniem mają ogromny wpływ na to, że w ogóle Zouk istnieje i że się rozwija, to są community builders. To są ludzie, którzy są instruktorami Może nie wiadomo światowej sławy i nie jeżdżą po całym świecie, natomiast są to osoby, które naprawdę co tydzień pojawiają się na zajęciach, przygotowują te zajęcia, uczą się, rozwijają się, jeżdżą po festiwalach jako uczestnicy, nie tylko jako nauczyciele. I później tych ludzi zarażają właśnie swoją pasją. Ja zaczynałam jako taki community builder, więc naprawdę wiem, że to jest ogrom pracy i jest to bardzo odpowiedzialne, bo tak naprawdę od tych community builders później zależy to,

Także jakby w pierwszej kolejności ja myślę, że jakby cały szacun i w ogóle to wszystko, co zawdzięczamy, to zawdzięczamy tym ludziom, którzy właśnie często w cieniu gwiazd światowej klasy tydzień po tygodniu swoją pracę wkładają na to, żeby ludzie tańczyli, żeby byli. Więc ich nie wyliczę, ich jest bardzo dużo. Pamiętam właśnie jak my zaczęliśmy budować community w Katowicach, to mieliśmy może trzy osoby na zajęciach i musieliśmy bardzo ciężko pracować, żeby te community się rozwijało. Promowaliśmy Zouka na imprezach baciatowych, gdzie baciata była już bardzo ogromna, tak samo kizomba, więc ludzie do nas podchodzili i się pytali co to jest za taniec, więc mówiliśmy o Zouku, wtedy te osoby przychodziły na nasz kurs.

I to była bardzo ciężka praca, nie tylko przygotować zajęcia, prowadzić te zajęcia, ale też promocja tych zajęć. I ja bardzo szanuję ludzi, którzy do tej pory jakby rozwijają community i nigdy nie wybrali takiej ścieżki, którą my wybraliśmy z Moniką, bo po sześciu latach, chyba siedmiu latach zdecydowaliśmy, że chcemy bardziej podróżować I uczyć na festiwalach, więc musieliśmy zrezygnować z zajęć regularnych, bo po prostu nie mieliśmy czasu na to. Dodatkowo jeszcze mamy praca na pełny etat, więc było bardzo ciężko to pogodzić. Ale tak jak Monika powiedziała, że gdyby nie community builderzy, no to nie... Byłoby bardzo ciężko, jakby te community byłoby bardzo małe do tej pory, więc ja bardzo szanuję osób, którzy wybrali ścieżkę i dalej budują te community i zdecydowali, że trwają właśnie przy tym.

Ja ogólnie jeszcze mam taką właśnie wiadomość dla kursantów, dla ludzi, którzy tak naprawdę... Czekaj, nie musi, bo to będzie nagrywane. Okej, okej. Ja przejdę wam Dominika Krzywo. Dobre, proszę bardzo. Więc ja jeszcze mam taką wiadomość dla wszystkich kursantów, którzy chodzą na zajęcia taneczne. Żeby dostrzegli tak naprawdę, że to nie jest tylko to, co instruktorzy dają na zajęciach, ale to jest to, jak bardzo ciężko pracują, żeby te zajęcia powstały, żeby kursanci mieli okazję być na tej sali, bo to jest ogrom pracy, to jest przygotowanie zajęć, ci instruktorzy się rozwijają na różnych festiwalach, na lekcjach prywatnych. Inwestują bardzo dużo pieniędzy, przygotowują zajęcia poza salą taneczną tak naprawdę, promują się w social mediach.

No bo to są z reguły właśnie ci community builders, I w Zouku mamy takie pojęcie zoukowe community, no to jest nasze społeczeństwo, to jest nasze środowisko. To są ludzie, którymi się otaczamy i my dla tych ludzi robimy rzeczy. My możemy robić dla tych ludzi rzeczy jako właśnie podróżujący artyści. Natomiast nie mielibyśmy do kogo podróżować, gdyby nie cała praca i trud tych właśnie community builders, ludzi, którzy są lokalnie. I którzy często są super pasjonatami, oni się poświęcają dla tego, żeby coś zbudować, żeby to coś, co budują miało jakąś jakość, wartość. I później, żeby taki artysta z zagranicy przyjechał, popatrzył i powiedział, wow, jak wy tu macie fajnie, jakich wy macie fajnych ludzi.

No ci ludzie się nie biorą znikąd. Ci ludzie się biorą przez to, że ktoś kiedyś stwierdził, że chce mieć jakieś community w mieście lokalnym. Szapoba i naprawdę szapki z głów. Tak, my już kradniemy, wiemy to. I to była ta jedna część, a ta druga część, która myślę sobie jest bardziej takimi ambasadorami polskiego Zouka. Zgaduję, że też to są takie osoby, które przywożą też tą wiedzę i też szerzą trendy, ale z drugiej strony też pokazują, ile my jako polski Zouk Community już potrafimy. Tak, no to, no nie chcę zaczynać od nas, ale gdzieś tam faktycznie jeździmy.

Nie no jesteście, musisz od was. Więc let's say Dominik, Monika, no jesteśmy gdzieś tam właśnie takimi podróżującymi poza polskie artystami, ale mamy też wspaniałych artystów. Brian, Kasia w tym momencie są w Trójmieście. I oni nie tylko szerzą miłość do Zouka, ale ostatnio też bardzo działają w środowiskach lambadowych, więc naprawdę cudowni ludzie i też cudowni artyści. Mamy też ludzi w Warszawie, także w Warszawie jest sporo osób takich, które działa gdzieś tam i jeździ, chociażby Patty i Słoniu. Oni też jeżdżą, promują swój bardziej styl organic flow, który jest też jakby na bazie Zouka. Więc też tutaj międzynarodowo działają... Czy zapomniałam o kimś?

Dominik? A mamy, słuchajcie, jest jaką rolę, bo teraz przyszło to do głowy, jak wymieniamy, bo osobami, które promują, to nie są tylko tancerze, są na przykład też DJ'e. Czy w Zouku DJ ma taką, powiedziałabym, renomę, że to jest osoba, która faktycznie tworzy muzykę, tworzy imprezę i trochę tak bym porównała tutaj w Urban Keys, wiemy, że to jest osoba, tak naprawdę tworzą muzykę bardziej. Czy w Zouku się tworzy, czy jednak się odtwarza muzykę? W Zouku się też tworzy, także mamy i takich DJ, którzy tworzą muzykę. Mamy takich DJ, którzy na przykład biorą piosenkę i jakby podkładają beat, żeby był bardziej Zoukowy.

I mamy takich, którzy po prostu grają muzykę nie podkładając. Natomiast tak, też mamy takich DJ, którzy mają też taką już sławę, myślę międzynarodową, chociażby DJ Rafael, który Cudownie gra i też jest zapraszany w różne po prostu miejsca na świecie. Także grał i w Londynie i wiem, że w Izraelu także i w Brazylii ostatnio też chyba jako pierwszy polski DJ w historii Zouka. Rafael grał w Brazylii, także cudownie. Duma narodowa. Przeskok do Brazylii, bo my byśmy się chciały dowiedzieć skąd się ten Zouk wziął. Skąd się wziął i ile i czy my mówiąc Zouk mamy na myśli jakiś jeden styl, a potem cała reszta jakby się rozchodzi na boki i to rozchodzenie się o tym pewnie możecie opowiedzieć, co jakby jest pochodnego Zoukowi, a co jest czystym Zoukiem.

Dobra, to ja jestem nerdem. Dobrze, okej, spokojnie, można teraz pić wodę i kawyczkę. Dominika. Weź sobie chrupkę. Monika po prostu lubi opowiadać tę historię, więc oddaję jej ten głos. Ona się już nauczyła na pamięć. Ja już ją tyle razy opowiadałam. No więc dobra, to zaczynając od początku. Najpierw była Lambada, nie? Więc w Lambadzie... Znaczy się, w Brazylii najpierw tańczyli lambadę. No i to były takie lata osiemdziesiąte. Wtedy też bardzo popularny był zespół Kaoma. Ta lambada jako styl muzyczny w ogóle była taka bardzo popularna na świecie, więc trzeba pamiętać, że były dwie rzeczy. Styl muzyczny lambada i ludzie, którzy tańczyli lambadę do stylu muzycznego, który nazywał się lambada.

No więc zaczęli szukać innego gatunku muzycznego, do którego można byłoby tańczyć lambadę. I pojawił się Karibien Zouk, czyli styl muzyczny z Karaibów. Który jest troszeczkę wolniejszy, troszeczkę inny, ale jednak mimo wszystko ten beat ma dość zbliżony do tych lambadowych. No więc zaczęli puszczać ten Caribbean Zouk na imprezach lambadowych i zaczęli tańczyć lambadę do Caribbean Zouk. I co się stało po jakimś czasie? Zaczęli mówić, że już nie chodzą na imprezy lambadowe, tylko zaczęli chodzić na imprezy zoukowe, na których tańczyli lambadę do zouka. Z tym, że jest też środowisko ludzi we Francji, którzy mają swój taniec narodowy, który nazywa się Zouk. No więc jak ten taniec, jakby jak to środowisko po prostu usłyszało, że w Brazylii mówią, że tańczą Zouka i oni zobaczyli jak to wygląda, to mówią halo, to nie to, nie tańczycie Zouka, w ogóle co wy robicie, nie możecie tak nazywać.

Zouk to jest nasz taniec, no więc... Środowisko tutaj brazylijskie stwierdziło, no dobra, to my zaczniemy tańczyć zouka brazylijskiego. I stąd... Tak! Tak! No i ma sen! No i ma to sen! Czemu ci odbaciaty, którzy stworzyli sensual? Nie nazwali tego, ale widzisz, no w sumie to wystarczyłoby baciata... To się nazywało chyba Spanish, nie? Espanol czy jakoś tak, nie? Hiszpańska baciata bardziej, a nie sensual. No, baciata jest spania. O, tak było. Ale to chyba był tylko taki krótki trend, bo ten sensual jednak lepiej brzmiał. Także mamy nasz Zouk Council i oni tam mieli debaty, jak to nazwać. Ostatecznie były propozycje Zouk Lambada, Lamba Zouk i tak dalej.