TW: Lisowska Radek Rak

Ostatnie pytanie właśnie odnosi się do ojcostwa. Ja w ogóle byłam u was raz w domu i raz Basia była u mnie i to, co mnie absolutnie urzekło, to to, jak wy traktujecie swoją córkę, że ta miłość, która się tak z was wylewa, jest to absolutnie urzekające, już pomijając fakt, że że Ireka jest przecudownym dzieckiem i wygląda jak aniołek barokowy. Chciałam cię zapytać na sam koniec, jak ty się widzisz w roli ojca i czy polecasz sobie zrobić dziecko? Ciągle mam wrażenie, że to co robię jest niewystarczające i z pracą w domu jest ten problem, znaczy na szczęście praca w pisaniu zajmuje o wiele mniej czasu niż praca w weterynarii.

Ale kiedy masz dziecko na kolanach i dziecko podchodzi do ciebie i pyta, pobawimy się? Albo podchodzi i pyta, z tobą bawić? No to ty tak patrzysz na te papiery, które masz przed sobą i ty wiesz, że masz napisać książkę albo, że masz napisać jakieś coś tam dla kogoś, jakiś artykuł. No ale to co? No powiesz, nie, nie będę się z tobą bawił. No oczywiście, że nie powiesz. I na szczęście kiedy jesteśmy razem w domu, staram się nie pracować popołudniami, ale czasem jest tak, że rzeczywiście muszę. Na szczęście moja żona wtedy ogarnia Irenkę na tyle, że Irenka jest zajęta i nie domaga się tej zabawy.

Kiedy pojawia się dziecko w twoim życiu, to ty tak naprawdę umarłaś i jesteś kimś innym. Narodziłaś się jako nowa osoba i to jest dobre. To znaczy, wydaje mi się, że nawet jakbym miał sobie porównać swoje życie przed tym, jak się pojawiło dziecko, a moje życie po tym, jak Irenka pojawiła się na świecie, to to są dwa zupełnie inne życia. To wiadomo, że mam mniej czasu i częściej jestem zmęczony, a czasem jestem rozdrażniony, no bo wiadomo, że to tak czasem bywa. Ale dobry Boże, w życiu bym tego nie zamienił. To jest coś, co zupełnie odmienia twoje życie. I tamtego życia, kiedy miałem więcej czasu i właściwie mogłem sobie na wszystko pozwolić, to zasadniczo w tym momencie w ogóle nie żałuję.