TW: Lisowska Jakub Żulczyk
Pierwszym gościem nowego sezonu podcastu TW: Lisowska jest Jakub Żulczyk – pisarz, scenarzysta, najbardziej znany jako autor książki i serialu „Ślepnąc od świateł”.Rozmawiamy o Panu Bogu, o dzieciństwie na Mazurach, o „Wzgórzu psów”, reportażach o prowincji i o tym, co ma wspólnego Zybork z bitwą pod Tannenbergiem. O budowaniu poglądów poprzez niezgodę, o roli artysty, który nie jest od „zagospodarowywania potrzeb ludzkich w dopaminowym sensie”, a także o wszystkim, co irytuje mnie w kampaniach antyalkoholowych (spoiler: nie jestem alkoholiczką). Zapraszam!Sponsorem głównym odcinka są Monika i Szymon z Radłowa pod Tarnowem – właściciele warsztatu MM Auto zajmujący się likwidacją szkód komunikacyjnych.Zdjęcia: Małgorzata Kaczkowska & Zuza KrajewskaGrafika: Muzykografika & Mateusz OlechProdukcja: Adam WaleszyńskiWspieraj tworzenie podcastu:https://patronite.pl/paryzewohttps://buycoffee.to/paryzewo/
No i rzeczywiście było coś takiego, że no ja byłem bardzo niepoważnie traktowany na początku, ale też nie sądzę, żeby to było jakieś Bardzo niezasłużone, wiesz, mnie wtedy klasyfikowano jako pisarza takiego młodzieżowego, ale ja rzeczywiście trochę też nim wtedy byłem, nie uszukujmy się, że te pierwsze książki, Zrób mi jakąś krzywdę, Radio Armagedon, to są książki takie dla młodego czytelnika, transmitujące jakieś młode emocje, bardzo młody sposób widzenia świata i tak dalej, ale rzeczywiście... To potem było tak, że ja musiałem bardzo, bardzo mocno dobijać się o poważne traktowanie i od pewnych powiedzmy jakichś tam środowisk nigdy go nie dostałem, bo zanim zostałem jakby dostrzeżony w ogóle jakby tak krytycznie, to osiągnąłem sukces komercyjny i ten sukces komercyjny już w ogóle gdzieś tam może mnie zdyskwalifikował w oczach pewnych ludzi.
I pisać o mnie bardzo różnie na przestrzeni w ogóle lat, wiesz, konkretni krytycy. Do dziś pamiętam Marcin Sendecki. Jak wydałem książkę Radio Armagedon, to on poświęcił całą stronę w przekroju, chyba jedną gwiazdkę dał mi wtedy w tym przekroju, czy półtorej, napisał jakąś taką naprawdę recenzję, że no ja powinienem chyba iść i po prostu zamilknąć na wieki po czymś takim. No pamiętam koniec tej recenzji, taki bardzo w ogóle jakby przykry, że gdzieś tam szerokiej drogi pani Armagedon przyjmie wszystko, nie? I wiesz, no masz dwadzieścia trzy czy cztery lata. No właśnie, jak się reaguje na coś takiego. Nie wychodzi się z domu przez trzy dni? Przestaje się pisać na miesiąc? Wiesz co, ja byłem wtedy tak bardzo w ogóle, to był akurat taki moment w moim życiu, że ja byłem tak bardzo skupiony na tym, żeby się utrzymać i chciałem dalej utrzymać się, robiąc to, co robię, że nie byłem aż jakoś tak strasznie
No to jest właśnie takie, wiesz, grupowe, takie po prostu zbiorowe celowanie taką, powiedziałbym, skondensowaną taką nienawiścią, która jest budulcem, która jest w ogóle formatem do działania, narzędziem do przekształcania po prostu rzeczywistości. Przeczytałam do tej pory dwie twoje książki, Radio Armagedon i Wzgórze Psów i w obu tych przypadkach największymi chujkami okazali się bohaterowie najbardziej nijacy. Nijacy w takim sensie, że tacy nieśmiali, zakompleksieni, wzbudzający sympatię, tacy ludzie duchy. Sam ten Mikołaj we Wzgórzu Psów o sobie mówi, że jestem duchem, jeśli mnie zobaczą, ona mnie wygoni. Ale myślisz, że on jest chujkiem?
Wydaje mi się, że tak, że on jest chujkiem. Tak samo Szymon w Radio Armagedon, że oni się okazali... Szymon absolutnie jest chujkiem, to zgoda, ale Mikołaj... Chodzi mi o to, że to są tacy ludzie, takie dowolne naczynia do wypełnienia, ludzie, których trzeba uratować i w których można wlać bardzo dużo dobra, ale jednocześnie można też w nich wlać bardzo dużo gnoju. Ale Mikołaj też jest ofiarą, nie? To jaki on jest, to widzisz, bo to jest takie znowu oczywiste. Oczywiście, że on na jakimś poziomie jest chujkiem, że jest człowiekiem, który mógł zająć jakąś pozycję i jej nie zajął z jakiegoś powodu. I który mógł jakby wybić się na jakąś życiową niepodległość, a tego nie zrobił z jakiegoś powodu, że nie umiał wygrać jakiejś bitwy. Tylko, że też w tej bitwie, mi się wydaje, on od początku stał na pewnej straconej pozycji.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
TW Lisowska przedstawia gościa, Jakuba Żulczyka, pisarza i autora książki „Ślepnąc od świateł”.
TW Lisowska rozmawia z Jakubem Żulczykiem o kontynuacji jego książki „Ślepnąc od świateł” i planowanej ekranizacji.
Rozmowa o początkach twórczości Jakuba Żulczyka, jego debiucie w wieku 23 lat i sukcesach w literaturze.
Jakub Żulczyk opowiada o długotrwałym hejcie i krytyce, do której był nękany w internecie.
Rozmowa o reakcji na krytykę literacką i staraniach o poważne traktowanie jako autora.
Jakub Żulczyk opowiada o zmianach w krytyce literackiej i oczekiwaniach czytelników wobec twórczości.
Jakub opowiada o lęku przed powtarzaniem się w twórczości i opisuje swoje doświadczenia z kontynuacją swojej powieści.
Jakub wyjaśnia, dlaczego lubi jeździć do małych miejscowości na spotkania autorskie i jak to wpływa na jego twórczość.
Jakub opowiada o reakcjach czytelników na swoją książkę Wzgórze Psów, w tym o znalezieniu wspólnej wspólnoty doświadczeń.
Rozmowa skupia się na krytyce bohaterów książek autora, wskazując na ich słabości i konflikty z samymi sobą. Autor reflektuje nad kwestią dobra i zła, stwierdzając, że kategoria ta jest często rozmyta.
Autor omawia wpływ mediów społecznościowych na kulturę publiczną, podkreślając konsekwencje grupowego zjawiska i jego wpływ na społeczeństwo. Rozmowa również obejmuje krytykę książki Magdy Okraski i analizę podmiotów mediów społecznościowych.
Kobieta i jej gość omawiają definicję feminizmu i analizują sytuację kobiet w polskim społeczeństwie, w tym problem seksualności i hierarchii w pracy.
Kobieta krytycznie omawia narracje antyalkoholowe i ich wpływ na kobietę w domu, podkreślając konflikt między tą narracją a perspektywą terapeutów uzależnień.
Rozmówcy analizują trendy społeczne i ich negatywne konsekwencje, skupiając się na budowaniu osobowości na trendzie i odpowiedzialności za uzależnienia.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Rozmawiamy o Panu Bogu, o dzieciństwie na Mazurach, o „Wzgórzu psów”, reportażach o prowincji i o tym, co ma wspólnego Zybork z bitwą pod Tannenbergiem. O budowaniu poglądów poprzez niezgodę, o roli artysty, który nie jest od „zagospodarowywania potrzeb ludzkich w dopaminowym sensie”, a także o wszystkim, co irytuje mnie w kampaniach antyalkoholowych (spoiler: nie jestem alkoholiczką).
Zapraszam!
Sponsorem głównym odcinka są Monika i Szymon z Radłowa pod Tarnowem – właściciele warsztatu MM Auto zajmujący się likwidacją szkód komunikacyjnych.
Zdjęcia: Małgorzata Kaczkowska & Zuza Krajewska
Grafika: Muzykografika & Mateusz Olech
Produkcja: Adam Waleszyński
Wspieraj tworzenie podcastu:
https://patronite.pl/paryzewo
https://buycoffee.to/paryzewo/