drugie spotkanie

Myślę, że gdyby był wściekły, gdyby miał jakieś poważne ale, pewnie by to powiedział jakoś wyartykułowo. Po prostu rozeszliśmy się z uśmiechami. Boże, co za głupia historia. Tyle dobrze, tyle dobrze, ale ja mam problem z tym brakiem takiej, ja powiem elementarnej kultury, tak mi się wydaje, właśnie takich drobnych gestów, uśmiechu, podniesionej ręki, bo to o nic więcej nie chodzi. No. Bo wtedy masz świadomość, że ktoś zauważył albo swój błąd, Albo, że zrobił coś ktoś niestosownego. Albo nawet sam fakt, że przejeżdżasz samochodem przed pieszymi, przepraszasz ich, a oni też podnoszą rękę, oznacza co? Jest okej, nic się wielkiego nie stało. Nie ma, wiesz, pięści i tej niepotrzebnej wybuchu nerwów i emocji.

Wyciąga coś z plecaka. Nie czerwone kolory. Ojej. Wyciągnął kwiatek. Znaczy reklamówkę, w której prawdopodobnie jest kwiatek. Zgaduję. Chyba kaktus albo jakiś inny. Nie, to nie jest kaktus. Tomek musi już powiedzieć, co to za kwiat, bo ja ją nazwę mam na końcu języka, ale nie wiem, co to za kwiat. Sansevieria. Boże. No i co? Ja jestem influencerem. Mam bardzo dużo Sansevierii w domu i je dzielę na mniejsze. Taką jedną mniejszą przyniosłem. Dobrze. Chcesz ją teraz tutaj rozsadzać? Nie, postawił, bo przygotowuje się do jakiegoś eventu. Chcę ci powiedzieć, że w tej kamerce, która rejestruje nasze spotkanie, bo dla tych, którzy nas tylko słuchają, eksperymentalnie postanowiliśmy się nagrać dzisiaj, być może od razu zamieścimy to i włącznie z nagraniem audy będzie też nagranie wideo.