Zanim powstał "Seks w wielkim mieście". Jak polski hit wyprzedził swoje czasy

I ten mąż ledwo ją zostawia, od razu chce do niej wrócić, tak? Bo po prostu okazuje się, że ten romans, jak już się tak urealni, trzeba za sobą zamieszkać, to jest jakieś bez sensu. Ale żeby nie było, że tylko mówimy o tych miłościach i romansach, to jak pani widzi to tło historyczne? Bo to jest jednak rok 96. I czy ten serial jest aspiracyjny? Bo on opowiada jednak o tych kobietach głównie, które na transformacji zwyciężyły, które się w tym nowym świecie ułożyły jakoś dobrze. O tak, to znaczy to jest fantastyczna stopklatka tego Warszawy tamtych czasów i inteligencji w trakcie Transformacji w klasę średnią. Ten serial jest bardzo inteligencki pod względem takich odniesień kulturowych, językowych.

Bohaterki cały czas, a może tak regularnie, nawiązują na przykład do dzieł kultury wyższej i posługują się takim językiem. Ale jednocześnie jest bardzo dużo... Na przykład to, co jest charakterystyczne... Króciutko, bo nam się kończy czas. To tak zajawię. Alkohol. No tak, tak, właśnie. Tam się pije cały czas. I nawet się jeździ samochodem potem. O Jezu, no to to jest, tak, to to jest bardzo takie nineties. Natomiast pije się cały czas, ale bardzo rzadko pije się wódkę. Ale pani mówi, że ten serial jest inteligencki, natomiast kiedy leciał w telewizji, przed telewizorami się dało nawet 15 milionów widzów, więc pokochali go nie tylko inteligenci, ale praktycznie cała Polska. I można go sobie odświeżyć po tych 30 latach.