Wolność po pięciu latach. Kulisy dyplomatycznej wymiany i uwolnienia Andrzeja Poczobuta

Wcześniej albo później to by się wydarzyło. Niestety zajęło to tak długo, no ale oczywiście bardzo się cieszymy, że jest już wreszcie na wolności i bezpieczeństwie. A czy pani interpretuje to wydarzenie jako gest dobrej woli, czy jednak twardych negocjacji? Nie sądzę, że jeśli chodzi o Łukaszenkę albo też Rosję, że możemy mówić o gestach dobrej woli. Ja podejrzewam, że tutaj ten wyraz jakby on nie bardzo pasuje dla dyktatorów, których mamy. Myślę, że tutaj rola Polski była znacząca. Oczywiście presja, dyplomacja, prace, które którą Polska zrobiła przez te wszystkie lata, jest bardzo ważna. Jest też rola Stanów Zjednoczonych oczywiście, bo wiemy, że John Cole pośredniczył w tym, to jest wysłannik specjalny Stanów Zjednoczonych, więc jakby tutaj negocjacje trwały długo.

Podejrzewam tutaj propagandę, oczywiście białoruska mówi, że od września 2025 roku, natomiast... podejrzewam, że negocjacje trwały o wiele dłużej, bo o poczobucie zawsze się mówiło w Polsce, zawsze mówiły siły demokratyczne białoruskie też, więc to wszystko spowodowało, że na szczęście już go mamy na wolności. To ja zacytuję Johna Cole, Prezydent Trump mówił mi wielokrotnie podczas spotkań, jak dobre stosunki mamy z Polską. Mówił, że tę sprawę trzeba doprowadzić do końca, a Łukaszence mówiliśmy, masz tylu ludzi w więzieniach i co z tego masz? Pomaga ci to, tylko szkodzi twojemu wizerunkowi na arenie międzynarodowej. Czy ma pani teraz poczucie, że wizerunek Łukaszenki będzie nieco bardziej pozytywny na tej arenie międzynarodowej po tym uwolnieniu?