Mentionsy Mentionsy
TOK FM Select
TOK FM Select

"Wchodząc do restauracji powinniśmy być jej gościem, a nie klientem"

22.06.2025 ·17 min 46 s

O tym z czym zmagają się polscy restauratorzy, jak powinniśmy zrozumieć koszty menu, dlaczego jakość jedzenia na mieście znacząco przekłada się na jego jakość, ile restauracji jest naprawdę dobrych i dlaczego mówił doświadczony szef kuchni i właściciel warszawskich restauracji - Jerzy Sobieniak.

TOK FM. Na każdy temat, z każdej strony. Halo, halo. Dzień dobry Państwu. Proszę wybaczyć, bo zagadaliśmy się, nie wiedząc, że wchodzimy na antenę. Jest 12.41, to jest nasz niedzielny magazyn Radia TOK FM. Jerzy Sobieniak jest z nami. Dzień dobry. Witam serdecznie. Szef kuchni, a oznacza to, że jest szefem wszystkich szefów, jak Jurek Jarzyna ze Szczeciny. Zarządzasz szefami kuchni, którzy pracują w restauracjach, w których też masz udziały, ale to tak, żeby państwu nakreślić, jak to wygląda. Ja to mówię, że nawet nie zarządzam, bo szefami kuchni jest ciężko zarządzać, bo to powinny być dyspotycha, donista i egocentryk, a ciężko jest egocentrykami zarządzać. Raczej ja mówię, że jestem takim kuratorem kulinarnym swoich własnych restauracji.

Tak, ale są takie programy, albo cykle, albo audycje w ogóle, kiedy scenariusz wywraca się do góry nogami w związku z rozmową, jaka przeprowadzona jest między prowadzącym, a gościem kuluarowo. I coś takiego, i z czymś takim mamy do czynienia dziś. Umawialiśmy się na to, że porozmawiamy o nowych trendach, o tym jak Polacy grillują, czy rozumieją w ogóle to pojęcie. Czy musi nam się to kojarzyć tylko z węglem, rozpałką i napojami alkoholowymi? A przechodzimy i też obiecaliśmy sobie, że nie będziemy trzymać się żadnego scenariusza, bo wywiązała się między nami dyskusja o tym, że wyjście do restauracji w Polsce staje się czynnością mocno luksusową. Wracamy do czasów, kiedy tylko nielicznych było. Names mentioned.

To prawda, z jednej strony to jest fajne i dobrze, że tak się dzieje, bo to powoduje, że ludzie częściej ze sobą rozmawiają i to społeczeństwo rośnie pod względem takim emocjonalnym. A z drugiej strony, no to co rozmawialiśmy przed chwilą w dzienniku, było słychać, że my uboże jemy. A jeżeli chodzi o ceny w restauracji, to bym powiedział, że paradoks polega na tym, że Pensje poprzez działania nasze rządowe i te minimalne krajowe rosną szybciej aniżeli umiejętności osób, które pracują. A co za tym idzie? Jeżeli mamy osobę na stanowisku specjalistę, to jego pensja ma swoją granicę, ale ta granica jest bardzo bliska granicy początkowej osoby, która przychodzi na stanowisko

Pracy takiej, gdzie nie trzeba wiedzy specjalistycznej. I teraz te podwyżki minimalne idą tak szybko, że nie jesteśmy w stanie wytworzyć w restauracjach tak dużej formalizacji danego zawodu w tym, żeby on miał jakość, za którą można zapłacić. Dlaczego chodzi ci o opisanie tego standardu, który powinien prezentować pracownie? Dokładnie tak. Co za tym idzie, nie mamy dobrej jakości specjalistów tudzież kucharzy, którzy mają świadomość swojego zawodu, bo wykończyliśmy wszystkie szkoły, które świadczyły... Kształciły, przepraszam bardzo, kształciły osoby na takim poziomie, żeby one potem mogły się rozwijać w danym zawodzie. Ten zawód jest mocno niedopracowany na dzień dzisiejszy, biorąc pod uwagę trendy oraz zmiany, czyli wychodzą osoby ze szkoły, które powinny pracować na kuchni, ale nie mają wiedzy, która by im dała możliwości beztresowej pracy, bo jej nie mają fizycznie.

Uczą się rzeczy, które są totalnie zbędne i niepotrzebne, jeżeli chodzi o pracę na kuchni, Czyli waga jajka oraz skład chemiczny tego jajka, tak, to jest przydatna wiedza, ale ona zaczyna być przydatna w którymś momencie. A na samym początku dobrze by było wiedzieć na przykład ile waży jajko, a ile waży jajko kacze, kurze i co można z tym jajkiem zrobić, jaka jest zasadność jego funkcjonowania. A oni się bardziej uczą o wartościach odżywczych, aniżeli o tym. Ale przechodzimy zupełnie do innych tematów. No tak, bo otwieramy dygresję. Zamykam ten temat, tą wypowiedź tym, że osoby, które przychodzą i będą pracować na zmywaku, będą pracować jako pomoc kelnera, ich minimalna krajowa jest taka i pensja wychodzi bardzo podobna do osób, które mają tą wiedzę specjalistyczną, żeby pracować. Więc drastycznie idą pensje do góry, co za tym idzie, menu, które jest w restauracji jest obłożone takimi kosztami, które są niewytłumaczalne dla normalnego gościa restauracyjnego i on nie akceptuje tych cen, nie chce ich zaakceptować.

No ale cennik w menu też stał się relatywnie wyższy. Tak, to prawda. Natomiast jedno z drugim idzie po prostu tu fizycznie w parze. I teraz jakby popatrzeć na tą podstawę, to my nie mamy tego środka. Mamy albo bary, takie rzeczywiście bary-bary, albo mamy restauracje wysokich lotów, które wcale nie są wysokich. Zresztą to bardzo mocno pokazuje... To opakowanie jest efektowne. Opakowanie, tak. Znaczy, tu będę włożył kij w mrowisko. Razem z kapitałem, razem z wojną przyjechał do nas kapitał ukraiński, który przyjmuje częściowo restauracje, otwiera swoje własne biznesy, które były wykreowane, załóżmy na to, w dużych miastach, między innymi tak jak w Kijowie. Kijów jest potężnym. Znaczy, część może nie kojarzy w ogóle, jakiej wielkości jest Kijów i tak naprawdę jakimi...

Co rządzi tym miastem pod względem takim, można powiedzieć, jeżeli chodzi o wydawanie pieniędzy, w jaki sposób do tego ludzie podchodzą? Tam albo jest bardzo bogato, albo jest biednie, ale to bogato jest naprawdę bogato. A to, co jest standardem takich wysokich lotów, czyli mówimy o dobrej obsłudze, o ekskluzywności, To u nas nie ma ekskluzywności. I ten rynek się zbił z tym, że wszedł tutaj myśląc, że Polacy mają tą ekskluzywność. My jej nie mamy. Ona dopiero zaczyna podchodzić pod pewien próg. Ale ekskluzywność w sensie obsługi czy ekskluzywność w sensie oczekiwań? Wszystkiego razem. Wszystkiego razem, bo tak naprawdę okazuje się, że mamy taką dziurę i w jednym i w drugim. Nie mamy środka, czyli nie mamy takiego tak zwanego casual diningu, czyli takiej średniej półki, która jest dla każdego. Czyli przyjdziesz, zjesz dobry obiad z hubowego Kolejny odcinek.

No i tutaj nagle pojawia się właśnie ta trzecia noga, która właśnie do nas przyszła. Czyli osoby, które przyszły z formatami biznesu właśnie, które były na przykład w Kijowie. I potwierali te restauracje, pozbijali się z tym, co tutaj się dzieje. Pozatrudniali też pracowników, którzy poprzyjeżdżali. Tu porobiły się różnego rodzaju enklawy. Polacy doświadczyli nowego formatu i zupełnie innego jedzenia, bo tak jest przez ostatnie dwa lata. Zupełnie inaczej rosną koncepty oraz wymogi tych konceptów. Nie wiem, czy zauważyłeś, że jak się wchodzi do restauracji... Ale to pokryt to kształtuje. Tak, ale wchodzisz do restauracji i te restauracje wyglądają coraz bardziej bogato. Każda kolejna, która powstaje, pompowane pieniądze do środka są przeolbrzymie. Naprawdę, to są pieniądze liczone w milionach. Ale poczekaj, bo też musimy rozseparować tę opowieść na warszawską bańkę i całą resztę.

Mam wrażenie, że w tej chwili mówimy o tej pierwszej. Tak, masz rację. Natomiast dlaczego o tym mówię, do czego dążę? Do tego, że ten kapitał i te pieniądze, które trzeba było wydać na restauracje, gdzieś trzeba odbić. W jaki sposób trzeba je odzyskać? Więc jeżeli się tak bardzo pompuje wygląd restauracji, to co będzie tym napędzało ten teatr potrawy, to wszystko co jest z zewnątrz, no to gdzieś to musi się odbić i na przykład odbija się to na cenach dań. Ale czy taka jest nasza potrzeba? Czego, bo masz doświadczenie i możesz to Opisać na podstawie swojej empirii, czego potrzebuje Polak idący do restauracji, knajpy, no jak zwał, tak zwał, bo nie chciałbym, ma to swoją ścisłą definicję, ale idąc zjeść na mieście.

No to wrócimy do tego, co powiedziałeś na początku. Cera to wróć. Mhm. A jak cera to wróć, to jeszcze zjedz prawillnie i dobrze za rozsądne pieniądze. Tylko kto... I zawsze kryterium ceny? No nie zawsze kryterium ceny, bo jeżeli jest jakość, to zawsze można obronić te parę złotych więcej. Ale kto ci ugotuje to prawillne, dobre jedzenie. Jak to nie ma ludzi, którzy potrafią nie ugotować? Czyli chcesz powiedzieć, i boję się, choć jeszcze nie kończymy naszej rozmowy, że jej puentą będzie to, że płacimy coraz więcej za coraz gorszą usługę, tak jeśli chodzi o serwis, jak i o samo danie. Tak, a jeżeli chcemy zjeść dobrze, albo żeby to była gwarancja tego, że będzie dobrze, to musimy zapłacić więcej, bo ci ludzie, którzy są specjalistami już na jakimś pułapie, gdzie to wcale nie jest jeszcze wiedza specjalistyczna, tylko robią po prostu dobrze swoją robotę.

No to taki posiłek na osobę i rachunek zaczyna się od 100 zł. Czyli trzeba liczyć, że to jest jakieś 600 zł, jeżeli chodzi o taką rodzinę czteroosobową na dzień dzisiejszy. A gdyby chcieć pielęgnować ten rytuał każdej niedzieli, to już wychodzi całkiem sporo. Tak, i to się zmieniło bardzo mocno, ale to tak jak powiedzieliśmy sobie, jest podstawa tego. Nie da się ukryć, że wychodząc do restauracji płacimy za serwis. Rząd wielkości? Jaki to jest odsetek całego rachunku? W tej chwili coraz częściej jest serwis doliczany w rachunkach nie powyżej 6 osób, tylko od 4 osób, a w niektórych nawet po prostu od stolika, więc to jest 10%. Ale nie chodzi mi o tą dodatkową opłatę, która jest wyszczególniona w rachunku, tylko realnie ile w cenie tego, co zostawiamy, jest obsługi.

Wynika z tego, że jeżeli pójdziemy do restauracji i zostawimy 600 zł za rachunek, to chcielibyśmy zjeść dobry posiłek, mieć dobrą obsługę i jak wyjdziemy, to mieć świadomość, że to było dobrze wydane 600 zł. Na dzień dzisiejszy uważam, że to jest taka ruletka, 50 na 50. Pójdziesz do restauracji, zostawisz 600 zł, wyjdziesz zadowolony i często wraca się do tych samych restauracji, bo wiesz, że było dobrze. Bądź też szukasz i odrobinę masz nutkę, powiedzmy tak, adrenaliny i szukasz tych restauracji. Jedna jest OK, druga jest OK. Z mojego doświadczenia na 10 restauracji 3-4 są naprawdę OK, a reszta to jest lekkie nieporozumienie. Ale wiesz, że ty w tej chwili nawet nie uderzasz, ty bijesz, ty kierunkowo celujesz bronią szerokiego zasięgu w swoją branżę.

Tak, to prawda. W stu procentach, i mówię to w stu procentach świadomie, ze względu na to, że jest to związane z kilkoma bardzo prostymi zasadami, które powinny być takim, moim zdaniem, punktem, złotym punktem restauracji. Po pierwsze, gość, który wchodzi do restauracji, to trzeba na samym początku pamiętać, że to jest gość, nie klient. Gość wchodzi do restauracji, decyduje się spożyć posiłek i spędzić swój wolny czas u mnie w restauracji. To już jest podstawa do tego, że należą mu się fanfary. Żyjemy w czasach, gdzie jesteśmy pępkami świata, więc to jest dosyć ciężkie do zrozumienia, ale prawda jest taka, że on zdecydował się pośród wszystkich restauracji, które są w Warszawie, załóżmy na to, czy w jakimś dużym mieście, czy nawet w mniejszym, gdzie ileś jest tych restauracji, zdecydował się przyjść właśnie do mnie zjeść.

To znaczy, że jemu się już należy naprawdę Dzień dobry, witam serdecznie, zapraszamy. Ugościć trzeba, to jest sama podstawa, to nie jest tak, że przyszedł, o przyszedł, trzeba go obsłużyć. Po drugie, to jest sprzedaż oraz sugerowanie sprzedaży, gdzie na dzień dzisiejszy zatrudnia się osoby, które przychodzą jako pracownik, jako kelner, To pytanie, dlaczego oni przychodzą i co, jakie jest ich zadaniem? Ich zadaniem jest sprzedać. Umiejętnie. Umiejętnie to znaczy, że lawirować pomiędzy tym, że są gości, że obsługują gości, obsługują ludzi tak, jakby to by było gościnność, czyli przychodzą do mnie do domu, czyli muszą to robić nienatrętnie, Sprawić, że ktoś się czuje jak w domu, a co za tym idzie zostawi takiej osobie napiwek, a jednocześnie wyda pieniądze i jak wyjdzie będzie zadowolony z tego, że te pieniądze wyda.

Jeszcze zostawi tą opinię, o której mówiłeś. Tak, do tego dojdziemy. A czasy są takie... Przepraszam, bo 59 musimy skończyć, ale to już ci nie przerywam. Dobra, a czasy są takie, że kiedy przychodzimy do restauracji bardzo często nie czujemy się jako gość, nie czujemy się jako osoba, która zostaje obsłużona z atencją, tylko czujemy się trochę jak, odrobinę jak intruz. I też jakość tego, co dostajemy. Często się okazuje, że jak ja otwieram menu, to ja wiem lepiej, co zjem, aniżeli osoba, która mnie obsługuje. Jeżeli ktoś nie ma swoich narzędzi pracy, a ma za to dostać pieniądze, a nie postara się mnie obsłużyć, no to efekt końcowy jest taki, że jestem niezadowolony z tego, co mam. Jeszcze muszę zadać ostatnie pytanie. Czy my powinniśmy zostawiać w restauracjach opinię zwrotną, ale nie w tych opiniach google'owych, tylko face to face, powiedzieć, no nie podobało mi się to, bo jeżeli my się tylko obrazimy na daną knajpę i do niej nie przyjdziemy, to jej właściciel bądź też pracownik pozostanie bez świadomości, co nam nie pasowało.

To już teraz mówię dla właścicieli najlepszą rzeczą, jaka może się wydarzyć, to jeżeli ktoś zostawi prawdziwą opinię i powie, że coś było źle, coś było dobrze, bo to znaczy, że ta restauracja ma możliwość ewaluacji do tego, że będzie lepiej, co jest zdecydowanie lepszym rozwiązaniem, aniżeli zostawianie jej na Google'ach, czyli mówienie, tak, było wszystko w porządku, a potem rzucenie opinii, która totalnie nie pokrywa się z tym, co powiedzieliśmy w restauracji. I w ten sposób wszyscy będą bardziej zadowoleni. Musimy kończyć. Ubolewam, bo temat jest dość szeroki. Bardzo szeroki. Jerzy Sobieniak był z nami. Kłaniam się i do usłyszenia. Serdecznie dziękuję. Smacznego wszystkim życzę.

Pokazano wszystkie 16 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.