Oczy zwrócone na Alaskę. Wnioski po spotkaniu Trump-Putin
Komentarz do spotkania Donalda Trumpa i Wladimira Putina.
że całe to spotkanie opierało się na nieporozumieniu, którego sprawcą miał być Steven Witkow, informujący Trumpa o tym, że Rosjanie powiedzieli mu, że są gotowi wycofać się z obwodu hersońskiego i zaporowskiego, części przez nich okupowanych, w zamian za to, że Ukraińcy się wycofają z niezajętych jeszcze przez Rosjan części obwodu Donieckiego i Ługańskiego, tam głównie obwód Doniecki chodzi. No i to już przypomina trochę Radio Erewan, jeśli to rzeczywiście... Tak, jeśli to prawda, tak. Bo to oczywiście może być poszukiwanie kozła ofiarnego, ale ta wiadomość była bardzo szybka, ona została zdementowana, a rzecz jasna przez Biały Dom, co ją lekko potwierdza, tak?
Ale innego tego Trump na ten temat się nie wypowiadał. Być może w jakichś sprawach się oni porozumieli, ale w jakich to nie wiemy. No Trump z kolei powiedział, że w dwóch. Nie, no przypuszczam, że tu chodzi o zawieszenie broni i sankcje, tak zwane sankcje. Rosjanie się zapewne domagali szybkiego zniesienia sankcji, czego Trump był nie obiecał. Więc to myślę, że to spotkanie niewiele wnosi i dużo pytań się pojawia. Pierwsze to jest to, o którym powiedziałem, czy to nie jest tak, że Trump stracił nadzieję osiągnięcia tutaj szybko czegokolwiek. W związku z tym przestanie się osobiście angażować albo w znacznie mniejszym stopniu będzie się angażował do tego niż do tej pory, co jest wiadomością i dobrą i złą jednocześnie.
bo to oznacza, że wojna będzie trwała. No a z drugiej strony, no... komentatorzy, którzy sądzili, że Trump jest gotów wywrzeć jakąś mocną presję na Ukrainę po to, żeby ją zmusić do dużych ustępstw w stosunku do Rosji, chyba się pomylili. To się nie stało. Nie słyszymy przynajmniej na razie o jakichś tego typu krokach ze strony administracji amerykańskiej, administracji Trumpa. Ton dominujący w różnych komentarzach, poza tymi kwestiami, na które pan zwrócił uwagę, jest też taki, że w zasadzie wygranym niewątpliwie jest Putin, który skądinąd był w lepszym humorze wyraźnie i był taki bardziej energiczny i więcej mówił i dłużej mówił.
Cała kwestia wymiany terytoriów, o której przy okazji tego spotkania już się milczy w ogóle i się nie mówi, poza tą rzutką informacyjną NBC, ale przedtem bardzo dużo mówiono. Trump tam zapowiadał, że Ukraina musi się z tym pogodzić, jakaś wymiana terytoriów i tak dalej. W Kijowie się bardzo tego obawiano, bo nie wiadomo co na co. To się nie dawało w ogóle w żaden sposób skonkretyzować. Sytuacja w gruncie rzeczy Rosji jak wygląda w tej chwili? Rosjanie zaczęli wojnę, której nie są w stanie wygrać.
I prowadzą ją czwarty rok już. Na razie nie są. No tak, ja mówię, do tej pory nie byli w stanie wygrać. No ale biorąc pod uwagę różnicę potencjałów, no to jest to bardzo trudna i ciężka sytuacja obiektywnie rzecz biorąc. Rosjanie chyba chcieli, wykorzystując... dążenie Trumpa do wielkości i sławy, przy pomocy rozmów pokojowych osiągnąć to, czego nie byli w stanie osiągnąć na polu walki. Czyli traktowali politykę i dyplomację jako kontynuację wojny pokojowymi środkami, czyli uzyskać od Trumpa wycofanie się Ukrainy z obwodu donieckiego.
czego nie uzyskali. Wycofanie się z obwodu donieckiego to nie jest tylko 30% terytorium plus minus niezajętych do tej pory przez wojska rosyjskie obwodu donieckiego, tylko to jest niezajęcie dwóch sporych miast Sławiańska i Krematorska, które są silnie umocnione i stanowią rejon obronny, do którego Rosjanie próbują się zbliżyć teraz w czasie tej letniej ofensywy Biorąc pod uwagę to, jakimi siłami obecnie dysponują, nie są w stanie zająć przynajmniej do końca tego roku. I biorąc pod uwagę to, jak długo oni walczyli o zdobycie znacznie mniejszych ośrodków miejskich, takich jak Bachmut czy Awdzijewka, to to szturm Sławiańska i Kramatorska może trwać rok,
A one zaczęły być już dotkliwe. Ja tu przypomnę kazus indyjski. Ostatecznie Indie wycofały się z importu rosyjskiej ropy naftowej. A Indie są jednym z dużych odbiorców rosyjskiej ropy naftowej. Zapewne gospodarka rosyjska to przeżyje, ale ubytki będą poważne. z tytułu straty tego rynku zbytu. Więc to nie jest tak, że Amerykanie nie cisną i nie uderzają w czułe miejsca. Wcześniej było porozumienie Armenii z Azerbejdżaniem o utworzeniu korytarza transportowego imienia Trumpa na Zakałkazie, na granicy z Iranem, w bardzo wrażliwym i ważnym rejonie dla Rosji.
Czy to też nie można tego interpretować, jeśli faktycznie takie nieporozumienie miało miejsce, jeśli faktycznie Amerykanie myśleli, że Rosjanie gotowi są do pewnych ustępstw, no właśnie jako wpuszczenie tego Witkofa w maliny. On zdaje się jest... takim człowiekiem, który ma duże zaufanie do Rosji i do administracji Putina i taki dosyć jest, powiedziałbym, dobroduszny w tym swoim podejściu. Mówię to z przekąsem, rzecz jasna, bo nie tego byśmy oczekiwali po takiej randze, po dyplomacie takiej rangi. Natomiast czy to może po prostu nie było tak, że oni zostali też wykiwani na tym poziomie, że dostali informację, że to zaraz dojdzie do jakichś wielkich przełomów, po czym te wszystkie honory zostały Putinowi udzielone, dywan rozpostarty, a potem się okazało, że niestety nic z tego, nic nie będzie, żadnych ustępstw, ale trzeba było robić dobrą minę do złej gry i stąd ten cały teatr.
czyli rosyjskiego systemu obrony powietrznej, która została rozbita, tak powiem, przy użyciu potęgi militarnej Izraela i Stanów Zjednoczonych. A potem była operacja Pajęczyna na terenie Rosji, przeprowadzona przez wywiad ukraiński, w toku której zostały dokonane ataki dronami na bazy lotnictwa strategicznego rosyjskiego. No więc tu jest szereg takich wyraźnych sygnałów, a to jest wydaje mi się najsłabszy punkt w tej chwili militarny Rosji. To jest słabość obrony powietrznej tego kraju.
No ilustracją słabości obrony powietrznej Rosji jest instalacja wokół rezydencji Putina na Wałdaju. chyba aż 12 stanowisk obrony przeciwlotniczej. Tak, legendarna instalacja. Tak, tak, bardzo, bardzo. bo te pojazdy zostały umieszczone na czymś rodzaju wież widokowych, etc. To znaczy, że oczywiście można powiedzieć, że Putin ma fiksację na punkcie, jest sfiksowany na punkcie widzenia, na punkcie własnego bezpieczeństwa, ale to świadczy, że biorą realnie pod uwagę atak dronów na jego rezydencję.
No to są pewne materialne fakty i teraz nie jest przypadkowo, że na propozycję Trumpa, żeby Rosja zgodziła się na zawieszenie broni, a na to zgodziła się Ukraina, pomimo tam początkowych oporów Zeleński się z tym zgodził, Rosjanie odpowiedzieli kontrpropozycją zawieszenie broni w powietrzu. które jest dla Rosji korzystne, biorąc pod uwagę to, że ze względu na rozległość swojego terytorium nie są w stanie zapewnić bezpieczeństwa własnej przestrzeni powietrznej. I Ukraińcy przeprowadzają operacje na tym terenie, dosyć na tym terytorium, dosyć bolesne dla Rosji.
To się też nie stało. Do ewentualnie aktywów czy sukcesów Putina w trakcie spotkania z Trumpem można by ewentualnie zaliczyć, jeśli by Trump ten postulat poparł i powiedział tak, on rezygnuje z oczekiwania zawieszenia broni w ogóle i popiera rosyjską inicjatywę zawieszenia broni w powietrzu. To się nie stało. A to Ukraińcy się bardzo tego obawiali, bo no oczywiście, jeśli by Rosjanie zobowiązali się nie atakować miast rosyjskich, to to byłoby bardzo ważne. No ale to by oznaczało, że Ukraińcy w zasadzie pozbawili się możliwości odpowiadania w sposób bolesny na ataki rosyjskie.
No bo te ataki dronów ukraińskich są bolesne dla Rosji. Więc też w sensie materialnym, wychodząc od tego symbolu B-2 lecącego nad głową Putina do takiej kwestii bardziej realnej, no to też się nie stało. Znaczy mam na myśli właśnie Trump nie poparł propozycji zawieszenia broni w powietrzu. No, rzeczywiście ten krajobraz z tego, co pan mówi, inne się wyłania niż z tej dominującej, tak jak już powiedzieliśmy, nuty, która...
przyznaje jednoznacznie zwycięstwo w cudzysłowie w tej sytuacji, symboliczne przynajmniej Putinowi. Ale jest jeszcze jeden taki wątek, który się pojawia również, może mniej wyeksponowany, no ale taki, który zwraca uwagę na to, że Putin oczywiście tam Trumpa komplementował, do Moskwy go zaprosił i tak dalej i że to trochę konfiguruje tę sytuację rozstrzygania kwestii ukraińskiej, ale nie tylko, no bo przecież wiadomo, że kontekstem jest tutaj w ogóle porządek międzynarodowy, no bo trudno inaczej myśleć o takich rozmowach na szczycie, gdzie Stany Zjednoczone biorą udział, prawda, Rosja i tak dalej, ale że tutaj właśnie to się znowu odbywa w taki sposób wyłączając i Ukrainę i inne podmioty, no i że Putin też na to gra, to znaczy gra na to, żeby właściwie cała ta sytuacja rozstrzygała się wyłącznie pomiędzy nim a Trumpem.
Trumpowi bardzo często się zarzuca, że on właśnie odnawia w współczesnej polityce międzynarodowej, ożywia dawne metody polityki mocarstwowej XIX-wiecznej. Jednym z instrumentów polityki mocarstwowej w XIX wieku, na początku XX wieku była tak zwana dyplomacja albo polityka kanonierek. Używania argumentu siły przez mocarstwo, żeby słabszego partnera zmusić do ustępstw. No i rzeczywiście Trump posłużył się dyplomacją kanonierek, znaczy nie kanonierek, co prawda łodzi okrętów atomowych, okrętów podwodnych w sposób skuteczny i w stosunku do Rosji, a nie w stosunku do Ukrainy.
No bo przecież to po rzeczywistej, czy tylko twitterowej zmianie rozmieszczenia dwóch amerykańskich okrętów podwodnych, Rosjanie poprosili o wizytę Witkowa i tam w czasie tej rozmowy zaproponowali Witkowowi spotkanie, przekazali prośbę Putina, że on jest gotów i chce się już w tej chwili spotkać. I coś musieli jeszcze powiedzieć takiego, że Trump się na to spotkanie zgodził.
No więc wracanie do arsenału polityki mocarstw ma swoje różne aspekty i różne wymiary. Te demonstracje, które oni wykonali w bazie na Alasce, no to też właśnie z tego repertuaru, te pokazy amerykańskiej potęgi, dominacji, no bo Rosjanie nie są w stanie produkować ani odpowiedników B-2A, ani odpowiedników F-22. Teraz trwają wszystkie wspomniane już rozmowy, narady liderzy Unii Europejskiej.
No i po prostu Rosja ma mieć tutaj wolną rękę i wolną sferę swoich wpływów. No i chyba to rzeczywiście tak jest, że oni po prostu w kółko i od dawna mówią to samo, nic tu się nie zmienia, a my co, tak w kółko czekamy z kolei, żeby coś się u nich zmieniło i liczymy na to, że oni... No trochę tak to wygląda, nie? Nie, no tak. Zgodzę się. Generalnie z takim obrazem sytuacji zgodzę się. Zmieniło się tylko to, że Putin nie może Trumpowi całkowicie odmawiać i musi właśnie migać się, użyje tego kolokwializmu, czyli godzi się na jakieś rozmowy i tak dalej, z których nic nie wynika i powtarza on swoje.
Chociaż wypowiedzi na lasce już po rozmowach Putin użył frazy bezpieczeństwo Ukrainy. W takim sensie, że oni się dogadali z Trumpem, że trzeba zagwarantować bezpieczeństwo Ukrainy. No to być może by świadczyło o tym, że coś się zmienia. Być może. Tak powiem bardzo ostrożnie, ponieważ to całkowita nowość w ustach Putina, więc zwróciłem na to uwagę. ale to być może zupełnie mylny trop. Z tym, że tu jest pewna zależność jednak właśnie Rosji od Stanów Zjednoczonych i Putina od Trumpa.
Rosjanie nie są w stanie tej wojny wygrać. Ale jak Trump wycofa całkowicie wsparcie militarne Ukrainy, a Europa się nie zmobilizuje w tej sprawie albo nie będzie się obawiała na przykład, no to może wtedy właśnie to się może udać, prawda? Tak, tak. Bez pomocy Stanów Zjednoczonych nie są w stanie tej wojny wygrać. Dlatego on musi z Trumpem rozmawiać, licząc, że coś uda się przepchnąć, wprowadzić w błąd w czymś Trumpa i tak dalej. Czyli musi tę grę prowadzić.
On parę razy coś tam sugerował, że on się chyba z tego wycofa. Przynajmniej takie rzeczy mówił. Być może na to Rosjanie też mogą liczyć, że wtedy... z Europejczykami, tam jakoś będzie im łatwiej dogadywać, etc. Ale to jest gdybanie. Na razie to nie oznacza, żeby Amerykanie przerwali dostawy broni. Najprawdopodobniej je utrzymają. Dlatego, że i to może pod koniec warto to przypomnieć. Przy okazji tych rozmów o tym mówimy. Istnieje cały pakiet zbrojeniowy w relacjach pomiędzy Rosją a Stanami Zjednoczonymi dotyczący rakiet średniego zasięgu i zbrojeń strategicznych, w których na razie Stany Zjednoczone mają wyraźną przewagę.
nad Rosją. I o tym też nie należy zapominać. Bardzo dziękuję. Musimy tutaj już postawić kropkę. Słowem, jeszcze wrócimy do tej rozmowy z całą pewnością, bo to się wszystko chyba rozpoczyna dopiero. Kolejny etap tego, co obserwujemy. Bardzo serdecznie dziękuję za tę rozmowę. Profesor Włodzimierz Marciniak, politolog, były ambasador Polski w Federacji Rosyjskiej. Dziękuję bardzo, panie profesorze. Dziękuję za zaproszenie i kłaniam się. A przed Państwem teraz informacje. Po informacjach dalszy ciąg programu.
Pokazano wszystkie 22 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.