Kampanijne prężenie muskułów

A najbardziej empatyczną, jeśli chodzi chociażby o społeczność LGBT w tej kampanii okazuje się kobieta, czyli Magdalena Biejat. A chociażby mamy też przecież lewicowego kandydata Adriana Zandberga i tutaj też jest trochę granie tą męskością. I to nie jest tak, że to jest jakiś mem internetowy. On tak ostatnio został przedstawiony na swojej oficjalnej konwencji wyborczej. Tak, więc widać, że ten duch czasu obejmuje wszystkie opcje polityczne. Ten duch czasu wzmacnia męskości. No ale Adrian Zandberg ma też taką posturę bardzo dużą. To jest wielki facet o niskim głosie tubalnym. No i ponieważ wybory prezydenckie w Polsce stają się coraz bardziej castingiem, no to on rozgrywa także swoją...

Nie wiem, czy to dobrze dla nich się skończy. Natomiast Szymon Hołownia wydaje mi się zachowywać największą rezerwę i największą powiedziałbym powagę w tej kampanii. W tym oczywiście obszarze, o którym mówimy, czyli właśnie reprezentacji płci. No to jeśli powiedzieliśmy o męskości kandydatów, to powiedzmy o kobiecości kandydatek. Trudno mi oceniać kobiecość kandydatek. Mamy dwie, panią Magdalenę Biejat i panią Joannę Szetzenyszyn. Obie walczą chyba podobny elektorat, więc nawzajem się trochę szachują, prawda? No i obie podkreślają. Jedna dziewczyna sąsiedztwa, a druga matka.

Matka, tak, tak, tak, tak. Bardzo szybko pojawił się mem internetowy po debacie w Końskich, kiedy pani Senyszyn wyszła, prawda, przed szereg, przed kandydatów z takimi rozwartymi dłońmi, prawda, taki gest niemalże papieski, więc pojawił się szybko mem Habemus Mamam, prawda. Pani Senyszyn sama ten matczyzm swój, nie mylić z matczyzmem, matczyzm wyraziła, mówiąc, że ona będzie dobrą matką dla wszystkich, nie będzie jak ci ojcowie, którzy tam, prawda, stawiają jakieś wymagania. Więc odwołała się jakoś też chyba do kontekstu płciowego tej debaty i tych właśnie każących ojców. Natomiast pani Biejat z kolei w swojej kampanii, w swoich spotach wyborczych bardzo mocno akcentuje...