Inspiracje od Kubusia Puchatka

Który jest twój ulubiony cytat, Dagmara? Nie mogę się zdecydować. Natomiast jak czytam, czasami najlepiej zrobić nic. Z takiego nic może wyniknąć naprawdę coś, robi mi się lżej na sercu. Trochę mi tej presji znika i pojawia się taka przestrzeń, że może faktycznie mogę poleżeć i robić nic, I co ciekawe, mam kilka takich doświadczeń w swoim życiu, gdzie dałam sobie prawo i przestrzeń do tego, żeby robić nic i wtedy przychodziły naprawdę fajne pomysły, które potem po prostu się jakoś materializowały w moim życiu. Tak, to jest cytat, który pomaga też, kiedy mówimy o tym odkładaniu rzeczy na później, że to jest takie, też wywołujemy w sobie presję, że no ja cały czas odkładam rzeczy na później, a tak Kubuś mówi,

No właśnie i wtedy pomaga Kubuś ze swoim cytatem, dokąd tak pędzisz stojąc i dokąd ty chcesz dojść tak naprawdę. Czego nas jeszcze Kubuś uczy? No, też takiego dostrzegania przyjemności w życiu, jak mówi o tym, że świat nie jest idealny, powiedział Kubuś, drapiąc się po łebku, ale jest jeszcze czekolada i ciepłe kakao. To jest właśnie o tym znajdywaniu przyjemności w codziennym życiu, tych małych sensików, jak my to nazywamy. Kiedy właśnie zapędzamy się w robienie, robienie, osiąganie, osiąganie, jesteśmy zmęczeni i nie dajemy gdzieś sobie też przestrzeni na to, żeby zadbać o siebie.

To wtedy znowu Kubuś przychodzi z pomocą i mówi, weź miodek, weź kakao, siądź i rób nic. Kubuś też był hedonistą w tym wszystkim, bo on bardzo słuchał swojego organizmu. Zawsze wiedział, że jeżeli pojawia się niepokój nagle w nocy, to ten niepokój oznacza, że jest po prostu błodny. Ja lubię też ten cytat z Kubusia. Pamiętam, że to była taka historia, którą czytała mi mama, kiedy Kubuś na baloniku wzbija się do góry, żeby się dobrać do pszczółek, a Krzyś z dołu patrzy, jak mu idzie. I Kubuś pyta, Krzysiu, jak wyglądam? Jak mała ciemna chmurka na niebieskim niebie?

Krzyś mówi, nie całkiem. A jak? Jak miś przyczepiony do balonika. Czyli to o tym, że fakty są faktami i nie róbmy nadinterpretacji. Jeżeli coś bzyczy, to znaczy, że jest pszczołą. Jak to mówił Kubuś. Tak, to jest o takim trochę zasłanianiu rzeczywistości, czyli że jeżeli założymy jakąś maskę albo weźmiemy sobie jakiś atrybut, to znaczy, że jesteśmy kimś innym. No nie, ciągle jesteśmy pluszowym misiem przyczepionym do balonika. A z drugiej strony jednak też uczył nas większej pewności siebie i takiego większego docenienia też tym, kim jesteśmy. Tu kolejny cytat.

Pamiętaj, że jesteś odważniejszy niż ci się wydaje, że jesteś mądrzejszy niż myślisz i że jesteś silniejszy niż czujesz. I to też jest taka prawda o nas, że my często siebie nie doceniamy, często sobie ujmujemy, a Kubuś Puchatek z tym swoim dystansem do siebie i do całego świata pokazywał, że znów warto sobie czasem odpuścić i spojrzeć na siebie z łagodniejszym okiem i z taką myślą, że naprawdę mamy w sobie dużo zasobów i wiele dobrego, które możemy oferować światu. Tak, Kubuś miał do siebie duży dystans. Nawet mówił, że jeśli ktoś ci mówi, że schudniesz w ciągu siedmiu dni, to znaczy, że kłamie.

Albo jak wołasz do ciemnej nory, jest tam kto i odpowiada ci ten głos nie, to znaczy, że nie jesteś tam mile widziany. I mimo, że był misiem o bardzo małym rozumku, to też był misiem o wielkim sercu i rozumiał czym jest miłość, rozumiał czym jest przyjaźń, ale też miał taką refleksję o samotności, która jest też bardzo ciekawa, że ta samotność jest całkiem miła, kiedy jesteśmy razem. I to jest też taki budujący cytat, że możemy się poczuć samotni, ale nigdy tak naprawdę nie jesteśmy sami, że gdzieś zawsze jest ktoś, taki nasz Kubuś Puchatek, który nas weźmie za łapkę i nawet można z nim pomilczeć.