Projektując codzienność. Opowieść o graficzkach PRL-u

Justyna Nowicka przedstawia swoje nową książkę o graficzkach PRL-u i jej motywację do jej napisania.

Alicja Kobza opowiada o początkach jej pracy nad książką i jej oczekiwaniach na to, że ktoś inny już robi to samo.

Alicja Kobza wyjaśnia, że nie znaleziono żadnych publikacji na temat graficzek PRL-u i dlaczego to jest ważne.

Alicja Kobza definiuje graficzki jako projektantki grafiki użytkowej i wyjaśnia, dlaczego to nie jest encyklopedia.

Alicja Kobza opisuje strukturę książki i podzielić ją na dwie części.

Alicja Kobza wyjaśnia, dlaczego druga część książki jest mniej szczegółowa i opowiada o trudnościach w odnalezieniu informacji o niektórych projektantkach.

Alicja Kobza omawia motywację do pisania książki i paradoksy związane z roli kobiet jako projektantek w PRL-u.

Alicja Kobza analizuje systemowe problemy związane z roli kobiet jako projektantek w PRL-u i ich wpływ na dorobek graficzki.

Rozmowa o sytuacji graficzek, które żyły w związkach z innymi grafikami lub artystami, znotowane historiami i analizą systemowych problemów.

Analiza systemowych problemów dotyczących roli kobiet w PRL-u, w tym brak wsparcia i niedostępność zleceń, oraz porównanie dorobków kobiet i mężczyzn.

Rozmowa o indywidualnym stylu projektantek, potrzebie czasu na jego wypracowanie i porównanie ich do artystów męskich.

Diskussja nad wartością twórczości kobiet w porównaniu do mężczyzn, w tym otwartość i ciekawość jako kluczowe cechy.

Rozmowa o miejscu pracy projektantek, głównie Warszawa i jej wpływ na ich karierę.

Mowa o dwóch projektantkach, które pozostawały w Krakowie, w przeciwieństwie do wielu innych, którzy przeniosili się do Warszawy.

Analiza relacji między centrum a prowincją w kontekście dostępu do prestiżowych zleceń.

Podsumowanie rozmowy i wyrażanie nadziei na dalsze spotkania oraz kontynuację prac nad opowieścią o projektantkach.