Jak wygląda studiowanie historii sztuki? Gość: Katarzyna Kaleta

No ale ja przez długi czas byłam praktycznie bezkrytyczna w stosunku do moich studiów po prostu. Teraz to się oczywiście trochę zmieniło, wiadomo, ale na początku mi się podobało wszystko i Maja doskonale o tym wie, że kiedy pytała mnie jak tam na studiach, co tam, to ja przychodziłam zakochana i mówiłam, że wszystko super. Tak, to zdecydowanie prawda. Chociaż ja na przykład na początku byłam delikatnie rozczarowana, bo przychodząc na studia z historii sztuki już miałam 4 lata nauki historii sztuki za sobą, bo najpierw przygotowałam się do konkursu, a potem olimpiady. I miałam to szczęście chodzić na wykłady w Łodzi do słynnej pani Lucyny, która opowiada o historii sztuki W sposób niesamowity, ja wybierając to studio, ja myślałam, Boże, to będzie najlepszych pięć lat mojego życia, bo każdego dnia będę słuchać o sztuce i w domyśle, w taki sposób, jak opowiadała pani Lucyna.

Chociaż miałam taki epizod, że chciałam rzeczywiście starać się i zbierać te punkty do doktoratu i jeździłam na różne konferencje i pamiętam jak byłam na konferencji na Uniwersytecie Jagiellońskim i w trakcie przerwy jedna dziewczyna Właśnie z Krakowa spytała mnie o czym piszę i powiedziałam, że o architekturze gotyckiej w Hiszpanii. Na co ona powiedziała, dlaczego? Przecież jest tyle tematów w Polsce jeszcze nieopracowanych, jak ty możesz się zajmować sztuką zagraniczną? I ona zrobiła mi taką awanturę, że miałam takie, o Boże, ja nie chcę być w takim środowisku. I oczywiście to mogło być też moje pechowe doświadczenie, ale zdałam sobie wtedy sprawę, że może jednak ta kariera naukowa nie jest dla mnie.